Załącznik III

1. CEL

Badanie to przeprowadza się w celu kontroli, czy pojazd spełnia wymogi określone w ppkt 5.2 załącznika I.

2. INSTALACJA, PROCEDURY I PRZYRZĄDY POMIAROWE

2.1. Montaż kierownicy

2.1.1. Kierownica zamontowana jest w przedniej części pojazdu, jaką otrzymuje się po poprzecznym przecięciu nadwozia na wysokości przednich siedzeń, z możliwością wykluczenia dachu, przedniej szyby, drzwi. Część ta przymocowana jest sztywno do stanowiska badawczego tak, aby nie przemieszczała się pod wpływem uderzenia manekina.

Zakres dopuszczalnych odchyleń kąta zamontowania kierownicy wynosi do 2° w stosunku do kąta konstrukcyjnego.

2.1.2. Jednakże na wniosek producenta i za zgodą służby technicznej, kierownica może być zamontowana na ramie pozwalającej na symulację montażu układu kierowniczego pod warunkiem że zespół rama/układ w porównaniu z rzeczywistym zespołem przedni człon nadwozia/układ ma:

2.1.2.1. ten sam geometryczny układ, i

2.1.2.2. większą sztywność.

2.1.3. Montaż kierownicy do celów ubiegania się tylko o homologację kierownicy

Kierownica poddawana jest badaniom wraz z obręczą. Kierownica musi mieć minimalną przestrzeń zapadania się wynoszącą 100 mm między kierownicą i stanowiskiem badawczym. Wał kierowniczy jest mocno przytwierdzony do stanowiska badawczego, aby nie przemieszczał się pod wpływem uderzenia (patrz rysunek 2).

2.2. Umieszczenie układu kierowniczego do celów badań

2.2.1. W czasie pierwszego badania kierownica ustawiona jest w taki sposób, by najbardziej sztywne ramię znajdowało się na prawo od umiejscowienia punktu styku z manekinem; jeśli kierownica jest kołem kierownicy, badanie powtarza się w taki sposób, by najbardziej elastyczna część koła znajdowała się prostopadle do tego punktu styku. W przypadku regulowanej kierownicy obydwa badania przeprowadza się w odniesieniu do koła ustawionego w środkowym położeniu.

2.2.2. Jeżeli pojazd wyposażony jest w urządzenie do regulowania nachylenia i pozycji koła kierownicy, badanie przeprowadza się z kołem w normalnej pozycji zaleconej przez producenta i uznana przez laboratorium za reprezentatywne z punktu widzenia pochłaniania energii.

2.2.3. Jeśli kierownica wyposażona jest w poduszkę powietrzną, badanie przeprowadza się z napełnioną poduszką. Na wniosek producenta, i za zgodą służby technicznej, badanie można przeprowadzić bez napełnionej poduszki.

2.3. Manekin

Manekin ma kształt, wymiary, masę i parametry zgodne z podanymi w dodatku do niniejszego Załącznika.

2.4. Pomiar sił

2.4.1. Siłę maksymalną przyłożoną do manekina w następstwie uderzenia o kierownicę mierzy się w kierunku poziomym równoległym do osi wzdłużnej pojazdu.

2.4.2. Siłę tę można mierzyć bezpośrednio lub pośrednio lub obliczać na podstawie wartości uzyskanych podczas badania.

2.5. Napęd manekina

2.5.1. Każda metoda napędu jest dopuszczalna pod warunkiem że w momencie uderzenia manekina w kierownicę nie ma między nim i urządzeniem napędowym żadnego połączenia. Manekin uderza w kierownicę po torze zbliżonym do prostego, równoległym do wzdłużnych osi pojazdu.

2.5.2. Punkt "H" manekina, wskazany specjalnym znakiem, dostosowany jest tak, aby przed uderzeniem był w płaszczyźnie poziomej przechodzącej przez punkt "R" określony przez producenta pojazdu.

2.6. Prędkość

Manekin uderza w kierownicę z prędkością 24,1 + 1,2/-0 km/godz. Jednakże jeśli badanie zostało przeprowadzone przy większej prędkości uderzenia, a zostały spełnione ustanowione wymogi, badanie uznaje się za zadawalające.

2.7. Urządzenia pomiarowe

2.7.1. Urządzenia używane do pomiarów określonych w ppkt 5.2 załącznika I umożliwiają przeprowadzenie pomiarów z następująca dokładnością:

2.7.1.1. prędkość manekina: w granicach 2 %;

2.7.1.2. zapisu w czasie: rejestracja czasu dokładnością do jednej tysięcznej sekundy;

2.7.1.3. Początek uderzenia (punkt zero) w chwili pierwszego zetknięcia manekina z kierownicą utrwala się na zapisach i filmach służących do analizy wyników badania.

2.7.1.4. Pomiar siły

Urządzenia pomiarowe są zgodne z normą ISO 6487-1987, chyba że ustalono inaczej w niniejszej dyrektywie.

2.7.1.4.1. Z przetwornikami obciążenia dodanymi do układu kierowniczego: kanał klasy amplitudy wynosi 1960 daN (2000 kg), zaś kanał klasy częstotliwości 600 Hz.

2.7.1.4.2. Z przyspieszeniomierzami lub przetwornikami obciążenia dodanymi do manekina:

Dwa przyspieszeniomierze jednokierunkowe umieszczone są symetrycznie w poprzecznej płaszczyźnie w środku ciężkości manekina. Kanał klasy amplitudy wynosi 60 g, zaś kanał klasy częstotliwości 180 Hz. Dopuszczalne są inne metody w odniesieniu do liczby i umieszczenia przyspieszeniomierzy, np. poprzez podział aparatury do badań na oddzielne części w środku ciężkości, gdzie umieszczone są przyspieszeniomierze do pomiaru przyspieszenia poziomo i równolegle do osi wzdłużnej pojazdu. Siła wypadkowa jest siłą odpowiadającą maksymalnej sumie sił przeliczonych lub zmierzonych bezpośrednio dla każdej części manekina.

2.8. Temperatura otoczenia: ustabilizowana na poziomie 20 °C ± 5 °C.

3. WYNIKI

3.1. Po przeprowadzeniu badania stwierdza się i wykazuje w pisemnym sprawozdaniu uszkodzenia układu kierowniczego; wykonuje się co najmniej po jednym zdjęciu w ujęciu bocznym i czołowym obszaru kierownica/kolumna kierownicy/tablica rozdzielcza.

3.2. Maksymalną wartość siły mierzy się lub przelicza, w sposób określony w ppkt 2.4.

--------------------------------------------------