§ 10

1. W przypadku wydania orzeczenia lub opinii dotyczących dzieci i uczniów słabosłyszących i niesłyszących należy uwzględnić dodatkowo:

1) charakterystykę kliniczną jednostki chorobowej: stopień i rodzaj uszkodzenia słuchu, ocenę funkcjonalną słyszenia;

2) poziom komunikacji uwzględniający możliwości w zakresie komunikacji werbalnej i niewerbalnych metod komunikacji, w tym języka migowego i fonogestów;

3) informację o sposobie komunikowania się z dzieckiem lub uczniem przez rodzinę;

4) ocenę surdopedagogiczną i surdologopedyczną dziecka lub ucznia, opisującą sposób funkcjonowania dziecka lub ucznia w przedszkolu, szkole, ośrodku lub placówce, w tym trudności w słyszeniu i rozumieniu komunikatów werbalnych oraz dostępie do podręczników, materiałów edukacyjnych i materiałów ćwiczeniowych;

5) ocenę zasobów i barier środowiska przedszkolnego lub szkolnego, ze szczególnym uwzględnieniem:

a) wyposażenia w urządzenia wspomagające słyszenie i odbiór audiowizualny,

b) dostępu do usług związanych z przygotowywaniem notatek, zapisywaniem symultanicznym lub tłumaczeniem na język migowy.

2. Badania diagnostyczne dzieci i uczniów słabosłyszących oraz niesłyszących uwzględniają indywidualne możliwości percepcyjne tych dzieci i uczniów oraz wszystkie dostępne modalności zmysłowe, z odpowiednim dopasowaniem metod diagnostycznych.