Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Ustawa z dnia 31 lipca 2026 r. o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw

Art. 124k

Wejdzie w życie 29 września 2026

Przepisów art. 124e–124j nie stosuje się w przymusowej restrukturyzacji, o której mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.”;

43) w art. 128:

a) ust. 3b otrzymuje brzmienie:

„3b. Bank, który uzyskał zezwolenie na stosowanie metody wewnętrznej do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem lub wymogów w zakresie funduszy własnych, przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego, co najmniej raz w roku, wyniki obliczeń, które dotyczą jego ekspozycji lub pozycji ujętych w portfelach odniesienia.”,

b) po ust. 3b dodaje się ust. 3ba–3bc w brzmieniu:

„3ba. Bank, który stosuje alternatywną metodę standardową określoną w części trzeciej tytule IV rozdziale 1a rozporządzenia nr 575/2013, przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego, co najmniej raz w roku, wyniki obliczeń wymogów w zakresie funduszy własnych dotyczących jego ekspozycji lub pozycji ujętych w portfelach odniesienia, o ile wielkość prowadzonej przez ten bank działalności bilansowej i pozabilansowej obciążonej ryzykiem rynkowym wynosi co najmniej 500 000 000 euro zgodnie z art. 325a ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 575/2013.

3bb. Bank, który uzyskał zezwolenie na stosowanie metod wewnętrznych zgodnie z częścią trzecią tytułem II rozdziałem 3 rozporządzenia nr 575/2013, oraz bank wskazany w wykazie opracowanym przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, przyjętym przez Komisję Europejską w drodze wykonawczego standardu technicznego na podstawie art. 15 rozporządzenia nr 1093/2010, który stosuje metodę standardową zgodnie z częścią trzecią tytułem II rozdziałem 2 rozporządzenia nr 575/2013, przekazują Komisji Nadzoru Finansowego i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego, co najmniej raz w roku, wyniki obliczeń uzyskanych na podstawie stosowanych metod, w celu określenia kwoty oczekiwanych strat kredytowych z tytułu ekspozycji lub pozycji, które ujęto w portfelach odniesienia, w przypadku gdy spełniony jest jeden z warunków:

1) bank sporządza swoje sprawozdania finansowe zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości na podstawie przepisów rozporządzenia (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz. Urz. WE L 243 z 11.09.2002, str. 1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 29, str. 609);

2) bank dokonuje wyceny aktywów i pozycji pozabilansowych oraz ustala wysokość funduszy własnych zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości na podstawie art. 24 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013;

3) bank dokonuje wyceny aktywów i pozycji pozabilansowych zgodnie ze szczególnymi zasadami rachunkowości określonymi w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości oraz stosuje model oczekiwanej straty kredytowej, który jest taki sam jak model wykorzystywany w międzynarodowych standardach rachunkowości stosowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości.

3bc. Bank przesyła Komisji Nadzoru Finansowego i Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego wyniki obliczeń, o których mowa w ust. 3b, a w przypadku spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 3ba, lub jednego z warunków, o których mowa w ust. 3bb – odpowiednio wyniki obliczeń wymogów w zakresie funduszy własnych dotyczących jego ekspozycji lub pozycji ujętych w portfelach odniesienia lub wyniki obliczeń w celu określenia kwoty oczekiwanych strat kredytowych z tytułu ekspozycji lub pozycji, które ujęto w portfelach odniesienia, wraz z objaśnieniem stosowanych metod oraz z informacjami jakościowymi wymaganymi przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.”,

c) ust. 3d i 3e otrzymują brzmienie:

„3d. Bank przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3b–3bb i 3c, zgodnie z wzorem opracowanym przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, przyjętym przez Komisję Europejską w drodze wykonawczego standardu technicznego na podstawie art. 15 rozporządzenia nr 1093/2010. Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego opracuje portfele, o których mowa w ust. 3c, bank przekazuje jednocześnie wyniki obliczeń, o których mowa w ust. 3b–3bb i 3c.

