Art. 41k

1. Oddział z państwa trzeciego utrzymuje przez cały czas wyposażenie kapitałowe, które jest co najmniej równe:

1) w przypadku oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 1 – 2,5 % średniej wartości zobowiązań oddziału za trzy bezpośrednio poprzedzające roczne okresy sprawozdawcze, a w przypadku oddziałów z państw trzecich, które dopiero uzyskały zezwolenie – zobowiązań oddziału w momencie udzielenia zezwolenia, wykazanych zgodnie z art. 41w ust. 1 pkt 2, niemniej jednak niż 10 000 000 euro;

2) w przypadku oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 2 – 0,5 % średniej wartości zobowiązań oddziału za trzy bezpośrednio poprzedzające roczne okresy sprawozdawcze, a w przypadku oddziałów z państw trzecich, które dopiero uzyskały zezwolenie – zobowiązań oddziału w momencie udzielenia zezwolenia, wykazanych zgodnie z art. 41w ust. 1 pkt 2, niemniej jednak niż 5 000 000 euro.

2. Oddział z państwa trzeciego spełnia wyposażenie kapitałowe, o którym mowa w ust. 1, aktywami w postaci:

1) środków pieniężnych lub bankowych instrumentów pieniężnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia nr 575/2013, lub

2) dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez rządy państw członkowskich lub banki centralne państw członkowskich, lub

3) innych instrumentów dostępnych do celów nieograniczonego i niezwłocznego wykorzystania przez oddział z państwa trzeciego na potrzeby pokrycia ryzyk lub strat, gdy tylko te ryzyka lub straty wystąpią.

3. Oddział z państwa trzeciego deponuje aktywa, o których mowa w ust. 2, na rachunku powierniczym prowadzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucję kredytową niebędące częścią grupy podmiotu macierzystego tego oddziału. Aktywa zdeponowane na rachunku powierniczym są dostępne do wykorzystania do celów przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji albo likwidacji tego oddziału z państwa trzeciego.