Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Sąd Najwyższy Wyrok · 4 lutego 2009 r.

II UK 154/08

Wydział II

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść orzeczenia

Wyrok z dnia 4 lutego 2009 r.

II UK 154/08

Do odsetek objętych ogólnym pojęciem "należności z tytułu składek"

mają odpowiednie zastosowanie jedynie te przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. - Ordynacja podatkowa (jednolity tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze

zm.), które zostały wymienione w art. 31 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o

systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz.

74 ze zm.). Ograniczenie przyjęte w art. 95 Ordynacji podatkowej nie ma zasto-

sowania do odsetek od zaległości składkowych.

Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Romualda Spyt, Herbert Szurgacz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego

2009 r. sprawy z wniosku Centrali Handlowej C. Spółki z o.o. z siedzibą w W. prze-

ciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o składki, na skutek

skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia

7 lutego 2008 r. [...]

o d d a l i ł skargę kasacyjną.

U z a s a d n i e n i e

Wyrokiem z dnia 7 lutego 2008 r. [...] Sąd Apelacyjny w Warszawie zmie-

nił, na skutek apelacji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału

w W., wyrok Sądu Okręgowego-Sądu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z

dnia 27 lutego 2007 r. i oddalił odwołanie Centrali Handlowej „C.” Spółka z o.o. w

W. od decyzji ZUS z dnia 21 września 2005 r. w sprawie o składki.

W ocenie Sądu drugiej instancji, poczynione przez Sąd Okręgowy ustale-

nia faktyczne były prawidłowe, błędna była natomiast zaprezentowana wykładnia

przepisów prawa leżących u podstaw rozstrzygnięcia. W świetle ustaleń faktycz-

nych, decyzją z dnia 21 września 2005 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział

2

w W. stwierdził, że „C.” Spółka z o.o. z siedzibą w W. jest dłużnikiem Zakładu z tytułu

składek na Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych za okres od marca 2004 r. do maja

2005 r. w kwocie 20.911,50 zł z odsetkami naliczonymi do dnia wydania decyzji na

kwotę 1.834,00 (łącznie 22.745,50 zł) oraz z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fun-

dusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od lutego 2002 r. do

maja 2005 r. w kwocie 43.598,74 zł z odsetkami za zwłokę naliczonymi do dnia 21

września 2005 r. w kwocie 13.333,20 zł (łącznie 56.931,94 zł).

Wyrokiem z dnia 27 lutego 2007 r. Sąd Okręgowy-Sąd Ubezpieczeń Społecz-

nych w Warszawie zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustalił, iż Centrala

Handlowa „C.” Spółka z o.o. nie jest dłużnikiem organu rentowego z tytułu składek na

Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych z odsetkami oraz z tytułu składek na Fundusz

Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z odsetkami w okre-

sach i wysokości wymienionych w zaskarżonej decyzji. Z ustaleń Sądu Okręgowego

wynikało, że Centrala Handlowa „C.” Spółka z o.o. w W. nabyła w dniu 31 marca

2003 r. w drodze prywatyzacji bezpośredniej Centralną Składnicę Zaopatrzenia

Lecznictwa „C.” Przedsiębiorstwo Państwowe w W., w wyniku czego Sąd Rejonowy

dla Miasta Stołecznego Warszawy-Sąd Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego

postanowieniem z dnia 7 czerwca 2004 r. wykreślił Centralną Składnicę Zaopatrzenia

Lecznictwa „C.” Przedsiębiorstwo Państwowe w W. z rejestru przedsiębiorstw. Za-

równo Centralna Składnica Zaopatrzenia Lecznictwa „C.” Przedsiębiorstwo Pań-

stwowe w W., jak i Centrala Handlowa „C.” Spółka z o.o. w W. zalegały z opłatami

składek na rzecz Funduszu Ubezpieczeń Zdrowotnych, Funduszu Pracy i Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Odwołująca się spółka do września

2005 r. spłaciła wszelkie zaległości wobec organu rentowego zarówno z tytułu zale-

głych rat, jak i odsetek wynikających ze zwłoki w ich zapłacie, uzyskując nadpłatę w

wysokości 18.232,94 zł. Ustalenia, iż Spółka ma nadpłatę, Sąd dokonał na podstawie

opinii biegłego do spraw księgowości z dnia 7 sierpnia 2006 r., który to dowód Sąd

przeprowadził w celu ustalenia wysokości zadłużenia Spółki wobec organu rentowe-

go z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne na dzień 9 listopada

2005 r. Biegły, przyjmując że odsetki za zwłokę odnośnie do Centralnej Składnicy

Zaopatrzenia Lecznictwa „C.” powinny być naliczane przez organ rentowy począwszy

od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności, do dnia 7 czerwca 2004 r.

