V CSK 461/09

Sygn. akt V CSK 461/09

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej w K.

przeciwko „E.(...)” S.A. w K. i Przedsiębiorstwu Budownictwa Przemysłowego „B.(...)”

Spółce Akcyjnej w K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2010 r.,

skarg kasacyjnych pozwanych: „E.(...)” S.A. w K. i Przedsiębiorstwa Budownictwa

Przemysłowego „B.(...)” Spółki Akcyjnej w K. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24

czerwca 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

1. oddala skargę kasacyjną Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego

„B.(...)” S.A. w K. i zasądza od tego pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę

5 400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego.

2. uchyla zaskarżony wyrok w części oddalającej apelację „E.(...)” S.A. w zakresie,

w którym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 stycznia 2009 r. utrzymano

w mocy nakaz zapłaty w zakresie zasądzającym odsetki ustawowe od kwoty 5 000

000 zł za okres od 3 listopada 2004 r. do 12 października 2005 r. oraz od 13

października 2005 r. do dnia zapłaty i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi

2

Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. nakazem zapłaty wydanym w dniu 14 czerwca 2006 r. w

postępowaniu nakazowym uwzględnił powództwo o zapłatę wniesione przez

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. przeciwko

Walcowni Rur „J.(...)" sp. z o.o. w S.(...), „E.(...)” S.A. w K., Przedsiębiorstwu

Budownictwa Przemysłowego „B.(...)” S.A. oraz M.(...) Zakładowi Montażowo-

Produkcyjnemu „P.(...)" sp. z o.o. Zarzuty od nakazu zapłaty skutecznie wniosły spółki

„E.(...)” i „B.(...)”. Po ich rozpoznaniu Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 12 stycznia

2009 r. utrzymał nakaz zapłaty w stosunku do „E.(...)” S.A. w części obejmującej

należność główną i odsetki, a uchylił go w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu

oraz uchylił w całości nakaz w stosunku do spółki „ B.(...)” i zasądził od tego pozwanego

kwotę 3 000 000 zł z odsetkami ustawowymi od kwot po 187 500 zł płatnych za okres

przypadający od 1 stycznia 2005 r. do 1 października 2008 r. Sąd pierwszej instancji

ustalił, że w październiku 1999 r. strona powodowa udzieliła spółce „J.(...)” pożyczki w

wysokości 15 000 000 zł z przeznaczeniem na dofinansowanie zadania pod nazwą

„Budowa Walcowni Ciągłej Rur". Formą zabezpieczenia spłaty pożyczki i kar umownych

było poręczenie udzielone przez M.(...) S.A. oraz pozwane spółki „E.(...)” i „B.(...)”.

W grudniu 1999 r. strony umowy pożyczki podpisały aneks nr 1. Zostały wówczas

zmienione zapisy umowy dotyczące form zabezpieczenia spłaty pożyczki i kar

umownych. Miały je stanowić weksel własny pożyczkobiorcy oraz poręczenie wekslowe

pozostałych pozwanych oraz „E.(…)” S.A. Spółki „E.(...)” oraz „B.(...)” miały udzielić

poręczenia do kwoty po 5 000 000 zł, a pozostali poręczyciele do kwot po 2 500 000 zł.

Aneksem nr 2 z grudnia 2000 r. Walcowni Rur „J.(...)” została przyznana dodatkowa

pożyczka w wysokości 5 000 000 zł. W kolejnym aneksie z dnia 21 czerwca 2001 r.

wprowadzono zmiany dotyczące sposobu uruchomienia pożyczki oraz jej

zabezpieczenia, poprzez ustanowienie zastawu rejestrowego na akcjach oraz zbiorze

środków trwałych (maszynach i urządzeniach) o wartości 7 816 000 zł. W aneksach nr 4

z 6 lutego 2002 r. i nr 5 z 12 lipca 2002 r. zmieniono terminy spłat rat pożyczki i odsetek

oraz sposób waloryzacji odsetek. Aneksem nr 6 z 23 sierpnia 2002 r. zostały zmienione

postanowienia umowy dotyczące zabezpieczenia spłaty pożyczki, odsetek i kar

3

umownych. Zabezpieczenie miał stanowić weksel własny pożyczkodawcy oraz

poręczenia wekslowe pozostałych pozwanych, a także zastaw rejestrowy na pile

rotacyjnej o wartości 6 464 279,40 zł wraz z cesją praw z polisy ubezpieczeniowej tego

urządzenia. W kolejnych aneksach z dnia 1 lipca 2003 r. i z dnia 8 września 2003 r.

