Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 226/89 z dnia 26 stycznia 1989 r. w sprawie procedury oznaczania zawartości mięsa w produktach objętych kodami CN 16024911, 16024913, 16024915, 16024919, 16024930 i 16024950
Załącznik
W mocyPROCEDURA ANALIZY
Do celów niniejszego Załącznika jakiekolwiek odniesienie do mięsa należy traktować jako dotyczące także podrobów. Przez wyrażenie "całkowita zawartość mięsa" rozumie się mięso zdefiniowane powyżej oraz tłuszcze wszelkiego rodzaju i pochodzenia.
Pełna zawartość mięsa jest określona według poniżej przedstawionej procedury:
1. Metoda analizy
1.1. Należy przygotować jednorodne i reprezentatywne próbki produktu mięsnego do celów analizy.
1.2. Metoda przyjętej analizy jest następująca:
1.2.1. azot: określenie zawartości azotu w mięsie i produktach mięsnych — metoda Kjeldahla,
1.2.2. wilgotność: określenie zawartości wilgoci w mięsie i produktach mięsnych — ISO 1442-1973,
1.2.3. tłuszcze: określenie całkowitej zawartości tłuszczu w mięsie i produktach mięsnych — ekstrakcja eterem naftowym po hydrolizie kwasem solnym,
1.2.4. popiół: określenie zawartości popiołu w mięsie i produktach mięsnych — ISO 936 — 1978.
1.3. Przepisy wyżej wymienionych norm ISO dotyczące pobrania próbek nie są wiążące do celów niniejszego rozporządzenia.
2. Obliczanie całkowitej zawartości mięsa
Całkowita zawartość mięsa w produkcie jest obliczana za pomocą następującego wzoru:
% zawartość mięsa odtłuszczonego | DM = | NT — Nxf x 100 |
% całkowitej zawartości mięsa | = | DEM + F |
gdzie:
NT = azot określony w analizie (%)
NX = azot pochodzenia niemięsnego (%)
f - przetworów, w których mięso stanowi tylko język; w tym przypadku wartość współczynnika wynosi 3,0,
- przetworów, w których mięso stanowią tylko nerki; w tym przypadku wartość współczynnika wynosi 2,7
F = ilość tłuszczu usuwalnego (%) określona przez analizę.
Pełna zawartość azotu oraz tłuszczu usuwalnego jest ustalana za pomocą metod wymienionych w ppkt 1.2.1. i 1.2.3. Jest także możliwe określenie zawartości popiołów (1.2.4) i wilgoci (1.2.2) i oznaczenie metodą dedukcyjną zawartości innych składników.
W celu skorygowania wartości azotu pochodzenia niemięsnego (współczynnik NX) należy znać ilość każdego ze składników zawierających azot, jak również zawartość azotu w tych składnikach.
Poniższa tabela wskazuje średnią zawartość azotu w składnikach, które są powszechnie obecne w produktach mięsnych.
Produkty inne niż mięso | % zawartość azotu |
Sucharki | 2,0 |
Kazeina | 15,8 |
Kazeinian sodu | 14,8 |
Izolat białka soi | 14,5 |
Wystrukturyzowane białka soi | 8,0 |
Mączka sojowa | 8,0 |
Glutaminian monosodowy (MSG) | 8,3 |
Jeśli chodzi o powtarzalność metody analizy, należy odnieść się do odpowiednich norm ISO.
Należy brać pod uwagę średnie wyniki przynajmniej dwóch oznaczeń.
--------------------------------------------------
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.