włącznie, a odsetki z tego samego tytułu odnośnie do odwołującej Spółki Centrali

Handlowej „C.” powinny być naliczane od dnia następującego po dniu upływu termi-

3

nu płatności do dnia zapłaty wyłącznie z tym dniem, stwierdził, że Spółka posiada

nadpłatę w wysokości 18.232,94 zł. Sąd Okręgowy wskazał, że pomiędzy stronami

były bezsporne okoliczności stanu faktycznego dotyczące następstwa prawnego

odwołującej po Centralnej Składnicy Zaopatrzenia Lecznictwa „C.” Przedsiębiorstwo

Państwowe w W., wykreślenia podmiotu z rejestru przedsiębiorstw oraz wysokości

wpłat dokonanych przez odwołującą na konto Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Sporny pomiędzy stronami był okres, za który należą się organowi rentowemu odset-

ki od zaległości w opłatach na rzecz ubezpieczeń społecznych. W tej sytuacji Sąd

Okręgowy uznał, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie i powołał ustawę z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z

2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.), która w art. 23 ust. 1 stanowi, że: „od nieopłaconych

w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i

w wysokości określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatko-

wa (jednolity tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). W art. 31 ustawy o systemie

ubezpieczeń społecznych zawarta jest delegacja do zastosowania odnośnie do na-

leżności z tytułu składek art. 94 Ordynacji podatkowej. Ustawa o systemie ubezpie-

czeń społecznych nakazuje więc stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej do

obliczenia odsetek należnych od zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, nie

wymieniając expresis verbis tych artykułów ustawy, które należy stosować, czyni to

natomiast w art. 31. Ustawodawca w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych

dwukrotnie w art. 23 i art. 31 nakazał odpowiednie stosowanie przepisów Ordynacji

podatkowej, jednak dla odsetek od należnych składek ustanowił inny zakres stoso-

wania przepisów Ordynacji podatkowej (nie zawęził go), a inny dla samych składek

(poprzez enumeratywne wyliczenie artykułów, które można stosować). Bez względu

jednak na to, czy przepisy Ordynacji podatkowej będą miały zastosowanie do odse-

tek od zaległych składek, czy do samych należności z tytułu składek, w obu wypad-

kach istnieje podstawa do zastosowania art. 94 Ordynacji podatkowej. Przepis ten

stanowi, że: „przepisy art. 93 § 1, art. 93 d i art. 93 e, z zastrzeżeniem art. 95, stosuje

się również do nabywców przedsiębiorstw państwowych oraz do spółek, które na

podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych

nabyły lub przejęły te przedsiębiorstwa”. Tym samym treść art. 94 Ordynacji podat-

kowej nakazuje stosowanie art. 95 § 1, który stanowi, że odpowiedzialność nabyw-

ców lub spółek, o których mowa w art. 94 z tytułu odsetek za zwłokę od zaległości

podatkowych zlikwidowanego przedsiębiorstwa, oprocentowania przypadających do

4

zwrotu zaliczek naliczonego podatku od towarów i usług, ograniczona jest do odsetek

(oprocentowania) naliczonych do dnia wykreślenia przedsiębiorstwa z rejestru przed-

siębiorstw państwowych. Określona w powyższy sposób podstawa prawna do odpo-

wiedniego zastosowania art. 95 Ordynacji podatkowej odnośnie do odsetek należ-

nych z tytułu zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne ogranicza

naliczanie odsetek do dnia wykreślenia przedsiębiorstwa z rejestru przedsiębiorstw

państwowych, co czyni chybionym pogląd organu rentowego, że art. 95 Ordynacji

podatkowej nie może mieć zastosowania z uwagi na brak jego wskazania w treści

art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Sąd Apelacyjny nie podzielając wykładni Sądu pierwszej instancji wskazał, iż

nabycie przedsiębiorstwa państwowego Centralna Składnica Zaopatrzenia Lecznic-

twa „C.” przez Spółkę Centrala Handlowa „C.” nastąpiło na mocy ustawy z dnia 30

sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (jednolity tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr

