IV CSK 223/07

Sygn. akt IV CSK 223/07

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości Przedsiębiorstwa Usługowego M.

w G. prowadzonego przez A. K.

przeciwko "I." SA w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 24 października 2007 r.,

skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 26 października 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej oddalenia

apelacji od rozstrzygnięcia o oddaleniu roszczeń o zapłatę

kwoty 59.484,19 zł za wykonane przez powoda prace

dociepleniowo - elewacyjne oraz kwoty 5.189,95 zł z tytułu

pobranej przez pozwanego kaucji gwarancyjnej;

w pozostałym zakresie uchyla zaskarżony wyrok

i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego

rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania

kasacyjnego.

2

Uzasadnienie

A. K., prowadzący Przedsiębiorstwo Usługowe „M.” w G., wniósł przeciwko

pozwanemu I. trzy sprawy o roszczenia powstałe na tle łączącej strony umowy o

roboty budowlane z dnia 21 maja 1997 r. o numerze […], której przedmiotem było

wykonanie przez niego dla pozwanego stanu surowego budynku biurowego A na

osiedlu D. w S. W pierwszej z tych spraw o numerze IX GC … powód domagał się

zasądzenia od pozwanego następujących roszczeń:

- 59.484,19 zł wraz z odsetkami umownymi z tytułu wykonania prac

dociepleniowo – elewacyjnych (faktura nr 50/08/98),

- 132.901,98 zł wraz z odsetkami umownymi za nieterminowe rozliczenie

płatności pierwszego etapu robót dotyczących płyty fundamentowej (nota

odsetkowa nr l.dz. 01/06/98),

- 954.477,81 zł wraz z odsetkami umownymi za nieterminowe rozliczenie

płatności wykonanego pokrycia dachu budynku (nota odsetkowa nr l.dz.

20/06/98),

- 8.587,83 zł wraz z odsetkami ustawowymi z tytułu odsetek bankowych od

wstrzymanych kaucji gwarancyjnych (nota odsetkowa nr l.dz. 05/06/98),

- 422.869,91 zł wraz z odsetkami umownymi za nieterminowe rozliczenie

płatności za wykonanie XI etapu prac dotyczących izolacji termicznej ścian

elewacji budynku (nota odsetkowa nr l. Dz. 04/06/09),

- 5. 189,95 zł z odsetkami ustawowymi z tytułu bezpodstawnie pobranej przez

pozwanego kaucji gwarancyjnej.

W sprawie IX GC …/00, po sprecyzowaniu żądań, powód domagał się

zasądzenia od pozwanego następujących roszczeń z tytułu opóźnienia

w rozliczeniu wykonanych prac:

- 83.692 zł z umownymi odsetkami (faktura nr 23/04/98)

- 6.736,78 zł z umownymi odsetkami (faktura nr 36/06/98),

- 4.765,46 z ustawowymi odsetkami (faktura nr 27/05/97).

3

W sprawie IX GC …/99 powód domagał się zasądzenia od pozwanego

następujących roszczeń:

- 132.901,97 zł kary umownej za nieterminowe uiszczenie płatności 8 faktur

częściowych za 11 dni opóźnienia, liczone według stopy 0,75 % od kwoty

1.610.933 zł za każdy dzień opóźnienia,

- 22.128,66 zł tytułem kary umownej za zwłokę w przystąpieniu do odbioru

prac,

- 386.623,92 zł tytułem kary umownej za nieterminowe opłacenie części faktur

nr 77/09/97 i 94/10/97, liczone według stopy o 0,75% za każdy dzień

opóźnienia.

Sąd Okręgowy połączył te sprawy do łącznego rozpoznania, prowadząc

je pod sygnaturą pierwszej z nich, zaś po ogłoszeniu upadłości przedsiębiorstwa

prowadzonego przez powoda, do sprawy po stronie powodowej przystąpił syndyk

masy upadłości. Wyrokiem łącznym z dnia 9 marca 2004 r. Sąd oddalił powództwa

we wszystkich trzech sprawach, po dokonaniu następujących ustaleń:

1. W sprawie GC …/02 Sąd ustalił, że powód zgłosił do odbioru wykonanie

elewacji budynku w dniu 23 kwietnia 1998 r. W sporządzonym na tę okoliczność

protokole strony stwierdziły, że termin wykonania tej pracy został przekroczony o 23

dni, zaś ich jakość jest niedostateczna, w związku z czym pozwany ich nie przyjął.