wprowadzono do umowy zmiany dotyczące terminu zakończenia i rozliczenia zadania,

terminu osiągnięcia zaplanowanych efektów, wartości zadania, terminów spłat rat

kapitałowych i odsetek oraz ustalono dodatkowe zabezpieczenie spłaty pożyczki

podstawowej w postaci zastawu rejestrowego na klatkach walcowniczych walcarki

redukcyjnej w ilości 20 sztuk łącznej wartości 3 029 059 zł oraz zastaw rejestrowy na

zbiorze środków trwałych. Pozwany EA.(...) S.A. w pismach z dnia 5 października 1999

r. i 8 listopada 1999 r. skierowanych do strony powodowej oświadczył, że udziela

poręczenia pożyczki udzielonej Walcowni Rur J.(...) sp. z o.o. do wysokości 5 000 000

zł. Podobne oświadczenie w dniu 6 października 1999 r. złożyła pozwana spółka B.(...).

Weksel na kwotę 21 751 295,21 zł został wystawiony w K. 25 listopada 1999 r. Na

odwrocie weksel został poręczony. W tym miejscu widnieją na nim pieczątki firmowe

E.(...) S.A., B.(...) S.A., E.(...) S.A. oraz M.(...) Zakładu Montażowo-Produkcyjnego

„P.(…)” sp. z o.o. wraz z podpisami. Podpisy poręczycieli nie były składane na wekslu w

tym samym miejscu i czasie. Pożyczkobiorca deklarację wekslową złożył 25 listopada

1999 r., E.(...) S.A. 30 listopada 1999 r., B.(...) S.A. 21 stycznia 2000 r. Strona

powodowa dokonała wypłaty pożyczki w ratach w okresie od 15 grudnia 1999 r. do 27

kwietnia 2000 r. Pismem z dnia 30 września 2004 r. poinformowała pożyczkobiorcę o

odstąpieniu od umowy pożyczki i postawieniu wynikającej z niej wierzytelności w stan

natychmiastowej wykonalności. Pismami z 25 października 2004 r. o odstąpieniu od

umowy zostali powiadomieni i wezwani do zapłaty z tytułu udzielonego poręczenia

pozwani E.(...) S.A. oraz B.(...) S.A. Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 22

grudnia 2003 r. zatwierdził układ zawarty 12 grudnia 2003 r. pomiędzy dłużnikiem

Przedsiębiorstwem Budownictwa Przemysłowego B.(...) S.A. W K. a wierzycielami.

Sąd Okręgowy uznał za niezasadne zarzuty strony pozwanej B.(...) S.A.

dotyczące nieważności weksla z uwagi na różnicę pomiędzy sumą wekslową napisaną

cyframi, a sumami wekslowymi napisanymi słownie oraz brak oznaczenia waluty. Za

chybiony uznał także zarzut braku na wekslu podpisów wystawcy i innych osób, z uwagi

na nieczytelność paraf sporządzonych przez nieokreślone osoby, podkreślając, że

prawo wekslowe nie wymaga dla ważności weksla, aby podpisy na nim były czytelne.

Stwierdził także, w kontekście zarzutu o rozbieżności czasowej oświadczeń na wekslu,

4

że brak jest ustawowo określonej kolejności zaciągania zobowiązań przez dłużników

wekslowych. Za niezasadny uznał również zarzut przedawnienia roszczeń z weksla oraz

przekroczenia przy wypełnianiu weksla sumy odpowiadającej wybranej przez strony

wartości blankietu weksla. W ocenie Sądu Okręgowego nie zasługiwał na uwzględnienie

zarzut braku stosunku podstawowego i legitymacji biernej w związku z wygaśnięciem

umowy pożyczki. Usprawiedliwiony był natomiast zarzut związany z zawartym układem,

którego treść była wiążąca także dla powoda. Dochodzona wierzytelność podlegała

zatem zredukowaniu zgodnie z warunkami układu i powinna być płatna w ratach

ustalonych w układzie. Z tego względu nakaz zapłaty wydany przeciwko pozwanej

spółce B.(...) podlegał uchyleniu i zasądzono od niej należność ukształtowaną

postanowieniami układu, a dalej idące powództwo podlegało oddaleniu.

Sąd Okręgowy za niezasadne uznał także zarzuty E.(...) S.A., które w części

pokrywały się z zarzutami B.(...) S.A. Wobec dokonanych w sprawie ustaleń nie

znajdowały podstaw zarzuty nieprawidłowej reprezentacji pozwanego oraz

nieautentyczności podpisu na wekslu prezesa zarządu spółki E.(...). W jego ocenie

bezzasadny był również zarzut, że powództwo wytoczono przedwcześnie, z uwagi na

brak przedstawienia weksla do zapłaty i związany z nim zarzut braku podstaw do

żądania zapłaty odsetek.