171, poz. 1397 ze zm.), która w art. 40 ust. 1 stanowi, iż w przypadku braku odmien-

nych unormowań ustawowych, kupujący lub przejmujący wstępuje we wszelkie

prawa i obowiązki przedsiębiorstwa państwowego, bez względu na charakter stosun-

ku prawnego, z którego te prawa i obowiązki wynikają. W kontekście tego przepisu

unormowanie zawarte w art. 95 w związku z art. 94 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Ordynacja podatkowa ograniczające odpowiedzialność spółek, które na podstawie

przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nabyły te

przedsiębiorstwa jedynie do odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych zlikwido-

wanego przedsiębiorstwa naliczonych do dnia wykreślenia przedsiębiorstwa z reje-

stru przedsiębiorstw państwowych ma charakter lex specialis. Stosowanie tego prze-

pisu do należności z tytułu składek nie jest możliwe ze względu na brak podstawy

prawnej. Takiej podstawy prawnej nie zawiera art. 23 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, ani art. 31 tej ustawy wymieniający

enumeratywnie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa,

które mają odpowiednie zastosowanie do należności z tytułu składek. Sąd wskazał

także, iż należnościami z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne są składki, od-

setki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia oraz dodatkowa opłata (art.

24 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych), przy czym nie tworzą one

odrębnego bytu w postaci jednej należności i wobec tego pojęcie to obejmuje różne-

go rodzaju świadczenia o odrębnym charakterze i statusie, które ze względów redak-

cyjno- legislacyjnych określone zostały w ustawie jednym mianem i przywołał wyrok

5

Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006 r., I UK 240/05 (OSNP 2007 nr 7-8,

poz.111). Sąd drugiej instancji wskazał także, że art. 23 ust. 1 stanowiący, iż od nie-

opłaconych w terminie składek należne są od płatnika odsetki za zwłokę na zasa-

dach i wysokości określonych w ustawie Ordynacja podatkowa nie może być rozu-

miany w ten sposób, iż ilekroć w ustawie Ordynacja podatkowa jest mowa o odset-

kach, przepisy zawierające takie uregulowania mają bezpośrednie zastosowanie

również do odsetek należnych od nieopłaconych składek. Porównanie konstrukcji

przepisu art. 23 ust. 1 i 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i zakresu ich

regulacji pozwala na ustalenie, iż przepisy ustawy Ordynacja podatkowa mają bez-

pośrednie zastosowanie jedynie w zakresie ogólnych zasad nakładania odsetek oraz

przy ustalaniu procentowej wysokości odsetek, natomiast do odsetek objętych ogól-

nym pojęciem „należności z tytułu składek” mają zastosowanie jedynie te przepisy

ustawy Ordynacja podatkowa, które zostały wymienione w art. 31 ustawy o systemie

ubezpieczeń społecznych, co odnosi się również do odsetek za zwłokę od nieopła-

conych w terminie składek. W ocenie Sądu Apelacyjnego art. 95 i 96 odnoszące się

bezpośrednio do odpowiedzialności nabywców lub spółek, które na podstawie

ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nabyły takie

przedsiębiorstwa, nie zostały w art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

wymienione, mimo że inne przepisy ustawy Ordynacja podatkowa (art. 93 § 1 i art.

93e) wymienione w art. 94 Ordynacji przez ich wskazanie w art. 31 ustawy o syste-

mie ubezpieczeń społecznych, mają odpowiednie zastosowanie do należności z ty-

tułu składek. W tej sytuacji wywodzenie z zapisu zawartego w art. 94 ordynacji „z

zastrzeżeniem art. 95” obowiązku zastosowania uregulowania zawartego w tym

przepisie, ograniczającego okres naliczenia odsetek od zaległości podatkowych zli-

kwidowanego przedsiębiorstwa do należności z tytułu składek (w tym odsetek), nie

jest zgodne z normami interpretacyjnymi i sprzeczne z wolą ustawodawcy wyrażoną

w art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Ponadto charakter regulacji

zawartej w art. 95 wprowadzającej wyjątek od ogólnej zasady przejęcia przez na-

bywcę wszystkich praw i obowiązków przedsiębiorstwa państwowego, z którego wy-

nikają (powtórzony w § 4 umowy sprzedaży zawartej w dniu 3 marca 2003 r.) nie po-

zwala na dokonywanie wykładni rozszerzającej tego przepisu.

Powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną pełnomocnik wnioskodawcy i za-

rzucając naruszenie prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie 1) art.

