Ustawa z dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej
Rozdział 5 — Zasady finansowania KSK
Art. 34
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2025 poz. 779 z 17 czerwca 2025. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Rozliczanie świadczeń opieki zdrowotnej zrealizowanych w ramach KSK odbywa się zgodnie z umowami o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dotyczącymi:
1) systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej zawartymi w ramach leczenia kardiologicznego ze świadczeniodawcami w zakresie leczenia szpitalnego lub w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej;
2) świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych w ramach leczenia kardiologicznego w zakresie leczenia szpitalnego, objętych finansowaniem poza umowami zawartymi w ramach systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej;
3) świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych w ramach diagnostyki kardiologicznej w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, objętych finansowaniem poza umowami zawartymi w ramach systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej;
4) świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych w ramach opieki kardiologicznej w zakresie rehabilitacji kardiologicznej. 2. Rozliczanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1, odbywa się z wykorzystaniem współczynników korygujących określających wartość mnożnika dla świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych w ramach KSK, za którego pomocą jest obliczana wysokość zobowiązania Funduszu wobec ośrodka kardiologicznego, uzależnionych od osiągnięcia docelowej wartości wskaźników jakości opieki kardiologicznej określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 2. 3. Współczynniki korygujące, o których mowa w ust. 2, dotyczą świadczeń opieki zdrowotnej przekazanych do Funduszu przez ośrodki kardiologiczne w ramach Karty e-KOK i wynoszą nie więcej niż 1,25.
Jak powołać ten przepis
art. 34 ustawy z dnia 4 czerwca 2025 r. o Krajowej Sieci Kardiologicznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 779)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.