Rozporządzenie (EWG) nr 2821/71 Rady z dnia 20 grudnia 1971 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 1 maja 2004 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE (EWG) NR 2821/71 RADY
z dnia 20 grudnia 1971 r.
w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych
RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 87,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 85 ust. l w związku z art. 81 ust. 3 Traktatu może być uznany za niemający zastosowania do kategorii porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych, spełniających warunki określone w art. 85 ust. 3;
zgodnie z art. 87, przepisy wykonawcze do art. 85 ust. 3 muszą być wydane w formie rozporządzenia;
tworzenie Wspólnego Rynku wymaga, aby przedsiębiorstwa były dostosowane do warunków poszerzonego rynku; współpraca między przedsiębiorstwami może być odpowiednim środkiem osiągnięcia tego celu;
porozumienia, decyzje i praktyki uzgodnione służące współpracy między przedsiębiorstwami, które stwarzają przedsiębiorstwom możliwość bardziej racjonalnej pracy i dostosowania ich produktywności i konkurencyjności do poszerzonego rynku mogą, o ile podlegają art. 85 ust. l, być wyłączone spod stosowania tego przepisu pod pewnymi warunkami; jest to konieczne w szczególności w przypadku porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych w zakresie stosowania norm i typów, badań i prac rozwojowych nad produktami lub procesami aż do etapu ich przemysłowego zastosowania, wykorzystywania ich wyników oraz specjalizacji;
pożądane jest, aby Komisja miała możliwość uznać w drodze rozporządzenia, że przepisów art. 85 ust. l nie stosuje się do tych kategorii porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych w celu ułatwienia przedsiębiorstwom współpracy przy wykorzystaniu sposobów gospodarczo pożądanych i niepowodujących negatywnych skutków z punktu widzenia polityki konkurencji;
należy ustalić, na jakich warunkach Komisja, w bliskim i stałym związku z właściwymi władzami Państw Członkowskich, może wykonywać to prawo;
na podstawie art. 6 rozporządzenia nr 17 (
1
) Komisja może postanowić, że decyzja podjęta zgodnie z art. 85 ust. 3 Traktatu może mieć moc wsteczną; pożądane jest, aby postanowienia o takim skutku mogły być przyjmowane przez Komisję także w formie rozporządzenia;
na podstawie art. 7 rozporządzenia nr 17, porozumienia, decyzje i praktyki uzgodnione mogą być wyłączone spod zakazu w drodze decyzji Komisji, w szczególności wtedy, gdy zostały one zmienione w taki sposób, że spełniają przesłanki art. 85 ust. 3. Pożądane jest, aby Komisja mogła przyznać w formie rozporządzenia takie samo wyłączenie porozumieniom, decyzjom i praktykom uzgodnionym, które zostały zmienione w taki sposób, że podlegają jednej z kategorii określonych w rozporządzeniu wyłączającym;
nie można wykluczyć, że w konkretnym przypadku warunki określone w art. 85 ust. 3 mogą nie zostać spełnione; Komisja musi mieć możliwość uregulowania takiego przypadku w drodze decyzji ze skutkiem na przyszłość zgodnie z rozporządzeniem nr 17,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia nr 17 Komisja może, w formie rozporządzenia i zgodnie z art. 85 ust. 3 Traktatu, uznać, że art. 85 ust. l nie ma zastosowania do kategorii porozumień między przedsiębiorstwami, decyzji związków przedsiębiorstw i praktyk uzgodnionych, których celem jest:
a) stosowanie norm lub typów;
b) prowadzenie prac badawczo-rozwojowych nad produktami lub procesami aż do etapu przemysłowego zastosowania oraz wykorzystywania ich wyników, włączając w to przepisy dotyczące praw własności przemysłowej i poufnej wiedzy technicznej;
c) specjalizacja, włącznie z porozumieniami koniecznymi do jej osiągnięcia.
2. Rozporządzenie takie określa kategorie porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych, do których stosuje się jego przepisy, w szczególności wymienia:
a) ograniczenia lub klauzule, które mogą lub nie mogą występować w porozumieniach, decyzjach i praktykach uzgodnionych;
b) klauzule, które muszą być zawarte w porozumieniach, decyzjach i praktykach uzgodnionych lub inne warunki, które muszą być spełnione.
Artykuł 2
1. Rozporządzenie wydane zgodnie z art. l wydaje się na czas określony.
2. Może być ono uchylone lub zmienione, gdy uległy zmianie okoliczności w zakresie jakiegokolwiek czynnika, który był istotny dla jego wydania; w takim przypadku ustala się okres na zmianę porozumień i praktyk uzgodnionych objętych pierwotnym rozporządzeniem.
