Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 797/80 z dnia 31 marca 1980 r. dostosowujące ustalone z wyprzedzeniem opłaty i refundacje wywozowe w sektorze cukru
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 1 lipca 1980 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 797/80
z dnia 31 marca 1980 r.
dostosowujące ustalone z wyprzedzeniem opłaty i refundacje wywozowe w sektorze cukru
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3330/74 z dnia 19 grudnia 1974 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku cukru (
1
), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1396/78 (
2
), w szczególności jego art. 17 ust. 5, art. 19 ust. 2 i art. 19 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
artykuł 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 766/68 z dnia 18 czerwca 1968 r. ustanawiającego ogólne zasady przyznawania refundacji wywozowych do cukru (
3
), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1439/76 (
4
), przewiduje, że w przypadku gdy pomiędzy:
— datą złożenia wniosku o pozwolenie na wywóz z ustaloną z wyprzedzeniem refundacją, lub
— w przypadku refundacji ustalonej na podstawie oferty przetargowej, datą, z którą upływa termin składania ofert,
a datą wywozu następuje zmiana cen cukru i melasy ustalonych na mocy rozporządzenia (EWG) nr 3330/74, można umożliwić dostosowanie kwoty refundacji;
zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 561/80 z dnia 5 marca 1980 r. w sprawie stałego zaproszenia do przetargu w celu ustalenia opłat i/lub refundacji dotyczących wywozu cukru białego (
5
) opłaty wywozowe mogą być również ustalone z wyprzedzeniem; dlatego należy uznać za właściwe przyznanie w odniesieniu do takich opłat możliwości przewidzianej w art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 766/68;
przewiduje się, iż wzrost cen cukru i opłat za składowanie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 1980 r. i pewna liczba pozwoleń na wywóz, o których przyznanie wystąpiono przed tą datą i ustalających refundację wywozową lub opłatę z wyprzedzeniem, nie zostanie wykorzystana przed upływem tego terminu; wydaje się, iż obecnie eksporterzy uznają za niemożliwe zabezpieczenie podaży cukru w odniesieniu do dostaw począwszy od dnia 1 lipca 1980 r. po cenach stosowanych w bieżącym roku gospodarczym; dlatego należy uznać za właściwe wykorzystanie przed dniem 1 lipca 1980 r. możliwości dostosowania refundacji wywozowych i opłat ustalonych z wyprzedzeniem w odniesieniu do wywozu, dla którego formalności celne zostały zakończone po tej dacie; takie dostosowanie powinno być obliczone zgodnie z różnicą pomiędzy ceną interwencyjną cukru obowiązującą w roku gospodarczym 1979/80 a obowiązującą w roku gospodarczym 1980/81, przy powiększeniu każdej z tych cen o mającą zastosowanie opłatę za składowanie;
artykuł 5 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia Rady (EWG) nr 2682/72 z dnia 12 grudnia 1972 r. ustanawiającego ogólne zasady przyznawania refundacji wywozowych w odniesieniu do pewnych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem II do Traktatu oraz kryteria ustalania kwoty takich refundacji (
6
), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 707/78 (
7
), przewiduje, że stawka refundacji według systemu ustalania z wyprzedzeniem ma być dostosowana zgodnie z takimi samymi zasadami, jakie obowiązują w odniesieniu do ustalania z wyprzedzeniem refundacji do produktów podstawowych wywożonych w postaci naturalnej; dlatego właściwe jest w tym przypadku zapewnienie odpowiednich dostosowań;
środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W zakresie zgodnym z warunkami określonymi w art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 766/68 wszelkie refundacje wywozowe i opłaty wywozowe ustalone z wyprzedzeniem przed dniem 1 lipca 1980 r. w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia i wywożone, począwszy od tej daty, są dostosowywane zgodnie z ust. 2
————— .
2. Do celów dostosowania określonego w ust. 1 refundacja wywozowa wzrasta, a opłata wywozowa zmniejsza się o różnicę wyrażoną w ECU na 100 kilogramów, pomiędzy ceną interwencyjną danego produktu obowiązującą od dnia 1 lipca 1980 r. na obszarze mającym największe nadwyżki a ceną interwencyjną tego produktu mającą zastosowanie na tym samym obszarze w dniu 30 czerwca 1980 r.
Obliczając różnicę, określoną w poprzednim akapicie, należy dodać do tych cen interwencyjnych odpowiednie opłaty za składowanie, określone w art. 8 ust. 1 akapit trzeci lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 3330/74.
W przypadku gdy wywozowa opłata wyrównawcza jest niższa niż kwota dostosowania, różnica między tymi dwiema kwotami jest traktowana jako refundacja wywozowa, jaka ma zostać przyznana zainteresowanej stronie. W takim przypadku wywozowa opłata wyrównawcza nie jest płatna.
W przypadku cukru nierafinowanego, jeżeli uzysk różni się od standardowej jakości określonej w rozporządzeniu (EWG) nr 431/68 (
8
), kwota dostosowania zostaje zmodyfikowana zgodnie z art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 837/68 (
9
).
Artykuł 2
Przepisy art. 1 stosuje się również w odniesieniu do produktów określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, wywożonych w postaci towarów wymienionych w załącznikach do rozporządzenia (EWG) nr 2682/72.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się, począwszy od dnia 1 lipca 1980 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Załącznik
Nr pozycji WTC
Wyszczególnienie
17.01
Cukier buraczany i cukier trzcinowy w postaci stałej:
A) Cukier biały; cukier aromatyzowany lub barwiony
B) Cukier nierafinowany
a) Cukier kandyzowany
b) Pozostałe
(
1
) Dz.U. L 359 z 31.12.1974, str. 1.
(
2
) Dz.U. L 170 z 28.3.1978, str. 1.
(
3
) Dz.U. L 143 z 25.6.1968, str. 6.
(
4
) Dz.U. L 167 z 26.6.1976, str. 13.
(
5
) Dz.U. L 61 z 6.3.1980, str. 18.
(
6
) Dz.U. L 289 z 27.12.1972, str. 13.
(
7
) Dz.U. L 94 z 8.4.1978, str. 7.
(
8
) Dz.U. L 89 z 10.4.1968, str. 3.
(
9
) Dz.U. L 151 z 30.6.1968, str. 42.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 01980R0797-19800701. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.