§ 3

1. W ramach badania lekarskiego przeprowadzanego w celu wydania świadectwa zdrowia, zwanego dalej „badaniem lekarskim”, uprawniony lekarz dokonuje oceny stanu zdrowia marynarza w zakresie:

1) narządu wzroku;

2) narządu słuchu, z uwzględnieniem wyników badania audiometrycznego i narządu równowagi;

3) układu ruchu;

4) układu sercowo-naczyniowego, z uwzględnieniem wyników spoczynkowej elektrokardiografii;

5) układu oddechowego, z uwzględnieniem wyników badania radiologicznego klatki piersiowej oraz w przypadkach uzasadnionych - testów służących wykryciu zakażenia prątkami gruźlicy;

6) układu krwiotwórczego, z uwzględnieniem morfologii wraz ze wzorem odsetkowym, poziomem płytek krwi, retikulocytów i odczynem opadania krwi;

7) układu nerwowego;

8) czynności nerek, z uwzględnieniem ogólnego badania moczu i stężenia kreatyniny w surowicy krwi;

9) czynności wątroby, z uwzględnieniem poziomu gamma-glutamylotransferazy (GGTP) i aminotransferazy alaninowej (ALT);

10) cukrzycy, z uwzględnieniem wyników badania poziomu glikemii;

11) stanu psychicznego;

12) objawów wskazujących na uzależnienie od alkoholu lub jego nadużywanie;

13) objawów wskazujących na uzależnienie od środków działających podobnie do alkoholu lub ich nadużywanie;

14) stosowania produktów leczniczych mogących mieć wpływ na zdolność do pracy na morzu;

15) innych poważnych zaburzeń stanu zdrowia, które mogą mieć wpływ na zdolność do pracy na morzu.

2. Przeprowadzając badanie lekarskie, w tym konsultacje lub badania, o których mowa w art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu, lekarz stwierdza u marynarza obecność i rodzaj schorzenia, stopień zaawansowania objawów chorobowych i ich dynamikę, w tym możliwość zarówno rozwoju choroby, jak i cofania się jej objawów, oraz bierze pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa statku, załogi statku i pasażerów.

3. Uprawniony lekarz, dokonując oceny stanu zdrowia marynarza, uwzględnia stanowisko pracy określone w skierowaniu na badania lekarskie.