Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 616/72 z dnia 27 marca 1972 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania refundacji wywozowych oraz należności wywozowych w odniesieniu do oliwy z oliwek
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 31 grudnia 1977 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 616/72
z dnia 27 marca 1972 r.
w sprawie szczegółowych zasad stosowania refundacji wywozowych oraz należności wywozowych w odniesieniu do oliwy z oliwek
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 136/66/EWG z dnia 22 września 1966 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów (
1
), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2727/71 (
2
),
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 162/66/EWG (
3
) z dnia 27 października 1966 r. w sprawie handlu olejami i tłuszczami między Wspólnotą a Grecją,
uwzględniając rozporządzenie Rady nr 171/67/EWG (
4
) z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie refundacji wywozowych oraz należności wywozowych w odniesieniu do oliwy z oliwek, ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 444/72 (
5
), w szczególności jego art. 11,
a także mając na uwadze, co następuje:
w celu zapewnienia prawidłowego stosowania systemu refundacji wywozowych oleje o dużej zawartości wolnych kwasów tłuszczowych, produkowane i dystrybuowane na bardzo małą skalę, powinny zostać wyłączone z tego systemu; w tym samym celu, w podpozycji 15.07 A II Wspólnej Taryfy Celnej, należy wprowadzić rozróżnienie między oliwą z oliwek z pierwszego tłoczenia a innymi olejami objętymi tą samą podpozycją;
jeżeli należność wywozowa ma być w pełni skuteczna, to jej kwota powinna być równa kwotom maksymalnym, ustalonym zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia nr 171/67/EWG; jednakże opłatę ustala się jedynie wówczas, gdy różnica między ceną CIF a docelową ceną rynkową nierafinowanej oliwy z oliwek może prowadzić do wywozu, który spowodowałby zakłócenia na rynku Wspólnoty;
ponieważ tendencja w kształtowaniu się cen światowych nie wywiera w sposób zauważalny wpływu na ilość tradycyjnego wywozu w małych pojemnikach, należy wprowadzić przepis umożliwiający zwolnienie tego wywozu od należności; jednakże zwolnienie przekraczające najniższe koszty pakowania mogłoby doprowadzić do spekulacyjnego wywozu w małych pojemnikach; zwolnienie powinno zatem być ograniczone do poziomu tych kosztów;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Olejów i Tłuszczów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Refundacja wywozowa jest przyznawana jedynie w odniesieniu do oliwy z oliwek, w której zawartość wolnych kwasów tłuszczowych, wyrażona jako kwas oleinowy, nie przekracza 30 g na 100 g.
2. W przypadku gdy wywożona oliwa z oliwek jest mieszanką ujętą w podpozycji 15.07 A II składającą się z:
a) oliwy zakupionej na podstawie zaproszenia do składania ofert i przeznaczonej na wywóz, oraz
b) oliwy zakupionej bezpośrednio na rynku wspólnotowym,
refundacja ustalona w odniesieniu do oliwy ujętej podpozycją 15.07 A II jest przyznawana jedynie w odniesieniu do ilości zakupionej bezpośrednio na rynku wspólnotowym.
Article 2
Zezwolenie na przywóz bez opłat wyrównawczych, określone w art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 171/67/EWG, zależy od wywozu danej oliwy z oliwek oraz, gdzie stosowne, formy prezentacji w odniesieniu do produktów, dla których obowiązują gotówkowe refundacje wywozowe w dniu złożenia wniosku o wydanie zezwolenia.
Artykuł 4
1. Komisja ustala opłaty wywozowe dla oliwy z oliwek objętej podpozycją 15.07 A Wspólnej Taryfy Celnej, w przypadku gdy różnica między ceną cif a ceną odnotowaną na rynku wspólnotowym jest taka, że zachęca do wywozu w skali mogącej zakłócić rynek wspólnotowy lub światowy. Do celów określania ceny na rynku wspólnotowym uwzględnia się notowania i ceny na najbardziej reprezentatywnych rynkach odpowiednio dla produkcji i wywozu.
Opłatę wywozową dostosowuje się odpowiednio do zmian sytuacji.
2. W przypadku, gdy cena cif przekracza docelową cenę rynkową, stosowanie opłaty wywozowej jest badane, co najmniej raz w miesiącu, na mocy procedury przewidzianej w art. 39 rozporządzenia nr 136/66/EWG.
3. Komisja powiadamia Państwa Członkowskie o wysokości kwoty opłaty wywozowej nakładanej na 100 kg wywożonej oliwy, niezwłocznie po jej ustaleniu.
Artykuł 5
Niniejszym rozporządzenie Komisji (EWG) nr 154/69 z dnia 27 stycznia 1969 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania refundacji wywozowych oraz należności wywozowych w odniesieniu do oliwy z oliwek (
6
), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2219/70 (
7
), traci moc.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1972 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
(
1
) Dz.U. 172 z 30.9.1966, str. 3025/66.
(
2
) Dz.U. L 282 z 23.12.1971, str. 8.
(
3
) Dz.U. 197 z 29.10.1966, str. 3393/66.
(
4
) Dz.U. 130 z 28. 6.1967, str. 2600/67.
(
5
) Dz.U. L 54 z 3.3.1972, str. 6.
(
6
) Dz.U. 22 z 29.1.1969, str. 4.
(
7
) Dz.U. L 240 z 31.10.1970, str. 72.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 01972R0616-19771231. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.