3e. Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 3b–3bb i 3c, Komisja Nadzoru Finansowego monitoruje zakres kwot ekspozycji ważonych ryzykiem lub wymogów w zakresie funduszy własnych, w odniesieniu do ekspozycji lub transakcji w portfelu odniesienia, obliczonych przez bank z zastosowaniem metod wewnętrznych.”,

d) po ust. 3e dodaje się ust. 3ea w brzmieniu:

„3ea. Komisja Nadzoru Finansowego co najmniej raz w roku dokonuje oceny jakości metod wewnętrznych stosowanych przez bank, z uwzględnieniem metod:

1) których zastosowanie skutkuje znaczącymi różnicami w wymogach w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do takiej samej ekspozycji;

2) w przypadku których zmienność jest wyjątkowo duża lub mała, a także w przypadku których obserwuje się znaczące i systematyczne niedoszacowanie wymogów w zakresie funduszy własnych.”,

e) ust. 3f otrzymuje brzmienie:

„3f. Jeżeli ocena, o której mowa w ust. 3ea, pokazuje, że między wynikami obliczeń przekazanymi przez bank zgodnie z ust. 3b–3c a wynikami grupy banków charakteryzujących się podobnym profilem ryzyka kredytowego lub grupy banków charakteryzujących się podobnym profilem ryzyka rynkowego występują znaczące różnice lub gdy metody wykazują niewiele cech wspólnych z metodami stosowanymi przez grupę banków charakteryzujących się podobnym profilem ryzyka kredytowego lub grupę banków charakteryzujących się podobnym profilem ryzyka rynkowego, co prowadzi do znacznej rozbieżności wyników, Komisja Nadzoru Finansowego bada przyczyny takiej sytuacji, a jeżeli można jednoznacznie stwierdzić, że metoda stosowana przez bank prowadzi do niedoszacowania wymogów w zakresie funduszy własnych, które nie wynika z różnic w ryzyku związanym z ekspozycjami lub z transakcjami w portfelu odniesienia, Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć działanie, o którym mowa w art. 138d ust. 1, oraz zalecić bankowi weryfikację stosowanej metody i wprowadzenie w niej zmian.”,

f) uchyla się ust. 3g,

g) w ust. 6a:

– pkt 1a otrzymuje brzmienie:

„1a) kryteria surowsze niż wymienione w art. 124 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, ustanowione na potrzeby określania wag ryzyka ekspozycji zabezpieczonych hipotekami, zgodnie z art. 124 ust. 9 rozporządzenia nr 575/2013,”,

– w pkt 2 wyrazy „art. 124 ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 124 ust. 9”,

– uchyla się pkt 2c;

44) w art. 128ca ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Stosowanie metod wewnętrznych oraz wprowadzenie rozszerzeń lub zmian, o których mowa w art. 143 ust. 3 i art. 325az ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013, wymaga uzyskania zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego udzielanego w drodze decyzji.”;

45) w art. 131 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1. Działalność banków, oddziałów z państw trzecich, przedstawicielstw banków zagranicznych, oddziałów instytucji kredytowych i przedstawicielstw instytucji kredytowych podlega nadzorowi bankowemu sprawowanemu przez Komisję Nadzoru Finansowego w zakresie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie i w ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym.

