Załącznik II

Niniejszy załącznik ustanawia procedury statystycznych kontroli butelek miarowych, dokonywanych w celu spełnienia wymagań określonych w art. 2 niniejszej dyrektywy oraz w punkcie 6 załącznika I.

1. METODY POBIERANIA PRÓBEK

Próbka butelek miarowych tego samego typu oraz tej samej serii produkcyjnej jest pobierana z partii w zasadzie odpowiadającej produkcji godzinowej.

Jeżeli wynik jednej kontroli przeprowadzonej na partii odpowiadającej produkcji godzinowej nie jest zadowalający, można przeprowadzić drugą kontrolę, opartą na innej próbce pobranej z partii odpowiadającej dłuższemu okresowi produkcji lub opartą na wynikach zanotowanych na kartach badań producenta, jeżeli produkcja podlega kontroli uznanej przez właściwe organy Państwa Członkowskiego.

Liczba butelek miarowych wchodzących w skład próbki musi wynosić 35 lub 40, w zależności od tego, która z dwóch metod opracowywania wyników, określonych w punkcie 3 poniżej, została wybrana przez dane Państwo Członkowskie.

2. POMIAR POJEMNOŚCI BUTELEK MIAROWYCH WCHODZĄCYCH W SKŁAD DANEJ PRÓBKI

Butelki miarowe należy zważyć w stanie pustym.

Następnie należy napełnić je wodą o temperaturze 20 °C i znanej gęstości do poziomu napełnienia odpowiedniego dla zastosowanej metody kontroli.

Następnie należy je zważyć w stanie napełnionym.

Pomiary muszą być przeprowadzone za pomocą legalnego przyrządu pomiarowego, odpowiedniego dla dokonania niezbędnych czynności.

Błąd pomiaru pojemności nie może być większy niż jedna piąta wartości błędu granicznego dopuszczalnego odpowiadającego pojemności nominalnej butelki miarowej.

3. OPRACOWANIE WYNIKÓW

3.1. Zastosowanie metody odchylenia standardowego

Liczba sztuk butelek miarowych danej próbki wynosi 35.

3.1.1. Należy przeprowadzić następujące obliczenia (patrz 3.1.4):

3.1.1.1. obliczyć średnią wartość

x

- pojemności rzeczywistych xi dla butelek próbki,

3.1.1.2. obliczyć szacowane odchylenie standardowe s pojemności rzeczywistych xi dla butelek z partii.

3.1.2. Należy przeprowadzić następujące obliczenia:

3.1.2.1. obliczyć wartość górnej granicy Ts, tj. sumę wartości pojemności oznaczonej na butelce (patrz załącznik I punkt 8) i błędu granicznego dopuszczalnego odpowiadającego tej pojemności;

3.1.2.2. obliczyć wartość dolnej granicy Ti, tj. różnicę między wartościami pojemności oznaczonej na butelce (patrz załącznik I punkt 8) i błędu granicznego dopuszczalnego odpowiadającego tej pojemności.

3.1.3. Kryteria przyjęcia:

x

- i s spełniają równocześnie następujące trzy nierówności:

x

+ k · s ≤ T

s

x

− k · s ≥ T

s

s ≤ F

Ts − Ti

Gdzie: | k = 1,57 |

i | F = 0,266 |

3.1.4. x

- oraz wartości szacowanego odchylenia standardowego s dla partii.

Należy przeprowadzić następujące obliczenia:

- x = Σx

i

- x

=

Σx

i35

- Σx

i2

- Σx

Σx

35

- SC = ∑x

−

135Σxi2

- v =

SC34

s =

v

3.2. Zastosowanie metody średniego zakresu

Liczba sztuk butelek miarowych danej próbki wynosi 40.

3.2.1. Należy przeprowadzić następujące obliczenia (patrz 3.2.4):

3.2.1.1. x

- pojemności rzeczywistych x dla butelek z próbki,

3.2.1.2. R

-pojemności rzeczywistych xi dla butelek z próbki.

3.2.2. Należy przeprowadzić następujące obliczenia:

3.2.2.1. obliczyć wartość górnej granicy Ts, tj. sumę wartości pojemności oznaczonej na butelce (patrz załącznik I punkt 8) i błędu granicznego dopuszczalnego odpowiadającego tej pojemności,

3.2.2.2. obliczyć wartość dolnej granicy Ti:

różnica między wartościami pojemności oznaczonej na butelce (patrz załącznik I punkt 8) i błędu granicznego dopuszczalnego odpowiadającego tej pojemności.

3.2.3. Kryteria przyjęcia:

x

R

-spełniają równocześnie następujące trzy nierówności:

≤ T

s

≥ T

i

R

≤ F′

Ts- Ti

Gdzie: k’ = 0,668

i F’ = 0,628

3.2.4 x

R

- dla 40 butelek miarowych w próbce.

3.2.4.1. x

-, należy przeprowadzić następujące obliczenia:

- Σx

i

- x

=

Σx

i40

3.2.4.2. R

-:

Należy podzielić próbkę zgodnie z chronologicznym porządkiem selekcji na osiem małych próbek, składających się z pięciu butelek miarowych każda.

Należy przeprowadzić następujące obliczenia:

- obliczyć zakres każdej z małych próbek, to znaczy różnicę między pojemnościami rzeczywistymi największej i najmniejszej z pięciu butelek wchodzących w skład małej próbki. W ten sposób otrzymuje się osiem wartości zakresów: R1, R2;… R8.

- obliczyć sumę wartości ośmiu zakresów małych próbek:

ΣR

= R

+ R

+… + R

8

R

R

=

Σ R

i8

--------------------------------------------------