§ 9

1. W przypadku wydania orzeczenia lub opinii dotyczących dzieci i uczniów należących do mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym oraz dzieci i uczniów, którzy nie znają języka polskiego albo znają go na poziomie niewystarczającym do korzystania z nauki, należy uwzględnić ich możliwości językowe oraz uwarunkowania kulturowe. W badaniach, o których mowa w § 6 ust. 5, 11 i 12, należy stosować narzędzia diagnostyczne dostosowane do możliwości językowych tych dzieci i uczniów, w tym testy niewerbalne oraz nieobciążone kulturowo. 2. W badaniach i wywiadach przeprowadzanych z:

1) dziećmi i uczniami pochodzenia romskiego,

2) dziećmi i uczniami, o których mowa w art. 165 ust. 7 i 9 ustawy,

3) rodzicami dzieci i uczniów, o których mowa w pkt 1 i 2

– jest wskazane korzystanie z pomocy odpowiednio asystenta edukacji romskiej, asystenta międzykulturowego lub osoby władającej językiem kraju pochodzenia dzieci i uczniów.

3. W przypadku wydania orzeczenia lub opinii dotyczących dzieci i uczniów z zaburzoną komunikacją werbalną należy uwzględnić ich możliwości komunikacyjne. W badaniach, o których mowa w § 6 ust. 5 i 11, należy uwzględnić sposoby i środki komunikacji dostosowane do potrzeb tych dzieci i uczniów, w tym z wykorzystaniem wspomagających i alternatywnych metod komunikacji (AAC), którymi posługuje się dziecko lub uczeń, w tym testów niewerbalnych.