Art. 41s

1. Komisja Nadzoru Finansowego może zażądać od oddziału z państwa trzeciego złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na utworzenie banku krajowego, jeżeli:

1) oddział z państwa trzeciego prowadził lub prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, z klientami lub kontrahentami w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, lub

2) oddział z państwa trzeciego spełnia wskaźniki znaczenia systemowego, o których mowa w art. 39 ust. 5 i 6 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym, lub jest uznany za mający znaczenie systemowe zgodnie z art. 41t ust. 1 oraz stwarza znaczące ryzyka dla stabilności finansowej Unii Europejskiej lub Rzeczypospolitej Polskiej, lub

3) łączna kwota aktywów wszystkich oddziałów z państwa trzeciego w Unii Europejskiej, które należą do tej samej grupy z państwa trzeciego, wynosi co najmniej 40 000 000 000 euro lub kwota aktywów danego oddziału z państwa trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wynosi co najmniej 10 000 000 000 euro.

2. Z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego nie może wystąpić, jeżeli działalność jest prowadzona na podstawie art. 41a ust. 1 pkt 1 lit. a.

3. Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, po zastosowaniu środków, o których mowa w art. 41t lub art. 141eb, lub w przypadku, gdy uzna, że z powodów innych niż wymienione w ust. 1 środki te byłyby niewystarczające do rozwiązania istotnych problemów nadzorczych.

4. Przed wystąpieniem z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego konsultuje się w przedmiocie żądania od oddziału z państwa trzeciego złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na utworzenie banku krajowego z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego i z właściwymi władzami nadzorczymi państw, w których dana grupa z państwa trzeciego utworzyła inne oddziały lub instytucje będące jednostkami zależnymi.

5. Do celów określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz przy przeprowadzaniu oceny, o której mowa w art. 41t ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia odpowiednie wskaźniki służące do oceny znaczenia systemowego oddziałów z państw trzecich, które obejmują w szczególności:

1) wielkość oddziału z państwa trzeciego;

2) stopień złożoności struktury, organizacji i modelu biznesowego oddziału z państwa trzeciego;

3) stopień wzajemnych powiązań oddziału z państwa trzeciego z systemem finansowym Unii Europejskiej i państwa członkowskiego, w którym oddział z państwa trzeciego został utworzony;

4) zastępowalność działalności prowadzonej przez oddział z państwa trzeciego, świadczonych przez niego usług lub dokonywanych przez niego operacji lub zapewnianej przez niego infrastruktury finansowej;

5) udział oddziału z państwa trzeciego w rynku Unii Europejskiej i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w odniesieniu do ogółu aktywów bankowych oraz w odniesieniu do prowadzonej przez niego działalności, świadczonych przez niego usług oraz dokonywanych przez niego operacji;

6) prawdopodobny wpływ, jaki zawieszenie lub zamknięcie operacji lub działalności oddziału z państwa trzeciego mogłoby wywrzeć na płynność systemu finansowego Rzeczypospolitej Polskiej lub na systemy płatnicze, rozrachunkowe i rozliczeniowe w Unii Europejskiej i Rzeczypospolitej Polskiej;

7) rolę i znaczenie oddziału z państwa trzeciego dla działalności, usług i operacji grupy z państwa trzeciego w Unii Europejskiej i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

8) rolę i znaczenie oddziału z państwa trzeciego w kontekście przymusowej restrukturyzacji lub likwidacji na podstawie informacji przekazanych przez organ przymusowej restrukturyzacji;

9) wielkość działalności grupy z państwa trzeciego prowadzonej za pośrednictwem oddziałów z państwa trzeciego w stosunku do działalności tej grupy prowadzonej za pośrednictwem instytucji będących jednostkami zależnymi posiadającymi zezwolenie w Unii Europejskiej i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6. W przypadku niewystąpienia z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, lub niezastosowania środka, o którym mowa w art. 41t ust. 7 pkt 1, Komisja Nadzoru Finansowego informuje o tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego i właściwe władze nadzorcze państw, w których dana grupa z państwa trzeciego utworzyła inne oddziały lub instytucje będące jednostkami zależnymi, oraz wyjaśnia powody niewystąpienia z tym żądaniem lub niezastosowania tych środków.