Dyrektywa Komisji z dnia 6 grudnia 1991 r. dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 74/297/EWG w odniesieniu do zachowania koła i kolumny kierownicy w przypadku uderzenia
Załącznik II
W mocyBADANIE CZOŁOWEGO UDERZENIA W PRZESZKODĘ
1. CEL
Badanie to przeprowadza się w celu ustalenia, czy pojazd spełnia wymogi określone w załączniku I ppkt 5.1.
2. INSTALACJA, PROCEDURY I PRZYRZĄDY POMIAROWE
2.1. Miejsce przeprowadzenia badań
Miejsce przeprowadzenia badań jest wystarczająco duże, aby pomieścić bieżnię, przeszkodę i techniczne instalacje niezbędne do przeprowadzenia badań. Ostatnia część bieżni, co najmniej 5 m przed przeszkodą, jest pozioma (nachylenie mniejsze niż 3 % mierzone na długości 1 metra), płaska i gładka.
2.2. Przeszkoda
Przeszkoda składa się z bloku ze zbrojonego betonu nie węższego niż 3 m i nie niższego niż 1,5 m. Przeszkoda jest takiej grubości, aby jej masa wynosiła co najmniej 70 ton. Przednia część jest płaska, pionowa i prostopadła do osi bieżni. Pokryta jest płytami ze sklejki o grubości 19 ± 1 mm, w dobrym stanie. Konstrukcja na stalowej płycie, co najmniej 25 mm grubości, może być umieszczona między płytami ze sklejki a przeszkodą. Może być także użyta przeszkoda o innych właściwościach, pod warunkiem że obszar uderzenia jest większy niż obszar czołowej strefy zgniotu badanego pojazdu i pod warunkiem że przynosi porównywalne wyniki.
2.3. Napęd pojazdu
W momencie zderzenia pojazd nie podlega już działaniu żadnych dodatkowych urządzeń kierujących lub napędzających. Dociera do przeszkody w linii prostopadłej do bariery: maksymalne dopuszczalne boczne odchylenie między pionową linią symetrii przodu pojazdu i poziomą linią symetrii przeszkody wynosi ± 30 cm.
2.4. Stan pojazdu
2.4.1. Do celów badań, pojazd może być albo wyposażony we wszystkie podstawowe części składowe i wyposażenie włączone do jego całkowitej masy własnej lub być w takim stanie, aby spełnić ten wymóg w odniesieniu do części składowych i wyposażenia przedziału pasażerskiego oraz rozłożenia masy całego pojazdu w stanie gotowym do jazdy. Na wniosek producenta, bez względu na załącznik I ppkt 5.1, badanie można przeprowadzić z manekinami, pod warunkiem że nie przeszkadzają one ruchom układu kierowniczego. Masa manekinów nie jest brana pod uwagę do celów badania.
2.4.2. Jeżeli pojazd napędzany jest za pomocą urządzeń zewnętrznych, układ zasilania paliwem napełniony jest w co najmniej 90 % jego pojemności płynem niełatwopalnym o gęstości między 0,7 i 1. Wszystkie inne systemy (zbiorniki płynu hamulcowego, chłodniczego itp.) mogą być puste.
2.4.3. Jeśli pojazd napędzany jest swoim własnym silnikiem, zbiornik paliwa napełniony jest w co najmniej 90 %. Wszystkie inne zbiorniki są całkowicie wypełnione.
Na wniosek producenta i za zgodą służby technicznej, zasilanie silnika paliwem może się odbywać z pomocniczego zbiornika paliwa o małej pojemności. W takim przypadku zbiornik paliwa napełniony jest w co najmniej 90 % jego pojemności płynem niełatwopalnym o gęstości między 0,7 i 1.
2.4.4. Na wniosek producenta, służba techniczna odpowiedzialna za przeprowadzenie badań może zezwolić na użycie tego samego pojazdu jak używany do badań określonych w innych dyrektywach do badań określonych przez niniejszą dyrektywę (włączając badania mogące naruszyć jego konstrukcję).