Apelacje pozwanych spółek E.(...) S.A. i B.(...) S.A. zostały oddalone wyrokiem

Sądu Apelacyjnego z dnia 24 czerwca 2009 r., który podzielił ustalenia faktyczne i cenę

prawną Sądu pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego B.(...) S.A.

została oparta o obie podstawy określone w art. 3983

§ 1 k.p.c. Zarzucono w niej

naruszenie art. 101 prawa wekslowego, art. 88 ustawy o ochronie i kształtowaniu

środowiska, art. 101 pkt 7 prawa wekslowego w zw. z art. 60 k.c., art. 395 k.c. w zw. z

art. 491 § 1 k.c. oraz art. 378 k.p.c., art. 233 k.p.c., art. 381 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c. i art.

257 k.p.c. W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i

oddalenie powództwa w stosunku do strony pozwanej B.(...) S.A., ewentualnie jego

uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

W skardze kasacyjnej E.(...) S.A. zostały zawarte zarzuty naruszenia art. 32, art.

33, art. 28, art. 38, art. 48, art. 103 i art. 104 prawa wekslowego, art. 455 i art. 481 k.c.

oraz art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku w części oddalającej apelację E.(...) S.A. w zakresie odsetek od

należności głównej w kwocie 5 000 000 zł za okres od 3 listopada 2004 r. do 12

5

października 2005 r. i dalszych odsetek od dnia 13 października oraz uchylenie w tej

części wyroku utrzymującego w mocy nakaz zapłaty i oddalenie w powyższym zakresie

powództwa, ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w

tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna B.(...) S.A. nie była uzasadniona. Zgodnie z art. 39813

§ 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach

podstaw. W przypadku zarzutów naruszenia przepisów postępowania oparcie o nie

skargi kasacyjnej jest możliwe wówczas, gdy uchybienie przepisom postępowania

mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wymóg ten dotyczy każdego z zarzutów

naruszenia przepisów postępowania z osobna, co wymaga wskazania przez skarżącego

na czym polegał istotny wpływ poszczególnych uchybień przepisom postępowania na

wynik sprawy. Skarga kasacyjna B.(...) S.A. nie spełnia tego wymogu. Skarżący

ograniczył się bowiem do ogólnego stwierdzenia, że zarzucane przez niego uchybienia

mają istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w przypadku należytego zastosowania

powołanych przez skarżącego przepisów postępowania nie mógłby być wydany wyrok o

zaskarżonej treści. Procesowa podstawa skargi kasacyjnej z tego względu nie

uzasadniała jej uwzględnienia. Niezależnie od tego zarzuty procesowe przytoczone

przez B.(...) S.A. nie były merytorycznie uzasadnione. Zarzucając wadliwość

uzasadnienia zaskarżonego wyroku skarżący nie uwzględnił np., że Sąd Apelacyjny

stwierdził, iż podziela ustalenia faktyczne i ocenę prawną wyroku Sądu pierwszej

instancji. W tej sytuacji zbędne było np. ponowne przytaczanie podstawy prawnej

rozstrzygnięcia przyjętej przez Sąd Okręgowy, która w świetle motywów jego wyroku nie

budzi wątpliwości. Wbrew stanowisku skarżącego uzasadnienie zaskarżonego wyroku

nie wskazuje także na brak rozpoznania wszystkich zarzutów apelacyjnych pozwanej

spółki B.(...) S.A. W szczególności nie ulega wątpliwości, że Sąd Apelacyjny wskazał na

jakiej podstawie podziela ocenę Sądu pierwszej instancji co do wykazania przez powoda

przekazania przedmiotu pożyczki i istnienia zobowiązania wekslowego, z

uwzględnieniem zarzutów dotyczących sposobu reprezentacji stron. Sąd Apelacyjny

odniósł się także do kwestii związanych z przedarciem blankietu wekslowego. W swoich

ustaleniach przyjął, że weksel został złożony w sądzie jako prawidłowo wypełniony i w

stanie bez uszkodzeń. W dacie wydania w oparciu o weksel nakazu zapłaty nie istniały

zatem okoliczności, które rodziłyby wątpliwości co do istnienia weksla jako dokumentu.