2. Nadzór nad działalnością oddziału z państwa trzeciego, przedstawicielstwa banku zagranicznego w kraju oraz oddziału lub przedstawicielstwa banku krajowego za granicą, w tym zakres i tryb dokonywania czynności kontrolnych, może być wykonywany w zakresie uzgodnionym w porozumieniu Komisji Nadzoru Finansowego z właściwymi władzami nadzorczymi.”;

46) w art. 133:

a) w ust. 4 wyrazy „oddziałów i przedstawicielstw banków zagranicznych” zastępuje się wyrazami „oddziałów z państw trzecich, przedstawicielstw banków zagranicznych”,

b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową organizację i tryb wykonywania czynności kontrolnych w bankach, oddziałach instytucji kredytowych, przedstawicielstwach instytucji kredytowych, oddziałach z państw trzecich, przedstawicielstwach banków zagranicznych oraz jednostkach zarządzających systemem ochrony, o których mowa w art. 22d ust. 1 pkt 2 ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających, kierując się potrzebą zapewnienia sprawnego i efektywnego przeprowadzenia kontroli prawidłowości wypełniania obowiązków przez podmioty kontrolowane oraz transparentności przebiegu i dokumentowania czynności kontrolnych.”;

47) w art. 133a po ust. 5a dodaje się ust. 5aa w brzmieniu:

„5aa. W przypadku gdy bank został związany minimalnym progiem kapitałowym, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, Komisja Nadzoru Finansowego może dokonać przeglądu przekazanych temu bankowi zaleceń dotyczących dodatkowych funduszy własnych w celu zapewnienia, aby ich kalibracja pozostała odpowiednia.”;

48) po art. 133b dodaje się art. 133ba w brzmieniu:

„Art. 133ba. Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje niezbędne środki pozwalające na wykrycie potencjalnych działań podmiotów i osób trzecich świadczących na rzecz banku usługi doradcze w zakresie testów warunków skrajnych, mogących negatywnie wpłynąć na testy warunków skrajnych, jak analizy porównawcze, wymiana informacji, uzgodnienia dotyczące powszechnych zachowań lub optymalizacja zgłaszanych wyników uzyskanych w testach warunków skrajnych.”;

49) w art. 138:

a) w ust. 1:

– po pkt 6 dodaje się pkt 6a i 6b w brzmieniu:

„6a) ograniczenie ryzyka ESG w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, w tym ryzyk wynikających z procesu dostosowań i z tendencji w ramach transformacji w odniesieniu do odpowiednich celów prawnych i regulacyjnych Unii Europejskiej, Rzeczypospolitej Polskiej lub państw trzecich, przez dostosowanie strategii biznesowych, zarządzania i zarządzania ryzykiem, w zakresie wzmocnienia celów, środków i działań ujętych w planach dotyczących ryzyka ESG;

6b) przeprowadzenie testów warunków skrajnych lub analizy scenariuszowej w celu oceny ryzyk wynikających z ekspozycji na kryptoaktywa i świadczenia usług w zakresie kryptoaktywów;”,

– pkt 11 otrzymuje brzmienie:

„11) usunięcie w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych w toku postępowania w sprawie zezwolenia na stosowanie metody wewnętrznej lub zezwolenia, o którym mowa w art. 143 ust. 3 lub art. 325az ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013, oraz uchybień stwierdzonych w toku oceny pozostałych rozszerzeń lub zmian w zakresie metod wewnętrznych;”,

b) w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

„5) ograniczenie ekspozycji wobec kontrahenta centralnego w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz. Urz. UE L 201 z 27.07.2012, str. 1, z późn. zm.) lub wyrównanie ekspozycji w ramach rachunków rozliczeniowych zgodnie z art. 7a tego rozporządzenia.”,

c) w ust. 2d we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazach „o której mowa w art. 128 ust. 1 pkt 2,” dodaje się wyrazy „pomniejszoną o kwotę niezbędną do pokrycia ryzyka, o którym mowa w ust. 2i,”,

d) po ust. 2l dodaje się ust. 2m–2q w brzmieniu:

