Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Dyrektywa Rady z dnia l5 października 1984 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących wyrobów ceramicznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi

Załącznik II

W mocy

METODY ANALIZY STOSOWANE W CELU OKREŚLENIA MIGRACJI OŁOWIU I KADMU

1. Przedmiot i zakres stosowania

Niniejsza metoda pozwala na określenie szczególnej migracji ołowiu i/lub kadmu.

2. Zasada

Oznaczenie migracji specyficznej ołowiu i/lub kadmu wykonuje się przy zastosowaniu instrumentalnej metody analizy, która spełnia kryteria skuteczności określone w pkt 4.

3. Odczynniki

— Wszystkie odczynniki muszą być jakości analitycznej, chyba że określono inaczej.

— Jeżeli wymieniana jest woda, zawsze jest to woda destylowana lub woda o równorzędnej jakości.

3.1. 4 % (v/v) roztwór wodny kwasu octowego

Dodać 40 ml czystego kwasu octowego do wody i dopełnić do 1 000 ml.

3.2. Roztwory podstawowe

Przygotować roztwory wzorcowe zawierające odpowiednio 1 000 mg/litr ołowiu oraz co najmniej 500 mg/litr kadmu w 4 % roztworze kwasu octowego, zgodnie z opisem w pkt 3.1.

4. Kryteria skuteczności w instrumentalnej metodzie analizy

4.1. Granica wykrywalności limitów ilości uwalnianego ołowiu i kadmu musi być równa lub niższa niż:

— 0,1 mg/litr w przypadku ołowiu,

— 0,01 mg/litr w przypadku kadmu.

Granicę wykrywalności określa się jako takie stężenie pierwiastka badanego w 4 % roztworze kwasu octowego, zgodnie z opisem w pkt 3.1, które wywołuje sygnał równy dwukrotnemu poziomowi szumu tła aparatu.

4.2. Granica kwantyfikacji ołowiu i kadmu musi być równa lub niższa niż:

— 0,2 mg/litr w przypadku ołowiu,

— 0,02 mg/litr w przypadku kadmu.

4.3.

Odzyskanie. Odzyskanie ołowiu i kadmu dodanego do 4 % roztworu kwasu octowego, zgodnie z opisem w pkt 3.1, musi mieścić się w przedziale 80–120 % dodanej ilości.

4.4.

Specyficzność. Instrumentalna metoda zastosowanej analizy nie może zawierać zakłóceń matrycowych i widmowych.

5. Metoda

5.1. Przygotowanie próbki

Próbka musi być czysta oraz wolna od tłuszczu lub innych substancji, które mogą wpłynąć na wyniki badania.

Umyć próbkę w roztworze o temperaturze około 40 °C z dodatkiem płynnego środka myjącego stosowanego w gospodarstwie domowym. Opłukać próbkę najpierw w wodzie wodociągowej, a następnie w wodzie destylowanej lub w wodzie o równorzędnej jakości. Odsączyć i osuszyć tak, aby uniknąć wszelkich pozostałości. Powierzchnia, która ma być poddana badaniu, nie może być dotykana po oczyszczeniu.

5.2. Określenie ilości ołowiu i/lub kadmu

— Przygotowana w powyższy sposób próbka jest badana w warunkach określonych w załączniku I.

— Przed pobraniem roztworu badanego do oznaczenia zawartości ołowiu i/lub kadmu wymieszać zawartość próbki w odpowiedni sposób, który wyklucza jakąkolwiek stratę roztworu lub ścieranie badanej powierzchni.

— Wykonać badanie „ślepej próby” z odczynnikami stosowanymi w każdej serii oznaczeń.

— Przeprowadzić oznaczenie zawartości ołowiu i/lub kadmu w odpowiednich warunkach.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.