6

Zarzut błędnej wykładni art. 101 prawa wekslowego przez uznanie, że dokument

stanowiący podstawę orzekania jest wekslem, podczas gdy nie można uznać za weksel

ośmiu jego fragmentów nie jest w istocie zarzutem dokonania błędnej wykładni tego

przepisu lecz stwierdzeniem odnoszącym się do faktów, pozostającym w sprzeczności z

ustaleniami dokonanymi przez Sąd. W uzasadnieniu tego zarzutu skarżący stwierdził

wprost, że wbrew ustaleniom Sądu Apelacyjnego weksla na dzień wydania nakazu

zapłaty nie było. To ustalenie było zaś podstawą stwierdzenia przez Sąd, że późniejsze

omyłkowe przedarcie weksla przez pracownika sądu nie sprzeciwiało się możliwości

uznania na podstawie art. 257 k.p.c., że dokument ten zachował moc. Zgodnie zaś

z brzmieniem art. 3983

§ 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty

dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Zarzut naruszenia art. 101 prawa

wekslowego pozostawał przy tym w związku z zarzutem naruszenia art. 257 k.p.c., który

z przyczyn wyżej wskazanych okazał się bezzasadny.

Także zarzut błędnej wykładni art. 101 pkt 7 prawa wekslowego w zw. z art. 60

k.c. przez uznanie, że osoby, które złożyły na wekslu podpisy działały w celu

zaciągnięcia zobowiązania wekslowego nie pozwala uznać go za zarzut naruszenia

prawa materialnego w rozumieniu art. 3983

§ 1 pkt 1 k.p.c. Tak sformułowany zarzut

stanowi próbę podważenia ustalenia, że osoby te podpisały weksel w charakterze

poręczycieli.

Ocena zasadności zarzutu naruszenia art. 88 ustawy o ochronie i kształtowaniu

środowiska wymaga przypomnienia, że w sprawie został wydany nakaz zapłaty w

postępowaniu nakazowym. Zgodnie z art. 495 § 3 k.p.c. zarzuty niezgłoszone w piśmie

zawierającym zarzuty od nakazu zapłaty mogą być rozpoznane jedynie wtedy, gdy

strona wykaże, że nie mogła z nich skorzystać wcześniej lub gdy potrzeba ich powołania

wynikła później. Skarżący w zarzutach od nakazu zapłaty nie powołał się na wadliwą

reprezentację strony powodowej podczas zawierania umowy pożyczki i tego rodzaju

zarzut uległ w świetle art. 495 § 3 k.p.c. prekluzji w sytuacji, gdy nie wykazał on, że

zarzutu tego nie mógł skorzystać składając zarzuty lub by potrzeba jego powołania

wynikła później.

Sąd Apelacyjny podzielił ocenę Sądu Okręgowego, że treść § 7 umowy pożyczki

nie stanowiła prawa odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 395 § 1 k.c. z tej racji,

że przewidywała skutek w postaci natychmiastowej wymagalności niespłaconej kwoty

pożyczki. Zarzut błędnej wykładni art. 395 k.c. w zw. z art. 491 § 1 k.c. nie mógł być

7

zatem podniesiony skutecznie bez zarzutu naruszenia art. 65 k.c. Tego zarzutu w

skardze kasacyjnej zaś nie zawarto.

Z przyczyn wyżej wskazanych skarga kasacyjna Spółki Akcyjnej „B.(...)" była

pozbawiona uzasadnionych podstaw i podlegała oddaleniu na podstawie art. 39814

k.p.c.

Inaczej należy ocenić skargę kasacyjną „E.(...)” S.A. Dotyczyła ona wyłącznie

kwestii odsetek zasądzonych od tego pozwanego, jako poręczyciela wekslowego.

Bezspornym jest, że „ E.(...)” S.A. udzielił poręczenia do kwoty 5 000 000 zł i na taką

kwotę został wypełniony weksel, z określeniem daty jego płatności na dzień 12

października 2005 r. Nie ulega też wątpliwości, że w oparciu o ten weksel wydany został

nakaz zapłaty, w którym zasądzono od „E.(...)” S.A. kwotę 5 000 000 zł z odsetkami

ustawowymi za okres od 3 listopada 2004 r. do 12 października 2005 r. - w wysokości

624 520,55 zł - oraz dalszymi odsetkami od dnia 13 października 2005 r. Na tę

podstawę odpowiedzialności pozwanych wskazał wyraźnie Sąd pierwszej instancji, a

Sąd Apelacyjny jego stanowisko podzielił. Z tego względu nie można podzielić zarzutu

naruszenia art. 328 § 2 k.p.c., który w ocenie skarżącego był uzasadniony z uwagi na

niewyjaśnienie przez Sąd Apelacyjny podstawy prawnej wyroku. Skarżący zrzucił

natomiast zasadnie naruszenie powołanych przez niego przepisów prawa materialnego.

