III KRS 6/09

Wyrok z dnia 15 lipca 2009 r.

III KRS 6/09

Do okresu pełnienia służby na stanowisku sędziego sądu okręgowego,

wymaganego do uzyskania awansu na mocy art. 64a ustawy z dnia 27 lipca

2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.)

nie zaliczało się okresów wykonywania innych zawodów prawniczych.

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Małgorzata

Gersdorf (sprawozdawca), Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2009 r. sprawy z

odwołania Włodzimierza P. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa [...] z dnia 20

października 2008 r., w przedmiocie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do peł-

nienia urzędu sędziego Sądu Apelacyjnego w Sądzie Okręgowym w L.

o d d a l i ł odwołanie.

U z a s a d n i e n i e

Skarżący Włodzimierz P. złożył wniosek o powołanie do pełnienia urzędu sę-

dziego sądu apelacyjnego w sądzie okręgowym na podstawie art. 64a ustawy z dnia

27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98 poz. 1070 ze

zm.).

Rozpatrując wniosek Krajowa Rada Sądownictwa uchwałą [...] z dnia 20 paź-

dziernika 2008 r. odmówiła przedstawienia kandydatury skarżącego do awansu na

sędziego sądu apelacyjnego. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie dysponuje

stażem wymaganym w rozumieniu art. 64a u.s.p. Na stanowisko sędziego powołany

został bowiem z dniu 26 czerwca 1996 r., a zatem do dnia złożenia wniosku nie osią-

gnął wymaganego 15-letniego okresu pełnienia służby.

Odwołaniem z dnia 19 stycznia 2009 r. skarżący zaskarżył przedmiotową

uchwałę zarzucając naruszenie art. 64a u.s.p. przez jego błędną wykładnię. Skarżą-

cy podniósł, że do okresu uprawniającego do awansu nie zaliczono mu 3-letniej

2

służby na stanowisku prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w W. Podniósł, że skoro

okres ten zaliczono mu przy wyliczaniu wynagrodzenia za pracę, nie ma podstaw do

pozbawienia go awansu zawodowego traktując ten czas inaczej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Odwołanie jest niezasadne. W ocenie Sądu Najwyższego regulacja art. 64a

u.s.p. umożliwia awans zawodowy na stanowisko sędziego sądu apelacyjnego jedy-

nie po 15-letnim okresie służby na stanowisku sędziego, do którego to okresu nie

podlegają zaliczeniu okresy równoważne, np. w postaci okresu pełnienia funkcji pro-

kuratora. Pojęcie „pełnić służbę” wyraźnie akcentuje formalny element w postaci re-

alnego wykonywania zawodu sędziego od momentu powołania na to stanowisko.

Awans zawodowy (poziomy czy pionowy) stanowi formę, w której doceniony zostaje

okres sprawowania funkcji sędziego i prezentowanych w tym czasie umiejętności. Do

tego okresu ustawodawca nie zalicza żadnych okresów wykonywania innych zawo-

dów prawniczych. Stąd okres wykonywania zawodu prokuratora nie podlega zalicze-

niu do okresu 15-letniej służby na stanowisku sędziego. Jest to o tyle uzasadnione,

że umiejętności wymagane na stanowisku prokuratora, nawet prokuratury apelacyj-

nej, to umiejętności odmienne od umiejętności sędziego. Ich posiadanie nie może

stanowić podstawy awansu zawodowego sędziego.

Dodatkowo należy podnieść, że z pełnieniem funkcji sędziego i tylko z tą funk-

cją związane są kary dyscyplinarne, wytknięcia uchybienia lub zwrócenia uwagi, o

których mowa w powołanym art. 64a u.s.p. Zgodnie z tym przepisem na stanowisko

sędziego sądu apelacyjnego w sądzie okręgowym może być powołany sędzia sądu

okręgowego, który pełnił służbę na zajmowanym stanowisku co najmniej piętnaście

lat i po osiągnięciu drugiej stawki awansowej wynagrodzenia zasadniczego nie był

ukarany karą dyscyplinarną, ani nie otrzymał wytknięcia uchybienia, o którym mowa

w art. 40 u.s.p., ani nie miał zwróconej uwagi w trybie określonym w art. 37 § 4 u.s.p.

A zatem w całym okresie stażu sędziowskiego wymaganego do awansu wobec sę-

dziego nie może być stosowany żaden z tych środków, aby nie utracił on prawa do

awansu. Dopuszczenie zaliczania innych okresów do czasu pełnienia służby na sta-

nowisku sędziego, którym ma legitymować się sędzia, oznaczałoby nierówne trakto-

wanie. Niektórzy kandydaci musieliby bowiem reprezentować się dłuższym okresem

nienagannej służby (pełniąc tylko służbę na stanowisku sędziego), podczas gdy inni

kandydaci - korzystając z zaliczenia okresu równoważnego - mogliby do awansu peł-

3

nić służbę przez krótszy okres czasu, nie narażając się przy tym w równym stopniu

na zastosowanie jednego z wyżej wymienionych środków.

Nie jest także uprawnione ad casum posługiwanie się porównaniem do regu-

lacji wynagrodzenia sędziów. Ustawodawca posługuje się bowiem w obu przypad-

kach (regulacje wynagrodzenia - art. 91a u.s.p., awans poziomy - art. 64a u.s.p.) od-

mienną terminologią. Na potrzeby wynagrodzenia za pracę mówi się o doliczaniu

określonego czasu do okresu pracy na stanowisku sędziego (np. § 4 tego przepisu).

Natomiast dla potrzeb awansowych ustawodawca w art. 63a u.s.p. posługuje się po-

jęciem „pełnił służbę na danym stanowisku”. Nie sposób zatem automatycznie zrów-

nywać obu tych konstrukcji prawnych, których ratio jest jednak odmienne.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

========================================