Artykuł 1

1. W zakresie zgodnym z warunkami określonymi w art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 766/68 wszelkie refundacje wywozowe i opłaty wywozowe ustalone z wyprzedzeniem przed dniem 1 lipca 1980 r. w odniesieniu do produktów wymienionych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia i wywożone, począwszy od tej daty, są dostosowywane zgodnie z ust. 2

————— .

2. Do celów dostosowania określonego w ust. 1 refundacja wywozowa wzrasta, a opłata wywozowa zmniejsza się o różnicę wyrażoną w ECU na 100 kilogramów, pomiędzy ceną interwencyjną danego produktu obowiązującą od dnia 1 lipca 1980 r. na obszarze mającym największe nadwyżki a ceną interwencyjną tego produktu mającą zastosowanie na tym samym obszarze w dniu 30 czerwca 1980 r.

Obliczając różnicę, określoną w poprzednim akapicie, należy dodać do tych cen interwencyjnych odpowiednie opłaty za składowanie, określone w art. 8 ust. 1 akapit trzeci lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 3330/74.

W przypadku gdy wywozowa opłata wyrównawcza jest niższa niż kwota dostosowania, różnica między tymi dwiema kwotami jest traktowana jako refundacja wywozowa, jaka ma zostać przyznana zainteresowanej stronie. W takim przypadku wywozowa opłata wyrównawcza nie jest płatna.

W przypadku cukru nierafinowanego, jeżeli uzysk różni się od standardowej jakości określonej w rozporządzeniu (EWG) nr 431/68 (

8

), kwota dostosowania zostaje zmodyfikowana zgodnie z art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 837/68 (

9

).