W dniu 9 maja 1998 r. powód zgłosił ponownie odbiór robót. W dniu 12 maja

sporządzono protokół częściowego odbioru robót. Stwierdzono w nim, że termin

zakończenia został przekroczony o 38 dni, jakość prac jest niedostateczna, wobec

czego nie zostały one odebrane przez pozwanego. Tego protokołu powód nie

podpisał, nie zgadzając się z zawartą w nim oceną i wnioskował o powołanie

rzeczoznawcy. Pozwany w piśmie z dnia 25 czerwca 1998 r. oświadczył, że w tej

sytuacji odstępuje od umowy. Powód zlecił sam wykonanie ekspertyzy dotyczącej

jakości prac elewacyjnych i w dniu 27 lipca 1998 r. sporządził jednostronny protokół

odbioru prac, wystawiając za prace dociepleniowo – elewacyjne fakturę na kwotę

59.484,19 zł, której pozwany nie zapłacił. Z uwagi na istotną wadliwość tych prac,

zdaniem Sądu, żądanie wynagrodzenia za nie jest bezzasadne, a odstąpienie

przez pozwanego od umowy usprawiedliwione. W ocenie Sądu powód

4

bezpodstawnie domaga się zasądzenia kar umownych za opóźnienie w płatności

faktur, gdyż kara umowna może być zastrzeżona tylko za niewykonanie

świadczenia niepieniężnego. Wprawdzie powód w trakcie procesu zmienił

stanowisko w tym względzie, twierdząc, że kary te są w istocie odsetkami

umownymi, ale Sąd nie podzielił tego stanowiska, przyjmując, że pozwany nie

opóźnił się z zapłatą wymagalnych należności na rzecz powoda. W całości

niezasadne jest roszczenie o zapłatę kwoty 8.587,83 zł tytułem wstrzymania przez

pozwanego kaucji gwarancyjnej, gdyż takie uprawnienie przysługiwało pozwanemu

na podstawie § 3 ust. 5 umowy. Jeśli chodzi o żądanie zasądzenia kwoty 5.189,95

zł z tytułu pobranej przez pozwanego kaucji gwarancyjnej, to Sąd Okręgowy

wyraźnie nie ocenił jego merytorycznej zasadności, przyjmując jednak, że obejmuje

ją zarzut potrącenia. Według Sądu bowiem, odstępując od umowy, pozwany zgłosił

pretensje wzajemne wobec powoda na łączną kwotę 2.343.906 zł z tytułu

przysługujących mu kar umownych i złożył oświadczenie o potrąceniu ich z

wierzytelnościami powoda. Kwota wierzytelności pozwanego pokrywa roszczenia

powoda dochodzone w trzech połączonych sprawach. Z tych względów roszczenie

z pierwszej z nich zostało oddalone.

2. W sprawie IX GC …/00 roszczenia powoda są zdaniem Sądu

Okręgowego wprawdzie uzasadnione, ale umorzone zostały na skutek

podniesionego przez pozwanego zarzutu potrącenia.

3. Jeśli chodzi o sprawę trzecią (IX GC …/99), to pierwsze dwa roszczenia

są usprawiedliwione jedynie w niewielkim zakresie (pierwsze do kwoty 794,38 zł za

nieterminową zapłatę 7 faktur i drugie do kwoty 633,49 zł za opóźnioną zapłatę za

roboty 11 etapu, zgłoszone do odbioru 10 stycznia 1998 r. – 0,75 % od kwoty

84.465,59 zł). Naliczenie przez powoda kar umownych z tego tytułu, określonych

później odsetkami umownymi było nieuzasadnione. W całości zaś niezasadne jest

trzecie z roszczeń zgłoszonych w tamtej sprawie, ponieważ zgodnie z umową, a

wbrew twierdzeniom powoda, pozwany miał prawo zatrzymać 5% wynagrodzenia

jako kaucję gwarancyjną. Uzasadnione pretensje powoda z tej sprawy,

ograniczające się do tych dwóch stosunkowo niewielkich kwot za opóźnienie w

zapłacie należności podlegały potrąceniu ze świadczeniem pozwanego zgłoszonym

przeciwko powodowi.

