§ 109

W przypadku gdy budowla kolejowa jest usytuowana w bezpośrednim sąsiedztwie linii elektroenergetycznych lub przecina takie linię, linie elektroenergetyczne odpowiadają następującym warunkom:

1) linie elektroenergetyczne nie naruszają skrajni budowli linii kolejowych, nie zasłaniają sygnałów i wskaźników kolejowych, nie powodują zakłóceń w obwodach sygnalizacji i sterowania ruchem kolejowym;

2) lokalizacja linii elektroenergetycznych nie utrudnia prowadzenia ruchu kolejowego, utrzymania i obsługi dróg szynowych oraz innych urządzeń kolejowych;

3) skrzyżowanie linii elektroenergetycznej z linią kolejową wykonuje się po najkrótszej trasie; kąt skrzyżowania linii elektroenergetycznej z linią kolejową wynosi od 60° do 90°, z zaleceniem stosowania kąta 90°;

4) skrzyżowanie podziemnych elektroenergetycznych linii kablowych układa się w przepustach kablowych na głębokości co najmniej 1,50 m od górnej powierzchni tocznej główki szyny oraz 0,50 m od dna rowu odwadniającego;

5) linie elektroenergetyczne niskiego napięcia oraz linie teletechniczne przy skrzyżowaniu z linią kolejową są skablowane i przeprowadzone pod tą linią; na niezelektryfikowanych liniach kolejowych jest możliwe wykonanie napowietrznego skrzyżowania tej linii z linią elektroenergetyczną niskiego napięcia, przy czym odległość od główki szyny do linii elektroenergetycznej wynika z obowiązującej dla danej linii kolejowej skrajni budowli, wraz z przewozem rzeczy, z przekroczoną skrajnią taboru;

6) przy skrzyżowaniu linii elektroenergetycznej z linią kolejową zelektryfikowaną odległość pionowa (h) przewodów linii elektroenergetycznej od przewodów sieci trakcyjnej (jezdnych, nośnych, zasilających) wynosi co najmniej:

a) przy skrzyżowaniu z linią o napięciu 1 [kV] do 110 [kV]:

U h = 2 + [m]

150

b) przy skrzyżowaniu z linią o napięciu wyższym niż 110 [kV]:

U h = 2,5 + [m]

150 gdzie: h – oznacza odległość pionową [m],

U – oznacza napięcie znamionowe linii elektroenergetycznej [kV].