„2m. W przypadku gdy na bank zostanie nałożony minimalny próg kapitałowy, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, kwota dodatkowych funduszy własnych, wymagana zgodnie z ust. 2 pkt 2 lit. c tiret pierwsze w celu przeciwdziałania ryzykom innym niż ryzyko nadmiernej dźwigni, nie może się zwiększyć w wyniku związania minimalnym progiem kapitałowym, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013. 2n. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie, niepóźniej niż do dnia zakończenia następnego badania i oceny nadzorczej albo przeglądu i weryfikacji wyników poprzedniego badania i oceny nadzorczej banku, o których mowa w art. 133a ust. 1, dokonuje przeglądu dodatkowych funduszy własnych, wymaganych od banku zgodnie z ust. 2 pkt 2 lit. c tiret pierwsze, i uchyla wymogi, które prowadziłyby do podwójnego uwzględnienia ryzyk, które są już w pełni pokryte ze względu na nałożenie na instytucję minimalnego progu kapitałowego, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013.

2o. W przypadku gdy Komisja Nadzoru Finansowego zakończy przegląd, o którym mowa w ust. 2n, przepisu ust. 2m nie stosuje się.

2p. Na potrzeby ust. 2m i 2n uznaje się, że na bank został nałożony minimalny próg kapitałowy, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, gdy łączna kwota ekspozycji na ryzyko obliczona zgodnie z art. 92 ust. 3 akapit 1 rozporządzenia nr 575/2013 przekracza łączną kwotę ekspozycji na ryzyko bez zastosowania minimalnego progu kapitałowego obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 4 rozporządzenia nr 575/2013.

2q. Na potrzeby ust. 2m i 2n, dopóki bank obowiązuje minimalny próg kapitałowy, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013, Komisja Nadzoru Finansowego nie nakłada dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, który prowadziłby do podwójnego uwzględnienia ryzyk, które są już w pełni pokryte ze względu na nałożenie na instytucję minimalnego progu kapitałowego, o którym mowa w art. 92 ust. 3 rozporządzenia nr 575/2013.”,

e) w ust. 3:

– pkt 2a otrzymuje brzmienie:

„2a) nakazać osobie fizycznej odpowiedzialnej za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń oraz powstrzymanie się od takiego zachowania w przyszłości lub nałożyć na tę osobę, osobę pełniącą kluczową funkcję, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla lub członka zarządu lub rady nadzorczej, bezpośrednio nadzorujących obszar, w którym miało miejsce naruszenie, i pełniących funkcję w okresie, w którym miało miejsce naruszenie, karę pieniężną do wysokości:

a) 21 312 000 zł albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo

b) 213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną;”,

– pkt 3a otrzymuje brzmienie:

„3a) nałożyć na bank karę pieniężną do wysokości kwoty stanowiącej równowartość:

a) 10 % całkowitego rocznego obrotu netto albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo

b) 5 % średniego dziennego obrotu netto, za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną, przy czym przepisy art. 141 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio;”,

f) uchyla się ust. 3b i 3c,

g) uchyla się ust. 6a–6d,

h) w ust. 7aa pkt 1–3 otrzymują brzmienie:

„1) nakazać bankowi zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń i niepodejmowanie tych działań w przyszłości lub nałożyć na bank karę pieniężną do wysokości kwoty stanowiącej równowartość:

a) 10 % całkowitego rocznego obrotu netto albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo

b) 5 % średniego dziennego obrotu netto za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną;

2) nakazać osobom odpowiedzialnym za zaistniałe naruszenie zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń lub nałożyć na te osoby kary pieniężne do wysokości:

a) 21 312 000 zł albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo

b) 213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną;

3) zawiesić w czynnościach członka kadry kierowniczej wyższego szczebla, osobę pełniącą kluczową funkcję lub członka zarządu lub rady nadzorczej, odpowiedzialnych za stwierdzone naruszenie, na okres niedłuższy niż 12 miesięcy;”,

i) w ust. 7b wyrazy „o którym mowa w ust. 7ab pkt 5” zastępuje się wyrazami „o którym mowa w ust. 7aa pkt 5”,

j) w ust. 7f pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2) nałożyć na bank karę pieniężną do wysokości kwoty stanowiącej równowartość:

a) 10 % całkowitego rocznego obrotu netto albo dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo

b) 5 % średniego dziennego obrotu netto za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną;