Artykuł 3
Rozporządzenie wydane zgodnie z art. l może przewidywać, iż stosowane będzie z mocą wsteczną do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych, w stosunku do których, w dniu wejścia w życie tego rozporządzenia, mogłaby zostać wydana decyzja z mocą wsteczną na podstawie art. 6 rozporządzenia nr 17.
Artykuł 4
1. Rozporządzenie wydane na podstawie art. l może przewidywać, że zakazzawarty w art. 85 ust. l Traktatu, nie ma zastosowania, przez okres określony w tym rozporządzeniu, do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych istniejących w dniu 13 marca 1962 r., które nie spełniały przesłanek art. 85 ust. 3, jeżeli:
— w terminie sześciu miesięcy od wejścia w życie rozporządzenia zostaną zmienione w taki sposób, że będą spełniały wymienione przesłanki stosownie do przepisów rozporządzenia; i
— zmiany te zostaną zgłoszone Komisji w okresie ustalonym w rozporządzeniu.
Rozporządzenie przyjęte na mocy art. 1 może stanowić, że zakaz określony w art. 85 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania, w okresie określonym w tym samym rozporządzeniu, do porozumień i praktyk uzgodnionych, które istniały w dniu przystąpienia i które, na mocy przystąpienia, wchodzą w zakres art. 85 i nie spełniają warunków wymienionych w art. 85 ust. 3.
Przepisy poprzedniego ustępu stosuje się w ten sam sposób w przypadku przystąpienia Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej.
Postanowienia powyższych akapitów stosuje się odpowiednio w przypadku przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji.
2. Ustęp l stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych, które muszą być zgłoszone przed dniem l lutego 1963 r., zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 17 tylko wówczas, gdy zostały one zgłoszone przed tym terminem.
Ustęp 1 stosuje się do tych porozumień i praktyk uzgodnionych, które na mocy przystąpienia wchodzą w zakres art. 85 ust. 1 Traktatu i dla których zgodnie z art. 5 i 25 rozporządzenia nr 17 obowiązkowe jest zgłoszenie przed dniem 1 lipca 1973 r., jedynie jeśli powiadomienie zostało wydane przed tą datą.
Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do umów i uzgodnionych praktyk, w odniesieniu do których będzie miał zastosowanie art. 85 ust. 1 Traktatu z tytułu przystąpienia Republiki Greckiej oraz które muszą być notyfikowane w terminie do dnia 1 lipca 1981, zgodnie z postanowieniami art. 5 i 25 rozporządzeniem nr 17, o ile nie zostały one notyfikowane wcześniej przed tą datą.
Przepisów ustępu 1 nie stosuje się do umów i ustalonych praktyk, do których ma zastosowanie art. 85 ust. 1 Traktatu z mocy przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, oraz które powinny zostać notyfikowane do dnia 1 lipca 1986roku, zgodnie z artykułami 5 i 25 rozporządzenia nr 17, o ile nie zostały w ten sposób notyfikowane przed tą datą.
Ustęp 1 nie ma zastosowania do porozumień i praktyk uzgodnionych, do których art. 85 ustęp 1 Traktatu stosuje się na mocy przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji i które muszą być zgłoszone w ciągu sześciu miesięcy od przystąpienia, zgodnie z art. 5 i 25 rozporządzenia nr 17, chyba że zostały zgłoszone w ciągu tego okresu. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do porozumień i praktyk uzgodnionych, które w dniu przystąpienia były objęte artykułem 53 ustęp 1 Porozumienia EOG.
3. Przywileju wynikającego z przepisów ust. l nie można domagać się w sprawach toczących się w dniu wejścia w życie rozporządzenia wydanego zgodnie z art. 1; nie można się na nie powoływać także w roszczeniach odszkodowawczych przeciwko osobom trzecim.
Artykuł 5
Przed wydaniem rozporządzenia, Komisja publikuje jego projekt, aby umożliwić wszystkim zainteresowanym osobom i organizacjom zgłoszenie uwag w terminie ustalonym przez Komisję, nie krótszym niż jeden miesiąc.
Artykuł 6
1. Komisja zasięga opinii Komitetu Doradczego ds. Porozumień Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominującej:
a) przed opublikowaniem projektu rozporządzenia,
b) przed wydaniem rozporządzenia.
2. Artykuł 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 17, dotyczące zasięgnięcia opinii Komitetu Doradczego, stosuje się odpowiednio w taki sposób, że wspólne posiedzenia z Komisją odbywają się najwcześniej po miesiącu od dostarczenia zawiadomień o ich zwołaniu.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
(
1
) Dz.U. 13 z 21.2.1962, str. 204/62.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 01971R2821-20040501. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.