Art. 7

W ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2025 r. poz. 883) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5:

a) w pkt 10c lit. a otrzymuje brzmienie:

„a) kapitana i członków załogi, innych osób zatrudnionych na statku lub wykonujących zadania na statku dla jego potrzeb oraz personelu przemysłowego,”,

b) po pkt 10c dodaje się pkt 10d w brzmieniu:

„10d) personel przemysłowy – należy przez to rozumieć personel przemysłowy, o którym mowa w prawidle 1 rozdziału XV Konwencji SOLAS;”;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303, 759, 1218 i 1535.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303, 759, 1218 i 1535.

2) w art. 62 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Kwalifikacje personelu przemysłowego muszą odpowiadać wymaganiom określonym w rozdziale XV Konwencji SOLAS oraz rezolucji IMO MSC.527(106) Międzynarodowy kodeks bezpieczeństwa statków przewożących personel przemysłowy (Kodeks IP).”;

3) po art. 86 dodaje się art. 86¹w brzmieniu:

„Art. 86¹. 1. Statek o obcej przynależności niepodlegający Konwencji SOLAS może być eksploatowany w żegludze regularnej pomiędzy portem położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej a miejscami przeznaczenia położonymi w polskich obszarach morskich w okresie dłuższym niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego pod warunkiem uzyskania pozwolenia na eksploatację.

2. Pozwolenie na eksploatację, o którym mowa w ust. 1, wydaje, w drodze decyzji, dyrektor urzędu morskiego właściwy dla portu, z którego prowadzona jest żegluga, o której mowa w ust. 1, na wniosek armatora.

3. Pozwolenie na eksploatację, o którym mowa w ust. 1, wydaje się po przeprowadzonej inspekcji, na okres nieprzekraczający terminu ważności dokumentów statku i nie dłuższy niż 5 lat. Pozwolenie na eksploatację może określać dodatkowe warunki lub ograniczenia eksploatacji statku.

4. Wniosek armatora, o którym mowa w ust. 2, zawiera opis planowanego sposobu eksploatacji statku, w tym:

1) wskazanie portu, z którego prowadzona jest żegluga, o której mowa w ust. 1;

2) obsługiwane instalacje i ich odległość od portu, z którego prowadzona jest żegluga, o której mowa w ust. 1, jeżeli dotyczy;

3) planowany czas przebywania poza portem, z którego prowadzona jest żegluga, o której mowa w ust. 1;

4) przewóz personelu przemysłowego i pasażerów, jeżeli dotyczy;

5) minimalną bezpieczną obsadę.

5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, armator dołącza:

1) zgodę administracji państwa bandery statku;

2) certyfikaty statku wydane przez administrację państwa bandery i dokumentację techniczną wydaną przez podmiot sprawujący nadzór techniczny nad statkiem;

3) dokument potwierdzający spełnianie wymagań nie mniejszych niż określone w przepisach wydanych na podstawie art. 12 ust. 2 dla statków o polskiej przynależności wystawiony przez uznaną organizację po przeglądzie technicznym przeprowadzonym na statku.

6. Uznana organizacja przeprowadzająca przegląd w celu wydania dokumentu, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, może wnioskować do armatora o dodatkowe wyjaśnienia dotyczące przepisów klasyfikacyjnych lub przepisów państwa bandery, w oparciu o które statek ma wydane dokumenty techniczne i certyfikaty.

7. Dyrektor urzędu morskiego cofa decyzję o pozwoleniu na eksploatację w przypadku stwierdzenia w wyniku inspekcji poważnych uchybień skutkujących zatrzymaniem statku lub powtarzających się naruszeń wymagań określonych w przepisach ustawy.”;

4) w art. 113c po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek wytwórcy, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, udostępnia temu wytwórcy dane niezbędne do sporządzenia ekspertyzy, o której mowa w ust. 1 i 2.”;

5) w art. 113d po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Wszystkie koszty związane z kompensacją negatywnego wpływu morskiej farmy wiatrowej lub zespołu urządzeń wynikające z ekspertyz lub planów, o których mowa w art. 113b ust. 1 i art. 113c ust. 1 i 2, ponosi wytwórca w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych.”;

Rezolucja IMO MSC.527(106) z dnia 10 listopada 2022 r. – Międzynarodowy kodeks bezpieczeństwa statków przewożących personel przemysłowy (Dz. Urz. Min. In. z 2024 r. poz. 38).

6) w art. 113e:

a) w ust. 1 po wyrazach „w art. 113b ust. 1 pkt 2 i 3” dodaje się wyrazy „oraz art. 113c ust. 1 i 2”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Wytwórca w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych przekazuje dokumentację z pomiarów, testów i badań, o których mowa w ust. 1, oraz informację na temat ich wyników i stwierdzonych na ich podstawie niezgodności założeń i wniosków zawartych w ekspertyzach, o których mowa w:

1) art. 113b ust. 1 pkt 2 i 3 – dyrektorowi urzędu morskiego właściwemu dla lokalizacji morskiej farmy wiatrowej,

2) art. 113c ust. 1 – Ministrowi Obrony Narodowej,

3) art. 113c ust. 2 – ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

– nie później niż na 60 dni przed planowaną datą pierwszego wytworzenia energii elektrycznej w morskiej farmie wiatrowej lub jej części.”;

7) w art. 113g w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) certyfikat zgodności projektowej wydany po opracowaniu projektu budowlanego, a przed rozpoczęciem robót budowlanych polegających na, w przypadku:

a) morskiej farmy wiatrowej – rozpoczęciu instalacji fundamentów morskich turbin wiatrowych lub stacji elektroenergetycznych zlokalizowanych na morzu,

b) zespołu urządzeń – rozpoczęciu układania pierwszych kabli w dnie morskim lub na nim

– potwierdzający zgodność projektu budowlanego z normami technicznymi określającymi wymagania, jakie musi spełnić morska farma wiatrowa lub zespół urządzeń;”;

8) w załączniku do ustawy w części I:

a) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

„6a. Za przeprowadzenie inspekcji w celu wydania certyfikatu bezpieczeństwa personelu przemysłowego albo certyfikatu bezpieczeństwa personelu przemysłowego statku nieobjętego umowami międzynarodowymi – 500 PLN”,

b) po ust. 16 dodaje się ust. 16a w brzmieniu:

„16a. Za przeprowadzenie inspekcji w celu wydania pozwolenia na eksploatację statku o obcej przynależności niepodlegającego Konwencji SOLAS w polskich obszarach morskich – 500 PLN”.