Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 226/89 z dnia 26 stycznia 1989 r. w sprawie procedury oznaczania zawartości mięsa w produktach objętych kodami CN 16024911, 16024913, 16024915, 16024919, 16024930 i 16024950

Załącznik

W mocy

PROCEDURA ANALIZY

Do celów niniejszego Załącznika jakiekolwiek odniesienie do mięsa należy traktować jako dotyczące także podrobów. Przez wyrażenie "całkowita zawartość mięsa" rozumie się mięso zdefiniowane powyżej oraz tłuszcze wszelkiego rodzaju i pochodzenia.

Pełna zawartość mięsa jest określona według poniżej przedstawionej procedury:

1. Metoda analizy

1.1. Należy przygotować jednorodne i reprezentatywne próbki produktu mięsnego do celów analizy.

1.2. Metoda przyjętej analizy jest następująca:

1.2.1. azot: określenie zawartości azotu w mięsie i produktach mięsnych — metoda Kjeldahla,

1.2.2. wilgotność: określenie zawartości wilgoci w mięsie i produktach mięsnych — ISO 1442-1973,

1.2.3. tłuszcze: określenie całkowitej zawartości tłuszczu w mięsie i produktach mięsnych — ekstrakcja eterem naftowym po hydrolizie kwasem solnym,

1.2.4. popiół: określenie zawartości popiołu w mięsie i produktach mięsnych — ISO 936 — 1978.

1.3. Przepisy wyżej wymienionych norm ISO dotyczące pobrania próbek nie są wiążące do celów niniejszego rozporządzenia.

2. Obliczanie całkowitej zawartości mięsa

Całkowita zawartość mięsa w produkcie jest obliczana za pomocą następującego wzoru:

% zawartość mięsa odtłuszczonego | DM = | NT — Nxf x 100 |

% całkowitej zawartości mięsa | = | DEM + F |

gdzie:

NT = azot określony w analizie (%)

NX = azot pochodzenia niemięsnego (%)

f - przetworów, w których mięso stanowi tylko język; w tym przypadku wartość współczynnika wynosi 3,0,

- przetworów, w których mięso stanowią tylko nerki; w tym przypadku wartość współczynnika wynosi 2,7

F = ilość tłuszczu usuwalnego (%) określona przez analizę.

Pełna zawartość azotu oraz tłuszczu usuwalnego jest ustalana za pomocą metod wymienionych w ppkt 1.2.1. i 1.2.3. Jest także możliwe określenie zawartości popiołów (1.2.4) i wilgoci (1.2.2) i oznaczenie metodą dedukcyjną zawartości innych składników.

W celu skorygowania wartości azotu pochodzenia niemięsnego (współczynnik NX) należy znać ilość każdego ze składników zawierających azot, jak również zawartość azotu w tych składnikach.

Poniższa tabela wskazuje średnią zawartość azotu w składnikach, które są powszechnie obecne w produktach mięsnych.

Produkty inne niż mięso | % zawartość azotu |

Sucharki | 2,0 |

Kazeina | 15,8 |

Kazeinian sodu | 14,8 |

Izolat białka soi | 14,5 |

Wystrukturyzowane białka soi | 8,0 |

Mączka sojowa | 8,0 |

Glutaminian monosodowy (MSG) | 8,3 |

Jeśli chodzi o powtarzalność metody analizy, należy odnieść się do odpowiednich norm ISO.

Należy brać pod uwagę średnie wyniki przynajmniej dwóch oznaczeń.

--------------------------------------------------

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.