Art. 1

W ustawie z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 783 oraz z 2025 r. poz. 820) wprowadza się następujące zmiany:

1) odnośnik nr 1 do ustawy otrzymuje brzmienie:

„ Niniejsza ustawa:

1) wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/977 z dnia 10 maja 2023 r. w sprawie wymiany informacji między organami ścigania państw członkowskich i uchylającą decyzję ramową Rady 2006/960/WSiSW (Dz. Urz. UE L 134 z 22.05.2023, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2025/90341 z 22.04.2025);

2) dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającej decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 89 oraz Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 10);

3) dostosowuje przepisy do decyzji Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotyczącej współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem (Dz. Urz. UE L 332 z 18.12.2007, str. 103) oraz decyzji Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2024/982 z 05.04.2024).”;

2) w art. 1 w ust. 1:

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) podmioty uprawnione do wymiany informacji z podmiotami, o których mowa w pkt 1;”,

b) dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) zasady i sposób działania oraz zadania punktu kontaktowego do wymiany informacji między podmiotami uprawnionymi a podmiotami, o których mowa w pkt 1.”;

3) w art. 3:

a) pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) informacji – rozumie się przez to wszelkie treści dotyczące co najmniej jednej osoby fizycznej lub prawnej, faktów lub okoliczności istotnych dla podmiotów uprawnionych do celów wykonywania przez nie zadań na podstawie przepisów odrębnych w zakresie zapobiegania przestępstwom lub przestępstwom skarbowym, ich wykrywania lub prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie, w tym dane wywiadowcze dotyczące tych przestępstw;”,

b) po pkt 3 dodaje się pkt 3a–3d w brzmieniu:

„3a) informacjach dostępnych – rozumie się przez to informacje przechowywane w bazie danych, do których dostęp bezpośredni posiada punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony, do którego zwrócono się Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/977 z dnia 10 maja 2023 r. w sprawie wymiany informacji między organami ścigania państw członkowskich i uchylającą decyzję ramową Rady 2006/960/WSiSW (Dz. Urz. UE L 134 z 22.05.2023, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2025/90341 z 22.04.2025). o informacje, oraz informacje, do których punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony, do którego zwrócono się o informacje, posiada dostęp pośredni;

3b) informacjach dostępnych bezpośrednio – rozumie się przez to informacje przechowywane w bazie danych, do których bezpośredni dostęp posiada punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony, do którego zwrócono się o informacje;

3c) informacjach dostępnych pośrednio – rozumie się przez to informacje, które punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony, do którego zwrócono się o informacje, może uzyskać od innych organów lub podmiotów;

3d) danych osobowych – rozumie się przez to dane osobowe, o których mowa w art. 4 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm. );”,

c) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) organach ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej – rozumie się przez to organy państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej stosujących przepisy dorobku Schengen, które są uprawnione w tych państwach do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych oraz zapobiegania przestępczości i jej zwalczania, oraz każdy organ, który uczestniczy we wspólnych podmiotach utworzonych przez co najmniej dwa państwa członkowskie Unii Europejskiej w celu zapobiegania przestępstwom lub przestępstwom skarbowym, ich wykrywania i ścigania;”,

d) po pkt 4 dodaje się pkt 4a i 4b w brzmieniu:

„4a) wyznaczonym organie ścigania – rozumie się przez to organ ścigania państwa członkowskiego Unii Europejskiej upoważniony do:

a) składania wniosków o udzielenie informacji bezpośrednio do punktu kontaktowego lub upoważnionego podmiotu uprawnionego,

b) udzielania odpowiedzi na wnioski składane przez punkt kontaktowy lub upoważniony podmiot uprawniony;

4b) upoważnionym podmiocie uprawnionym – rozumie się przez to podmiot uprawniony upoważniony do składania wniosków o udzielenie informacji do punktu kontaktowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub bezpośrednio do wyznaczonego organu ścigania;”,

e) po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu:

„6a) przestępstwie katalogowym – rozumie się przez to przestępstwo, o którym mowa w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz. Urz. WE L 190 z 18.07.2002, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 6, str. 34), oraz przestępstwo, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępującego i uchylającego decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW (Dz. Urz. UE L 135 z 24.05.2016, str. 53, z późn. zm. ), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) 2016/794”;”;

4) w art. 4:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a–1d w brzmieniu:

„1a. Szefa punktu kontaktowego powołuje i odwołuje Komendant Główny Policji.

