Artykuł 4

1. Rozporządzenie wydane na podstawie art. l może przewidywać, że zakazzawarty w art. 85 ust. l Traktatu, nie ma zastosowania, przez okres określony w tym rozporządzeniu, do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych istniejących w dniu 13 marca 1962 r., które nie spełniały przesłanek art. 85 ust. 3, jeżeli:

— w terminie sześciu miesięcy od wejścia w życie rozporządzenia zostaną zmienione w taki sposób, że będą spełniały wymienione przesłanki stosownie do przepisów rozporządzenia; i

— zmiany te zostaną zgłoszone Komisji w okresie ustalonym w rozporządzeniu.

Rozporządzenie przyjęte na mocy art. 1 może stanowić, że zakaz określony w art. 85 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania, w okresie określonym w tym samym rozporządzeniu, do porozumień i praktyk uzgodnionych, które istniały w dniu przystąpienia i które, na mocy przystąpienia, wchodzą w zakres art. 85 i nie spełniają warunków wymienionych w art. 85 ust. 3.

Przepisy poprzedniego ustępu stosuje się w ten sam sposób w przypadku przystąpienia Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej.

Postanowienia powyższych akapitów stosuje się odpowiednio w przypadku przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji.

2. Ustęp l stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych, które muszą być zgłoszone przed dniem l lutego 1963 r., zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 17 tylko wówczas, gdy zostały one zgłoszone przed tym terminem.

Ustęp 1 stosuje się do tych porozumień i praktyk uzgodnionych, które na mocy przystąpienia wchodzą w zakres art. 85 ust. 1 Traktatu i dla których zgodnie z art. 5 i 25 rozporządzenia nr 17 obowiązkowe jest zgłoszenie przed dniem 1 lipca 1973 r., jedynie jeśli powiadomienie zostało wydane przed tą datą.

Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do umów i uzgodnionych praktyk, w odniesieniu do których będzie miał zastosowanie art. 85 ust. 1 Traktatu z tytułu przystąpienia Republiki Greckiej oraz które muszą być notyfikowane w terminie do dnia 1 lipca 1981, zgodnie z postanowieniami art. 5 i 25 rozporządzeniem nr 17, o ile nie zostały one notyfikowane wcześniej przed tą datą.

Przepisów ustępu 1 nie stosuje się do umów i ustalonych praktyk, do których ma zastosowanie art. 85 ust. 1 Traktatu z mocy przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, oraz które powinny zostać notyfikowane do dnia 1 lipca 1986roku, zgodnie z artykułami 5 i 25 rozporządzenia nr 17, o ile nie zostały w ten sposób notyfikowane przed tą datą.

Ustęp 1 nie ma zastosowania do porozumień i praktyk uzgodnionych, do których art. 85 ustęp 1 Traktatu stosuje się na mocy przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji i które muszą być zgłoszone w ciągu sześciu miesięcy od przystąpienia, zgodnie z art. 5 i 25 rozporządzenia nr 17, chyba że zostały zgłoszone w ciągu tego okresu. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do porozumień i praktyk uzgodnionych, które w dniu przystąpienia były objęte artykułem 53 ustęp 1 Porozumienia EOG.

3. Przywileju wynikającego z przepisów ust. l nie można domagać się w sprawach toczących się w dniu wejścia w życie rozporządzenia wydanego zgodnie z art. 1; nie można się na nie powoływać także w roszczeniach odszkodowawczych przeciwko osobom trzecim.