5

Powód zaskarżył to orzeczenie apelacją w następującym zakresie:

W sprawie IX GC …/02 w części oddalającej powództwo o zapłatę 59.484,19

zł tytułem wynagrodzenia za prace określone w fakturze nr 50/08/98 oraz o zapłatę

kwoty 5.189,95 zł tytułem niesłusznie pobranej kaucji gwarancyjnej. W sprawie IX

GC …/00 w części oddalającej powództwo o zapłatę 95.308,78 zł, a w sprawie IX

GC …/98 w części oddalającej powództwo o zapłatę kwoty 130.866, 63 zł.

Apelacja ta została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 26

października 2006 r. Sąd Apelacyjny, po przeprowadzeniu uzupełniającego

postępowania dowodowego w postaci dowodu z opinii biegłego S. A., potwierdził

istnienie istotnych wad elewacji budynku wykonanej przez powoda (biegły wymienił

14 usterek tej elewacji). Na tej podstawie uznał jednak, że pozwany miał prawo

odstąpić nie od całej umowy 10/AK/97, jak to przyjął Sąd Okręgowy, lecz tylko w

odniesieniu do tego etapu budowy, obejmującego elewację, a określonego przez

strony etapem XIII. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, za takim stanowiskiem

przemawia to, że świadczenie wykonawcy miało z natury charakter podzielny, a

dodatkowo w taki sposób potraktowały je strony w treści umowy, dzieląc roboty na

trzynaście etapów, z których każdy stanowił pewną samodzielną całość. Zresztą

opóźnienie w realizacji budowy, stanowiące przyczynę odstąpienia przez

pozwanego od umowy, odnosiło się tylko do jej etapu XIII , wobec czego nie mogło

być skuteczne w stosunku do poprzednich etapów budowy. Z tego ustalenia Sąd

Apelacyjny wyciągnął następujące wnioski: Pozwany nie miał obowiązku odbioru

XIII etapu robót, a wobec odmowy przez wykonawcę usunięcia ich wad, był

uprawniony do odstąpienia od tej części umowy, przysługiwało mu prawo do

obciążenia powoda karą umowną na podstawie § 12 ust. 3 umowy w wysokości

322.186 zł, miał zaś obowiązek zapłaty tylko połowy wynagrodzenia za wykonane

prace w ramach tego etapu z faktury 50/08/98 opiewającej na 59.484,19 zł,

tj. kwoty 29.742,10 zł. Ta kwota należności powoda podlegała jednak umorzeniu,

wobec zgłoszonego przez pozwanego zarzutu potrącenia z przysługującej mu

względem powoda wierzytelności w kwocie 322.186 zł. W ocenie Sądu

Apelacyjnego zasadnie też Sąd Okręgowy nie uwzględnił roszczenia powoda

o zapłatę z drugiej połączonej sprawy o zapłatę 95.194,24 zł, prawidłowo

uwzględniając zarzut potrącenia. Za częściowo trafny uznał Sąd Apelacyjny zarzut

6

apelacji błędnego ustalenia wysokości wierzytelności powoda w trzeciej

z połączonych spraw z tytułu odsetek za opóźnione opłacenie faktur przez

pozwanego. W ocenie Sądu Apelacyjnego powodowi należały się odsetki umowne

na podstawie § 11 ust. 2a w zw. z § 12 ust. 2 zd. 2 umowy według stopy 0,75% za

każdy dzień, a nie, jak to przyjął Sąd Okręgowy, odsetki ustawowe. Dlatego też za

opóźnienie w opłaceniu siedmiu faktur należy się powodowi kwota 6.214,82 zł,

a nie tylko kwota 794,38 zł, jak to przyjął Sąd Okręgowy. Jednakże i ta należność

powoda podlega umorzeniu w ramach zgłoszonego przez pozwanego zarzutu

potrącenia. W rezultacie z wyroku Sądu I - ej Instancji w części zaskarżonej

apelacją oraz w części niezaskarżonej, w której ten Sąd oddalił powództwo na

skutek uwzględnienia zarzutu potrącenia, uzasadnione wierzytelności powoda

ograniczają się do następujących należności:

- w pierwszej z połączonych spraw 5.189,95 zł z tytułu zatrzymanej kaucji

gwarancyjnej oraz 29.742,10 zł tytułem połowy zapłaty za wykonane prace

elewacyjne z faktury nr 50/08/98,

- w drugiej sprawie (IX GC …/00) 95.194,24 zł z tytułu odsetek (uwzględniony

przez Sąd Okręgowy zarzut potrącenia),

- w sprawie trzeciej (IX GC …/99) tytułem odsetek 6.214,82 zł plus

uwzględniony przez Sąd Okręgowy zarzut potrącenia w stosunku do kwoty

odsetek 633,49 zł. Razem uzasadniona należność powoda wynosiła

136.974,60 zł. Pozwany zaś przedstawił do potrącenia usprawiedliwioną

wierzytelność wobec powoda na kwotę 322.186 zł. Wierzytelność stron

podlegały umorzeniu do wysokości wierzytelności niższej, wobec czego brak

było podstaw do uwzględnienia apelacji.

Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył skargą kasacyjną powód w części

oddalającej apelację. Zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa

materialnego: art. 498 oraz art. 499 k.c. przez dokonanie przez Sąd z urzędu

kompensaty wzajemnych roszczeń stron; art. 36 i 37 rozporządzenia Prezydenta

Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. Prawo upadłościowe (Dz. U.

1999 r., nr 118, poz. 512, ze zm.) przez przyjęcie dopuszczalności potrącenia; art.

647 k.c. oraz art. 484 § 2 k.c. w zw. z § 10 ust. 5 oraz § 12 ust. 3 umowy przez

7

przyjęcie dopuszczalności odstąpienia od części umowy i naliczenia kar umownych;

art. 481 k.c. w zw. z § 11 ust. 2a w zw. z § 12 ust. 2 zd. drugie umowy oraz art. 65

k.c. przez naliczenie odsetek od wartości faktur, zamiast od całego wynagrodzenia

umownego. W ramach procesowej podstawy skargi zarzucił naruszenie art. 378 § 1

k.p.c. przez nierozważenie wszystkich zarzutów apelacji, a w szczególności zarzutu

co do braku oświadczenia pozwanego o potrąceniu. Na tych podstawach wniósł

o uchylenie skarżonego wyroku oraz wyroku Sądu Okręgowego w części

zaskarżonej apelację i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego

rozpoznania, ewentualnie o jego uchylenie i zmianę przez „zasądzenie należności

zgodnie z żądaniami apelacji”.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wnosił o jej odrzucenie

w części dotyczącej sprawy oznaczonej sygnaturą Sądu Okręgowego w G. IX GC

…/02 oraz o jej oddalenie w pozostałej części, z obciążeniem powoda kosztami

postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarządzenie o połączeniu kilku oddzielnych spraw do łącznego rozpoznania

i rozstrzygnięcia, podyktowane najczęściej względami na ekonomię procesową, nie

pozbawia ich samodzielności, co przejawia się w tym, że w wydanym werdykcie

łącznym sąd powinien zawrzeć rozstrzygnięcie o roszczeniach z każdej

z połączonych spraw (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1983 r.,

I CR 158/67, OSNCP 1968, nr 6, poz. 105 i z dnia 26 września 1983 r., I VPR

101/83, OSPiKa 1984, nr 7 – 8, poz. 173). Nie następuje tu zatem żądne stopienie

się czy zlanie ich w jedną, co m.in. oznacza konieczność badania dopuszczalności

skargi kasacyjnej oddzielnie dla każdej z połączonych spraw. W sprawie pierwszej,

noszącej sygnaturę IX GC …/02, przedmiotem zaskarżenia apelacją stały się dwa

roszczenia: o zapłatę 59.481,19 za wykonane przez pozwanego prace

dociepleniowo – elewacyjne oraz o zapłatę 5.189,95 zł z tytułu pobranej przez

pozwanego kaucji gwarancyjnej. Taki sam jest zakres zaskarżenia obu tych

roszczeń skargą kasacyjną. Wartość tych roszczeń jest niższa od ustalonego w art.