2.5. Prędkość przy zderzeniu
Prędkość przy zderzeniu wynosi między 48,3 km/godz. i 53,1 km/godz. Jednakże jeśli badanie zostało przeprowadzony przy większej prędkości przy uderzeniu i pojazd spełnia wszystkie ustanowione wymogi, badanie uznaje się za zadawalające.
2.6. Urządzenia pomiarowe
Urządzenia używane do pomiaru prędkości określonej w ppkt 2.5 powyżej posiadają dokładność do 1 %.
3. WYNIKI
3.1. W celu określenia przesunięcie kierownicy wstecz i ku górze, dokonuje się podczas uderzenia zapisu [1] zmian odległości – mierzonej poziomo [2] i równolegle do osi wzdłużnej pojazdu i pionowo w kierunku prostopadłym do tej osi – między szczytem kolumny kierownicy (i wału) i punktem pojazdu, który nie został naruszony uderzeniem. Największą wartość tych zmian ustaloną w wyniku pomiarów, uznaje się za przesunięcie wsteczne i ku górze.
3.2. Po przeprowadzeniu badania uszkodzenie pojazdu wykazuje się w pisemnym sprawozdaniu; wykonuje się co najmniej po jednym zdjęciu samochodu w następujących ujęciach:
3.2.1. – widok z boku (z prawej i lewej strony),
3.2.2. – widok z przodu,
3.2.3. – widok z dołu,
3.2.4. – strefa oddziaływania uderzenie wewnątrz przedziału pasażerskiego.
4. WSPÓŁCZYNNIKI KORYGUJĄCE
4.1. Oznaczenia
v : zapisana prędkość w km/godz.;
m0 : masa prototypu w stanie określonym w ppkt 2.4 niniejszego załącznika;
m1 : masa prototypu ze sprzętem do przeprowadzenia badań;
d0 : zmiana odległości mierzona podczas zderzenia określonego w ppkt 3.1 niniejszego załącznika;
d1 : zmiana odległości używana do określenia wyników badań;
K1 : większy z (48,3/V)2 i 0,83;
K2 : większy z m0/m1 i 0,8.
4.2. Skorygowana zmiana D1 używana dla sprawdzenia zgodności prototypu z wymogami niniejszej dyrektywy, obliczana jest zgodnie z następującym wzorem:
D
= D
. K
. K
4.3. Badanie uderzenia czołowego w przeszkodę nie jest wymagane w przypadku pojazdu, który jest identyczny z prototypem branym pod uwagę w odniesieniu do specyfikacji określonych w ppkt 2.2 załącznika I, o ile jego masa m1 jest większa niż m0, jeśli m1 nie jest większe niż 1,25 m0 i jeśli skorygowana zmiana D2 uzyskana ze zmiany D1 według wzoru D2 = (m1. D1)/m0, umożliwia wykazanie, że nowy pojazd spełnia wymogi pkt 5 załącznika I.
5. PROCEDURY RÓWNOWAŻNE
5.1. Według uznania organu homologacyjnego mogą zostać dopuszczone alternatywne metody przeprowadzenia badań pod warunkiem że zostanie wykazana ich równoważność. Do dokumentacji homologacyjnej dołącza się sprawozdanie opisujące zastosowane metody i uzyskane wyniki lub powody, dla których nie przeprowadzono badań.
5.2. Obowiązek wykazania równoważności metod alternatywnych spoczywa na producencie bądź jego przedstawicielu, wnioskujących zastosowanie takiej metody.
[1] Pomiar ten może zostać zastąpiony pomiarami maksymalnymi.
[2] „Poziomo” oznacza, w odniesieniu do przedziału pasażerskiego, kiedy pojazd jest nieruchomy przed badaniem, a nie w obszarze podczas ruchu pojazdu względem podłoża, natomiast pionowo oznacza prostopadle i do góry w odniesieniu do ruchu w poziomie.
--------------------------------------------------
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.