Dyrektywa Rady z dnia l5 października 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących wyrobów ceramicznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi
Załącznik I
W mocyPODSTAWOWE ZASADY OKREŚLANIA MIGRACJI OŁOWIU I KADMU
1. Płyn przeznaczony do badania („roztwór symulacyjny”)
Świeżo przygotowany roztwór wodny 4-procentowego (v/v) kwasu octowego.
2. Warunki badania
2.1.
Przeprowadzać badania w temperaturze 22 ± 2 °C w ciągu 24 ± 0,5 godzin.
2.2.
W przypadku określania migracji ołowiu, nakryć badaną próbkę odpowiednim środkiem ochronnym i pozostawić ją pod zwykłym oświetleniem panującym w laboratorium.
W przypadku określania migracji kadmu lub ołowiu i kadmu, należy przykryć próbkę tak, aby badana powierzchnia znajdowała się w całkowitych ciemnościach.
3. Napełnianie
3.1. Wyroby, które mogą być napełnione
Napełnić wyrób 4-procentowym (v/v) roztworem kwasu octowego do poziomu nie wyższego niż 1 mm od punktu przelewu; odległość jest mierzona od górnego brzegu wyrobu.
Próbki z płaskim lub lekko nachylonym brzegiem powinny być napełniane w taki sposób, aby odległość między powierzchnią cieczy a punktem przelewu nie była większa niż 6 mm mierząc wzdłuż nachylonego brzegu.
3.2. Wyroby, które nie mogą być napełnione
Powierzchnia próbki, która nie jest przeznaczona do kontaktu ze środkami spożywczymi jest najpierw pokrywana odpowiednią warstwą ochronną, odporną na działanie 4-procentowego (v/v) roztworu kwasu octowego. Następnie próbka jest zanurzana w naczyniu zawierającym znaną ilość roztworu kwasu octowego w taki sposób, aby powierzchnia, która może mieć kontakt ze środkami spożywczymi, była całkowicie pokryta płynem przeznaczonym do badania.
4. Określanie obszaru powierzchni
Obszar powierzchni wyrobów należących do kategorii 1 jest równy powierzchni menisku utworzonego przez swobodną powierzchnię cieczy, uzyskaną przy spełnieniu wymogów dotyczących napełniania, określonych w sekcji 3 powyżej.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.