3982

§ 1 k.p.c. progu dopuszczalności tej skargi w sprawach gospodarczych na

8

75.000 zł., wobec czego w tym zakresie skarga podlegała odrzuceniu, jako

niedopuszczalna (art. 3986

§ 3 k.p.c.).

Natomiast w pozostałym zakresie skargę kasacyjną należało uwzględnić

(art. 39815

§ 1 k.p.c.).

Orzeczenie o oddaleniu roszczeń, zgłoszonych pierwotnie w sprawie IX GC

…/00 w całości, a w sprawie IX GC …/99 w znacznej części, było wynikiem uznania

zarzutu potrącenia, który, zdaniem Sądów obu Instancji, został skutecznie

zgłoszony i przedstawiony przez pozwanego. Skarżący trafnie wskazuje jednak,

że przyjęte przez Sądy założenie, iż doszło do umorzenia dochodzonych przez

niego roszczeń na skutek potrącenia dokonanego przez pozwanego, jest

co najmniej wątpliwe. Jak wielokrotnie wyjaśniał Sąd Najwyższy, należy odróżniać

potrącenie jako czynność materialnoprawną od czynności procesowej, jaką jest

zgłoszenie zarzutu potrącenia w postępowaniu sądowym (ostatnio obszerne uwagi

w tej materii zawiera uzasadnienie wyroku z dnia 13 października 2006 r., III CSK

256/06, OSNC 2007, nr 7 – 8, poz. 116 i powołane tam orzecznictwo). Zgodnie

z art. 499 k.c. potrącenia dokonywa się przez oświadczenie woli złożone drugiej

stronie. Oświadczenie to jest jednostronną czynnością prawną o charakterze

prawokształtującym. Stosownie do art. 61 k.c., staje się ono skuteczne dopiero

z chwilą dojścia do wierzyciela wzajemnego w taki sposób, że mógł on zapoznać

się z jego treścią. Wobec braku wymogu zachowania szczególnej formy dla takiej

czynności, należy przyjąć, że do chwili uchylenia art. 75 k.c. (por. ustawa z dnia

14 lutego 2003 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. nr 49, poz. 408), jedynym wymogiem co do formy było zachowanie formy

pisemnej dla celów dowodowych. Nie ulega jednak wątpliwości, że oświadczenie

woli potrącenia powinno być takim zachowaniem się wierzyciela, które ujawnia

tę jego wolę w sposób dostatecznie czytelny na zewnątrz, czyli dla adresata oraz

dla organu rozpatrującego ewentualny spór na tym tle. Sądy obu Instancji przyjęły,

że oświadczenie o potrąceniu przez pozwanego zawarte zostało w dwóch notach

obciążających powoda karami umownymi z racji odstąpienia z jego przyczyn

od umowy. Jednakże zarówno w samym piśmie z dnia 25 czerwca 1998 r.

o odstąpieniu od umowy, jak i w notach obciążeniowych z dnia 26 czerwca 1998 r.

nie ma mowy o ewentualnym potrąceniu zgłoszonych w nich roszczeń pretensji

9

powoda. Pozwany ogranicza się bowiem w tych pismach tylko do żądania zapłaty

przez powoda odpowiednich kwot (322.186 zł i 2.021.720 zł). W tej sytuacji nie da

się odeprzeć zarzutu skargi kasacyjnej naruszenia art. 498 i art. 499 k.c.,

kwestionującej złożenie oświadczenia woli przez pozwanego o potrąceniu. Zasadny

też okazał się zarzut uchybienia art. 378 § 1 k.p.c., gdyż Sąd Apelacyjny nie

wskazał czy i kiedy pozwany podniósł zarzut procesowy dotyczący potrącenia,

zwłaszcza w sytuacji, kiedy jeszcze w odpowiedzi na apelację pozwany

kwestionował, że w ogóle do potrącenia doszło i podtrzymał to swoje stanowisko

w piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2005 r. (k. 1159).