23 ust. 1 oraz art. 31 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

6

społecznych, polegające na błędnym uznaniu, iż z przepisów tych można wywieść

wniosek o braku podstaw do stosowania w przypadku naliczania odsetek od zale-

głych należności z tytułu składek przepisów art. 95 i 96 ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. - Ordynacja podatkowa; 2) art. 94, 95, 96 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -

Ordynacja podatkowa, poprzez zastosowanie niewłaściwej interpretacji polegającej

na stwierdzeniu, że określenie w treści przepisu art. 94 „z zastrzeżeniem art. 95” nie

nakazuje stosowania uregulowań zawartych w art. 95 i 96 w każdej sytuacji w której

naliczane są odsetki za zaległości nabywców przedsiębiorstw państwowych, wniósł o

uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjne-

mu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w cało-

ści i oddalenie apelacji, wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 39813

§ 1 i 2 k.p.c.,

Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (jej podstaw) i jest

związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia,

jeżeli skarga nie zawiera zarzutu naruszenia przepisów postępowania (bądź jeżeli

taki zarzut okaże się niezasadny). W rozpatrywanej sprawie, należy wskazać za Są-

dem Apelacyjnym, że do art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o sys-

temie ubezpieczeń społecznych, według którego od nieopłaconych w terminie skła-

dek należne są od płatnika odsetki za zwłokę na zasadach i wysokości określonych

w ustawie Ordynacja podatkowa, nie może być stosowana wykładnia rozszerzająca,

sprowadzająca się do stwierdzenia, że ilekroć w ustawie Ordynacja podatkowa jest

mowa o odsetkach, przepisy zawierające takie uregulowania mają bezpośrednie za-

stosowanie również do odsetek należnych od nieopłaconych składek. Przepis art. 31

ustawy systemowej literalnie i wyczerpująco wymienia jakie przepisy ustawy Ordyna-

cja podatkowa znajdują odpowiednie zastosowanie do należności z tytułu składek,

nie wymieniając wśród nich art. 95 Ordynacji, który ogranicza odpowiedzialność na-

bywców przedsiębiorstw państwowych oraz spółek które - tak jak w tej sprawie - na-

były lub przejęły przedsiębiorstwo na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o

komercjalizacji i prywatyzacji - do odsetek za zwłokę od należności podatkowych zli-

kwidowanego przedsiębiorstwa, do odsetek naliczonych do dnia wykreślenia przed-

siębiorstwa z właściwego rejestru (w sprawie do dnia 7 czerwca 2004 r.). Oznacza

7

to, że przyjęte w tym przepisie ograniczenie dotyczy jedynie odsetek od zaległości

podatkowych, i nie znajduje zastosowania do zaległości składkowych. Fakt, że sto-

sujący się do należności składkowych z mocy art. 31 ustawy systemowej art. 94 Or-

dynacji, zawiera sformułowanie „z zastrzeżeniem art. 95”, nie oznacza, że przepis

ten (art. 95) należy odpowiednio stosować także do składek, trzeba bowiem zwrócić

uwagę, że ustawodawca w systemie ubezpieczeń społecznych wprost wymienił jako

znajdujące odpowiednie zastosowanie do należności składkowych art. 93, 93a-93c,

93e i 94, mimo że ten ostatni przepis wymienia również art. 93e Ordynacji jako znaj-

dujący zastosowanie do nabywców przedsiębiorstw.

Porównanie konstrukcji przepisu art. 23 ust. 1 i 31 ustawy o systemie ubezpie-

czeń społecznych i zakresu ich regulacji pozwala na przesądzenie, że przepisy

ustawy Ordynacja podatkowa mają bezpośrednie zastosowanie jedynie w zakresie

ogólnych zasad nakładania odsetek oraz przy ustalaniu procentowej wysokości od-

setek, natomiast do odsetek objętych ogólnym pojęciem „należności z tytułu składek”

mają odpowiednie zastosowanie jedynie te przepisy ustawy Ordynacja podatkowa,

które zostały wymienione w art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Wobec treści tego przepisu unormowanie zawarte w art. 95 w związku z art. 94

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, ma charakter lex specialis,

a jego stosowanie do należności z tytułu składek nie jest możliwe ze względu na brak

podstawy prawnej.

Tym samym podzielając stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego,

Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814

k.p.c., orzekł jak w sentencji.

========================================

Lexeva pokazuje treść orzeczenia, nie udziela porad prawnych i nie ocenia, co z niego wynika w konkretnej sprawie. Moc prawną ma wyłącznie dokument wydany przez sąd.