Art. 41j

1. Oddział z państwa trzeciego jest obowiązany:

1) używać firmy podmiotu macierzystego w języku państwa jego siedziby wraz z przetłumaczonym na język polski określeniem jego formy prawnej oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;

2) prowadzić oddzielną rachunkowość w języku polskim, zgodnie z przepisami obowiązującymi banki krajowe;

3) działać zgodnie z zatwierdzonym regulaminem;

4) przechowywać dokumenty dotyczące jego działalności w siedzibie oddziału.

2. Oddział z państwa trzeciego niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji informuje osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach, o:

1) swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;

2) uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:

a) kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,

b) rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.

3. Oddział z państwa trzeciego, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany poinformować osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:

1) wierzytelność powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych nie będzie chroniona przez system gwarantowania;

2) w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział z państwa trzeciego wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;

3) w związku z usługami świadczonymi przez oddział z państwa trzeciego, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z jego usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

4. Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 1 i 2, zamieszcza się również w umowach zawieranych przez oddział z państwa trzeciego z osobami korzystającymi z usług oraz w dokumentach i informacjach przekazywanych przez oddział z państwa trzeciego osobom zainteresowanym korzystaniem z usług.

5. Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego udostępnia się na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z usług oddziału z państwa trzeciego.

6. Informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z usług oddziału z państwa trzeciego, zgodnie z ust. 2 i 3, podaje się w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach, oraz jednoznaczny i zrozumiały.

7. Informacje o uczestnictwie w systemie gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji nie mogą być wykorzystywane w celach reklamowych i są ograniczone wyłącznie do informacji określonych w ust. 2 i 3. 8. Zakaz określony w ust. 7 stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami systemu gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz do zarządcy nadzwyczajnego, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132.