3) nałożyć na osobę odpowiedzialną za zaistniałe naruszenie karę pieniężną do wysokości:

a) 21 312 000 zł albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo

b) 213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną.”,

k) uchyla się ust. 7g,

l) w ust. 8 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu:

„10) sankcje karne uprzednio nałożone na podmiot lub osobę za to samo naruszenie.”,

m) dodaje się ust. 9 w brzmieniu:

„9. Komisja Nadzoru Finansowego może uchylić zezwolenie na utworzenie banku i podjąć decyzję o likwidacji banku, jeżeli są spełnione łącznie warunki, o których mowa w art. 101 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, i nie jest spełniony warunek, o którym mowa w art. 101 ust. 7 pkt 3 tej ustawy. Przepisy art. 147 ust. 3 i art. 153–156 stosuje się odpowiednio.”;

50) w art. 138d ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. W przypadku jednostki odpowiadającej za handel, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 144 rozporządzenia nr 575/2013, wykorzystującej model wewnętrzny dotyczący ryzyka rynkowego, jeżeli wyniki weryfikacji historycznej lub testu przypisywania zysków i strat wskazują, że ten model przestał być wystarczająco dokładny, Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje przeglądu warunków zezwolenia na stosowanie modelu wewnętrznego lub nakazuje podjęcie odpowiednich środków w celu zapewnienia szybkiej poprawy działania tego modelu.”;

51) w art. 139 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazie „oddziały” dodaje się wyrazy „z państw trzecich”;

52) w art. 141 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:

„1. W przypadku niewykonywania zaleceń dotyczących prowadzenia działalności z naruszeniem przepisów, o których mowa w art. 138 ust. 3, lub statutu, odmowy udzielenia wyjaśnień lub informacji, o których mowa w art. 139, lub w przypadku niewykonania obowiązków określonych w rozdziale 11b Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na członka zarządu, rady nadzorczej, kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osobę pełniącą kluczową funkcję karę pieniężną do wysokości:

1) 21 312 000 zł albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo

2) 213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną.

1a. Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, uwzględnia w szczególności:

1) wagę naruszenia i czas jego trwania;

2) stopień przyczynienia się członka zarządu lub rady nadzorczej, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osoby pełniącej kluczową funkcję, odpowiedzialnych za naruszenie, do powstania naruszenia;

3) sytuację finansową członka zarządu lub rady nadzorczej, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osoby pełniącej kluczową funkcję, odpowiedzialnych za naruszenie;

4) skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez członka zarządu lub rady nadzorczej, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osobę pełniącą kluczową funkcję, odpowiedzialnych za naruszenie – w przypadku gdy jest możliwe ustalenie tych korzyści lub strat;

5) straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem – w przypadku gdy jest możliwe ustalenie tych strat;

6) gotowość członka zarządu lub rady nadzorczej, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osoby pełniącej kluczową funkcję, odpowiedzialnych za naruszenie, do współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego;

7) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego popełnione przez członka zarządu lub rady nadzorczej, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osobę pełniącą kluczową funkcję, odpowiedzialnych za naruszenie;

8) potencjalne skutki systemowe naruszenia;

9) sankcje karne uprzednio nałożone za to samo naruszenie na członka zarządu lub rady nadzorczej, członka kadry kierowniczej wyższego szczebla lub osobę pełniącą kluczową funkcję, odpowiedzialnych za naruszenie.”;

53) w art. 141a w ust. 6 skreśla się wyrazy „i ust. 3b”;

54) po rozdziale 11a dodaje się rozdział 11aa w brzmieniu:

„Rozdział 11aa

Nadzór nad oddziałami z państw trzecich

Treść aktu w brzmieniu ogłoszonym

Nie znamy aktów, które by go zmieniały.

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.