§ 86

1. Przy montowaniu w torach kolejowych głównych przyjazdowo-odjazdowych dwóch rozjazdów o tych samych skosach i promieniach, zwróconych ku sobie początkami iglic, z odgałęzieniem na obie strony toru kolejowego prostego, zachowuje się wstawkę toru kolejowego prostego o długości niemniejszej niż 12,50 m, a jeżeli nie jest to możliwe – niemniejszej niż 6,25 m. Szerokość toru kolejowego na długości wstawki jest taka sama, jak w stykach opornic. 2. Wstawki toru kolejowego prostego na przebudowywanych stacjach kolejowych można nie stosować, jeżeli odległość między początkami iglic w rozjazdach przyległych tego samego typu i skosu wynosi nie mniej niż 8,66 m.

3. Wstawki toru kolejowego prostego, o których mowa w ust. 1 i 2, można nie stosować przy montowaniu rozjazdów w pozostałych torach kolejowych stacyjnych.

4. Przy montowaniu dwóch następujących po sobie rozjazdów długość wstawki toru kolejowego prostego w torach kolejowych przyjazdowo-odjazdowych między rozjazdami jest niemniejsza niż 12,50 m, a w pozostałych torach, a jeżeli nie jest to możliwe – niemniejsza niż 6,25 m.

5. Przy montowaniu przyległych rozjazdów symetrycznych o skosie 1:6 na torach kolejowych przyjazdowo- -odjazdowych służących do ruchu wyłącznie towarowego wstawka toru kolejowego prostego między rozjazdami jest niemniejsza niż 7,46 m, w pozostałych torach kolejowych – niemniejsza niż 6,25 m, a jeżeli nie jest to możliwe – niemniejsza niż 4,50 m.

6. Przy układaniu przyległych rozjazdów z szyn różnego typu w przypadkach, o których mowa w ust. 1–5, stosuje się wstawkę toru kolejowego prostego o długości niemniejszej niż 12,50 m.