Art. 141ea

1. Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia oddziały z państw trzecich w programie oceny nadzorczej, o którym mowa w art. 133c.

2. Komisja Nadzoru Finansowego co najmniej raz w roku przeprowadza badanie i ocenę nadzorczą oddziału z państwa trzeciego albo przegląd i weryfikację wyników poprzedniego badania i oceny nadzorczej.

3. Badanie i ocena nadzorcza obejmują identyfikację wielkości i charakteru ryzyka, na jakie narażony jest oddział z państwa trzeciego, ocenę jakości procesu zarządzania ryzykiem, ocenę poziomu kapitału pokrywającego ryzyko wynikające z działalności oddziału z państwa trzeciego oraz z zarządzania oddziałem z państwa trzeciego, w tym zgodności działalności oddziału z państwa trzeciego z przepisami ustawy, rozporządzenia nr 575/2013, ustawy o nadzorze makroostrożnościowym, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim i z decyzją o wydaniu zezwolenia na utworzenie oddziału z państwa trzeciego oraz ocenę działań podjętych przez oddział z państwa trzeciego w następstwie zastosowania się oddziału z państwa trzeciego do zaleceń i nakazów, o których mowa w art. 138, podlegania przez oddział z państwa trzeciego zwiększonemu nadzorowi, o którym mowa w art. 138c ust. 1, oraz nałożenia na oddział z państwa trzeciego kar pieniężnych, o których mowa w art. 141.

4. W przypadku gdy badanie i ocena nadzorcza wykażą, że zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, lub uzasadnione podejrzenie usiłowania popełnienia tego przestępstwa lub istnieje podwyższone ryzyko jego popełnienia, Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie informuje o tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego oraz Generalnego Inspektora Informacji Finansowej. Komisja Nadzoru Finansowego stosuje środki, które mogą obejmować uchylenie zezwolenia dla oddziału z państwa trzeciego na podstawie art. 41e ust. 3 pkt 7.

5. Komisja Nadzoru Finansowego współpracuje z jednostką analityki finansowej oraz z władzą nadzorczą z państwa trzeciego w zakresie wskazanym w ust. 4, w szczególności przekazuje im informacje lub zwraca się o informacje istotne dla wykonywania zadań nadzorczych, pod warunkiem że taka współpraca i wymiana informacji nie naruszają przepisów regulujących postępowanie karne lub administracyjne oraz nie wpływają negatywnie na prawidłowy tok postępowania karnego lub administracyjnego w Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie, w którym znajduje się jednostka analityki finansowej lub władza nadzorcza z państwa trzeciego.

6. W przypadku gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, lub uzasadnione podejrzenie usiłowania popełnienia tego przestępstwa lub istnieje podwyższone ryzyko popełnienia tego przestępstwa, lub analogicznego przestępstwa w rozumieniu przepisów obowiązujących w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska lub państwie trzecim, Komisja Nadzoru Finansowego oraz Generalny Inspektor Informacji Finansowej współpracują w celu wydania wspólnej oceny, o której niezwłocznie powiadamiają Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.