1b. Komendant Główny Policji organizuje i wyposaża punkt kontaktowy w sposób pozwalający na efektywne i skuteczne wykonywanie zadań, o których mowa w art. 5.

1c. Punkt kontaktowy działa całodobowo przez 7 dni w tygodniu.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 04.03.2021, str. 35.

Zmiany wymienionej decyzji ramowej zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 81 z 27.03.2009, str. 24 oraz Dz. Urz. UE L 2023/2843 z 27.12.2023.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 236 z 19.09.2018, str. 72, Dz. Urz. UE L 248 z 13.07.2021, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 169 z 27.06.2022, str. 1.

1d. Podmioty uprawnione współdziałają, w ramach swoich kompetencji, z punktem kontaktowym w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań.”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Punkt kontaktowy może upoważnić podmiot uprawniony do bezpośredniej wymiany informacji z podmiotami, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, lub punktem kontaktowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W upoważnieniu punkt kontaktowy określa warunki, zasady i sposób takiej wymiany.”;

5) w art. 5:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) przyjmowanie i ocenianie wniosków o udzielenie informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz udzielanie odpowiedzi na te wnioski;”,

b) pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) ocenianie i przekazywanie podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, wniosków o udzielenie informacji składanych przez podmioty uprawnione oraz przekazywanie dodatkowych informacji lub wyjaśnień, o które wystąpiły podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;”,

c) po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„3a) zwracanie się do podmiotów uprawnionych o uzupełnienie lub poprawienie wniosku o udzielenie informacji;”,

d) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) udzielanie informacji z własnej inicjatywy podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1;”,

e) po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:

„4a) odmawianie udzielenia informacji oraz, w razie potrzeby, zwracanie się do podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, o uzupełnienie wniosku o udzielenie informacji lub przekazanie wyjaśnień w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia tego wniosku;”;

6) w art. 6:

a) w ust. 1 w pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu:

„14) Systemu Rejestracji Broni.”,

b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Punkt kontaktowy posiada pośredni dostęp do zbiorów danych i rejestrów, administrowanych przez podmioty uprawnione, o których mowa w art. 1 ust. 2, w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań.”;

7) art. 8 i art. 9 otrzymują brzmienie:

„Art. 8. 1. Punkt kontaktowy wymienia informacje z podmiotami, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, dostępnymi kanałami komunikacji wykorzystywanymi w międzynarodowej współpracy policyjnej, w szczególności kanałem komunikacji:

1) Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnej – Interpol;

2) wykorzystującym aplikację sieci bezpiecznej wymiany informacji SIENA;

3) biura SIRENE.

2. Punkt kontaktowy może przekazywać podmiotom, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, informacje za pośrednictwem oficerów łącznikowych lub innych przedstawicieli podmiotów uprawnionych w podmiotach, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, oraz oficerów łącznikowych lub innych przedstawicieli podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, w Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem oficerów łącznikowych, o których mowa w art. 47 ust. 1 Konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz. Urz. WE L 239 z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 2, str. 9, z późn. zm.).

Zmiany wymienionej Konwencji zostały ogłoszone w Dz. Urz. WE L 150 z 06.06.2001, str. 4, Dz. Urz. WE L 328 z 05.12.2002, str. 17, Dz. Urz. UE L 67 z 12.03.2003, str. 27, Dz. Urz. UE L 260 z 11.10.2003, str. 37, Dz. Urz. UE L 162 z 30.04.2004, str. 29, Dz. Urz. UE L 369 z 16.12.2004, str. 5, Dz. Urz. UE L 68 z 15.03.2005, str. 44, Dz. Urz. UE L 191 z 22.07.2005, str. 18, Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 381 z 28.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 405 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 218 z 23.08.2007, str. 23, Dz. Urz. UE L 299 z 08.11.2008, str. 1 i 43, Dz. Urz. UE L 243 z 15.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 85 z 31.03.2010, str. 1, Dz. Urz. UE L 182 z 29.06.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 327 z 09.12.2017, str. 20, Dz. Urz. UE L 312 z 07.12.2018, str. 14 oraz Dz. Urz. UE L 2023/2667 z 07.12.2023.