Załącznik IX

1. Cechy

Sygnały ręczne muszą być dokładne, proste, wyraziste, łatwe do wykonania i zrozumienia oraz wyraźnie odróżniające się od innych takich sygnałów.

Kiedy używane obie są ręce jednocześnie, muszą one być poruszane symetrycznie i sygnalizować tylko jeden znak.

Jeśli stosowane sygnały spełniają podane wyżej wymagania, mogą nieznacznie różnić się lub być bardziej szczegółowe niż te, które podano w sekcji 3; jednakże muszą one mieć jednakowe znaczenie i być tak samo zrozumiałe.

2. Szczególne zasady dotyczące stosowania

2.1. Osoba dająca sygnały, zwana dalej „sygnalizującym”, będzie wykonywała ruchy rąk/dłoni, przekazując instrukcje manewrowe osobie odbierającej znaki, zwanej dalej (wykonującym).

2.2. Sygnalizujący musi mieć możliwość wzrokowego monitorowania wszystkich manewrów, co nie może jednak powodować jego zagrożenia.

2.3. Obowiązki sygnalizującego muszą obejmować wyłącznie kierowanie manewrami i zapewnienie bezpieczeństwa pracownikom znajdującym się w pobliżu.

2.4. Jeśli warunki opisane w pkt. 2.2 nie są spełnione, należy wykorzystać jednego lub więcej dodatkowych sygnalizujących.

2.5. Wykonujący musi przerwać prowadzone manewry w celu zażądania nowych instrukcji, kiedy nie jest on w stanie wykonać poleceń, które otrzymał z niezbędną gwarancją bezpieczeństwa.

2.6.

Akcesoria:

Wykonujący musi bez trudu rozpoznać sygnalizującego.

Sygnalizujący ma mieć na sobie jeden lub więcej właściwych elementów rozpoznawczych, takich jak: kamizelka, kask, rękawy, opaski, trzymane drążki.

Elementy rozpoznawcze mają mieć żywe, najlepiej jednakowe kolory i muszą być do wyłącznego użytku sygnalizującego.

3. Stosowane sygnały kodowe

Uwaga wstępna:

Poniższy zestaw sygnałów kodowych pozostaje bez uszczerbku dla innych kodów mających zastosowanie na poziomie Wspólnoty, używanych do tych samych manewrów w niektórych sektorach:

Znaczenie

Opis

Ilustracja

A. Sygnały ogólne

START

Uwaga

Początek komend

obie ręce rozłożone poziomo, otwarte dłonie do przodu

STOP

Przerwanie

Koniec ruchu

prawa ręka podniesiona do góry z wnętrzem dłoni skierowanym do przodu

KONIEC

operacji

obie ręce złączone na wysokości klatki piersiowej

B. Ruchy pionowe

PODNOSZENIE

prawa ręka uniesiona do góry otwartą dłonią do przodu, wykonująca powolne ruchy obrotowe

OPUSZCZANIE

prawa ręka opuszczona w dół otwartą dłonią do wewnątrz, wykonująca powolne ruchy obrotowe

ODLEGŁOŚĆ PIONOWA

ręce wskazują konkretną odległość

C. Ruchy poziome

RUCH DO PRZODU

obie ręce zgięte z dłońmi do góry, przedramiona wykonują powolne ruchy w stronę ciała

RUCH DO TYŁU

obie ręce zgięte z dłońmi skierowanymi do dołu, przedramiona wykonują powolne ruchy w kierunku od ciała

NA PRAWO

od sygnalizującego

prawa ręka wyciągnięta mniej więcej poziomo z otwartą dłonią zwróconą w dół i wykonująca powolne ruchy w prawą stronę

NA LEWO

od sygnalizującego

lewa ręka wyciągnięta mniej więcej poziomo z otwartą dłonią zwróconą w dół i wykonująca powolne ruchy w lewą stronę

ODLEGŁOŚĆ POZIOMA

ręce wskazują konkretną odległość

D. Niebezpieczeństwo

NIEBEZPIECZEŃSTWO

Awaryjne zatrzymanie

obie ręce wzniesione do góry z otwartymi dłońmi do przodu

SZYBKO

wszystkie ruchy szybciej

WOLNO

wszystkie ruchy wolniej

(

1

) Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

(

2

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

(

3

) Wobec braku specjalnego znaku oznaczającego wysoką temperaturę.

(

*1

) Tego znaku ostrzegawczego nie stosuje się celem ostrzegania przed stwarzającymi zagrożenie substancjami chemicznymi lub mieszaninami stwarzającymi zagrożenie, z wyjątkiem przypadków, gdy znak ostrzegawczy stosowany jest zgodnie z załącznikiem III sekcja 5 akapit drugi w celu oznaczenia magazynów, w których składowane są substancje lub mieszaniny stwarzające zagrożenie.

(

*2

) Piktogram ustanowiony przez dyrektywę Rady 90/679/EWG z dnia 26 listopada 1990 r. w celu ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na czynniki biologiczne w miejscu pracy (siódma szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG). Dz.U. L 374 z 31.12.1990, str. 1.