W judykaturze przyjmuje się, że wypełnienie weksla oznacza, iż zobowiązanie

wekslowe uzyskuje byt prawny niezależny od stosunku podstawowego (por. np. wyrok

Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2008 r., IV CSK 457/07). Stosunek podstawowy

rozstrzyga o tym, co może obejmować suma wekslowa. Nie jest wykluczone, że suma

wekslowa zawiera - jako element składowy- odsetki za opóźnienie w zapłacie kwoty

pieniężnej, a w przypadku gdy zobowiązanie ma charakter bezterminowy o dacie

płatności rozstrzyga art. 455 i 481 k.c., na których naruszenie wskazał skarżący.

Stwierdził on zatem zasadnie, że w przypadku weksla płatnego w oznaczonym dniu brak

jest podstaw do zasądzenia odsetek od sumy wekslowej za okres poprzedzający termin

płatności oznaczony w wekslu. Wskazuje na to treść art. 28, 33, 48 i 104 prawa

wekslowego. Brzmienie art. 32 prawa wekslowego przesądza, że dotyczy to także

odpowiedzialności poręczyciela wekslowego.

Usprawiedliwiony był także zarzut naruszenia art. 38 prawa wekslowego. Przepis

ten wymaga, aby posiadacz weksla płatnego w oznaczonym dniu lub w pewien czas po

dacie lub po okazaniu przedstawił go do zapłaty bądź w pierwszym dniu, w którym może

wymagać zapłaty, bądź w jednym z dwóch następnych dni powszednich. Przepis ten nie

8

pozbawia wierzyciela wekslowego możliwości domagania się zapłaty przez dłużnika

odsetek ustawowych. Jednakże jedynie przy spełnieniu tego wymogu niezapłacenie

sumy wekslowej powoduje opóźnienie po stronie dłużnika od dnia płatności weksla. W

przeciwnym razie opóźnienie powstaje dopiero po dacie przedstawienia weksla do

zapłaty. W rozstrzyganej sprawie weksel powinien być przedstawiony wystawcy.

Zaniechanie tej czynności wobec wystawcy wywiera jednak skutki także wobec

poręczycieli, gdyż ich odpowiedzialność jest taka sama jak osób, za które udzielono

poręczenia. Z ustaleń przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia nie wynika, aby

przedstawienie weksla nastąpiło przez okazanie go wystawcy w terminie określonym w

art. 38 prawa wekslowego. Sąd Apelacyjny stwierdził jedynie, że zgodnie ze

stanowiskiem judykatury przedstawienie weksla do zapłaty w drodze sądowej czyni

zadość przepisom prawa wekslowego w tym zakresie. Skarżący zakwestionował

zasadność tego stanowiska odwołując się do poglądów doktryny uznających je za

pozbawione racji z tego względu, że doręczenie dłużnikowi odpisu pozwu lub nakazu

zapłaty wydanego w oparciu o weksel nie jest połączone z okazaniem oryginału weksla.

Ocena tego zagadnienia wymaga uwzględnienia celu regulacji zawartej w art. 38 prawa

wekslowego. Powszechnie przyjmuje się, że przewidziany w tym przepisie wymóg

przedstawienia weksla do zapłaty ma służyć zapewnieniu dłużnikowi możliwości oceny

legitymacji posiadacza weksla oraz sprawdzenia sposobu wypełnienia weksla. Z tego

względu zasadne jest stanowisko, że przedstawienie weksla w rozumieniu art. 38 prawa

wekslowego może nastąpić w postępowaniu sądowym, gdyż złożenie w nim weksla

umożliwia dłużnikowi uzyskanie takich samych informacji jak okazanie mu weksla przez

jego posiadacza. Za datę przedstawienia weksla nie może być jednak uznana data

wniesienia pozwu czy samego zawiadomienia dłużnika o toczącym się postępowaniu.

Decydować powinna chwila, kiedy dłużnik miał faktycznie możliwość zapoznania się

ze złożonym wekslem (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2004 r., I CK

224/04 i z dnia 31 marca 2006 r., IV CSK 132/05). Wymagało to poczynienia

stosownych ustaleń.

Uwzględniając, że pozew został wniesiony po dacie płatności weksla

(12 października 2005 r.) brak było z pewnością podstaw do zasądzenia odsetek od

sumy wekslowej za okres od 13 października 2005 r.

Z tych względów skarga kasacyjna „E.(...)” S.A. była uzasadniona i zaskarżony

nią wyrok podlegał uchyleniu na podstawie art. 39815

§ 1 k.p.c.