§ 8

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

1) portowej - na akwenach portu;

2) osłoniętej - na zatokach, zalewach itp.;

3) krajowej - do 12 mil od brzegu;

4) przybrzeżnej - do 20 mil od brzegu;

5) międzynarodowej - w sposób nieograniczony.

1. Lekarz informuje osobę wymagającą okularów lub soczewek kontaktowych przy świadczeniu pracy o konieczności posiadania dodatkowej pary lub dodatkowych par okularów bądź dodatkowej pary lub dodatkowych par soczewek kontaktowych, zależnie od sytuacji. Zapasowe okulary / soczewki kontaktowe powinny być przechowywane na statku w miejscu łatwo dostępnym dla marynarza.

2. Marynarze objęci wyszczególnionymi w powyższej tabeli normami widzenia powinni w badaniu wzroku uzyskać co najmniej poziom 0,1 w każdym oku bez korekcji. Norma ta jest zalecana także dla innych marynarzy, stanowiąc gwarancję zdolności widzenia w warunkach zagrożenia, kiedy korygujące widzenie okulary lub soczewki kontaktowe mogą ulec zagubieniu lub zniszczeniu.

3. W stosunku do marynarzy nieobjętych wyszczególnionymi w powyższej tabeli normami widzenia stosuje się zasadę, że ich wzrok powinien charakteryzować się dostateczną jakością dla bezpiecznego i wydajnego wykonywania rutynowych obowiązków, jak i wymaganych w sytuacjach zagrożeń.

1. Zdolność słyszenia u marynarzy powinna się kształtować na średnim poziomie 30 dB (bez wspomagania) w sprawniejszym uchu i na średnim poziomie 40 dB (bez wspomagania) w uchu o gorszej sprawności słuchowej, przy częstotliwościach dźwięku 500, 1000, 2000 i 3000 Hz (co w przybliżeniu odpowiada słyszeniu mowy ludzkiej w odległości odpowiednio 3 i 2 metrów, które jest potwierdzone badaniem audiometrycznym tonalnym). W przypadku stwierdzenia ubytku słuchu wskazana ocena otoskopowa lub konsultacja otolaryngologiczna.

2. Marynarze pełniący służbę na pokładzie lub na mostku statku powinni być w stanie słyszeć szept z odległości 3 metrów.

3. Aparaty słuchowe są u marynarzy dopuszczalne tylko wtedy, kiedy zostanie potwierdzona zdolność marynarza, który pracuje z aparatem słuchowym, do bezpiecznego i wydajnego wykonywania rutynowych obowiązków oraz w sytuacjach zagrożenia przez cały okres ważności posiadanego przez niego świadectwa zdrowia.

1) posiadania zapasowego aparatu słuchowego, wystarczającej liczby akumulatorków oraz innych zużywających się elementów;

2) noszenia aparatu słuchowego przez cały czas, nawet podczas snu, aby zapewnić sobie skuteczne budzenie akustycznym sygnałem alarmowym na wypadek sytuacji zagrożenia.