Skoro wątpliwym jest, czy pozwany w ogóle zgłosił zarzut potrącenia, na

obecnym etapie postępowania przedwczesnym staje się przesądzanie kwestii, jaki

wpływ miało na dopuszczalność podniesienia tego zarzutu ogłoszenie upadłości

strony powodowej oraz jakie skutki wywierało to ewentualne potrącenie

w kontekście prowadzonego postępowania upadłościowego. Zwalnia to Sąd

Najwyższy od konieczności szczegółowego ustosunkowywania się do zarzutu

skargi kasacyjnej o naruszeniu art. 36 i art. 37 Prawa upadłościowego. Wystarczy

w tym miejscu wskazać, że Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejszą

sprawę opowiada się za stanowiskiem, iż jeżeli potrącenie zostało dokonane

jeszcze przed ogłoszeniem upadłości, to nie mogły mieć do niego zastosowania

przepisy Prawa upadłościowego, gdyż w chwili ogłoszenia upadłości wzajemna

wierzytelność upadłego już nie istniała z powodu jej umorzenia, wobec czego nie

mogła zostać objęta masą upadłości (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia

14 grudnia 2004 r., II CK 263/04, niepubl.).

Z kolei odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących błędnej interpretacji

zapisów umowy zawartych w § 10 ust. 5 i § 12 ust. 3 oraz § 11ust. 2a i § 12 ust. 2

w zw. z art. 647 k.c., art. 484 § 2, art. 481 oraz art. 65 § 2 k.c., należy stwierdzić,

że nie sposób ich odeprzeć ze względu na to, iż Sąd Apelacyjny nie przedstawił

pogłębionej analizy tych postanowień umowy. W związku z tym trudno jest

jednoznacznie przesądzić jaki był ostatecznie zgodny zamiar stron i jaki

przyświecał im cel przy redagowaniu tych fragmentów umowy, a co za tym idzie,

nie ustalono w sposób przekonujący treści rzeczywistej woli kontrahentów,

wyrażonej w tej umowie. I tak, jeśli idzie o kwestię kary umownej zastrzeżonej

10

w § 12 ust. 3 umowy dla zamawiającego w związku z jego uprawnieniem

do odstąpienia od umowy, sformułowanym w § 11 ust. 3 umowy. Otóż nie zostało

dostatecznie ustalone i wyjaśnione, czy uprawnienie to obejmuje odstąpienie

od całości umowy, jak to wynikałoby z gramatycznego brzmienia tego ostatniego

paragrafu umowy, czy też, jak to przyjął Sąd Apelacyjny, także od poszczególnych,

wyodrębnionych umownie etapów realizacji tej umowy. Wątpliwości te idą zresztą

dalej. Chodzi przecież o ostatni etap tych robót (wykonanie docieplenia budynku

i elewacji), przy czym jest bezsporne, że powód je wykonał, tyle tylko,

że z opóźnieniem i z wadami. W związku z tym rodzi się pytanie, czy w takiej

sytuacji rzeczywiście zamiarem stron była możliwość skorzystania przez

pozwanego z uprawnienia do odstąpienia od umowy w całości lub w części,

czy też , jak to przyjmuje powód, uprawnienie to ograniczało się do naliczenia kar

za opóźnienie w zakończeniu prac i za nieusunięcie stwierdzonych wad elewacji.

Bez przedstawienia głębszej argumentacji przyjęto też w zaskarżonym wyroku tezę,

że ustalone w § 11 ust. 2a umowy odsetki umowne za zwłokę zamawiającego

w płatności faktur (nazwane karami umownymi), należą się od wartości robót

wskazanych w fakturze, a nie, jak to wynika z gramatycznego brzmienia tego

zapisu umowy, od wartości wynagrodzenia umownego, określonego w § 3 ust. 1

umowy. Wątpliwości skarżącego w tym względzie są tym bardziej uzasadnione,

że w § 11 wyraźnie różnicuje się odsetki liczone od całego wynagrodzenia

umownego (ust. 2a) od odsetek liczonych od wartości umownej prac będących

przedmiotem odbioru poszczególnego etapu tych robót (§ 11 ust. 2b).

W tym stanie rzeczy, zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu w części

oddalającej apelację od rozstrzygnięć w sprawach oznaczonych pierwotnie

sygnaturami IX GC ./00 oraz GC …/00, a sprawa przekazaniu w tym zakresie do

ponownego rozpoznania (art. 398/15 k.p.c.). Postanowienie o kosztach uzasadnia

art. 108 § 2 w zw. z art. 398/21 k.p.c.).

jz