Załącznik VIII

1. Cechy charakterystyczne

1.1. Komunikat werbalny między osobą przemawiającą lub urządzeniem emitującym, a jednym lub większą liczbą słuchaczy ma przyjmować formę (czasami zakodowaną) krótkich tekstów, zwrotów, grup słów i/lub pojedynczych słów.

1.2. Wypowiadane informacje mają być tak krótkie, proste i jasne, jak tylko to możliwe; werbalne umiejętności osoby mówiącej i zdolności słuchowe słuchacza(-y) muszą być takie, aby zapewniały niezawodną komunikację werbalną.

1.3. Komunikat werbalny jest bezpośredni (za pomocą głosu ludzkiego) lub pośredni (za pomocą głosu ludzkiego lub sztucznego emitowanego przez jakiekolwiek stosowne urządzenie).

2. Szczególne zasady dotyczące stosowania

2.1. Osoby zaangażowane muszą dobrze znać używany język, aby prawidłowo wypowiedzieć i zrozumieć wypowiadaną wiadomość i w konsekwencji zachowywać się w sposób właściwy w stosunku do zdrowia i/lub bezpieczeństwa.

2.2. Jeśli komunikat werbalny używany jest zamiast lub razem z gestami, należy użyć takich wyrazów zakodowanych, jak:

— start

aby wskazać początek komendy

— stop

aby przerwać lub zakończyć ruch

— koniec

aby zatrzymać działanie

— podnieść

aby podnieść ładunek do góry

— opuścić

aby opuścić ładunek

— do przodu

aby skoordynować z odpowiednimi sygnałami ręcznymi

— do tyłu

— w prawo

— w lewo

— niebezpieczeństwo

zatrzymanie się w nagłym przypadku

— szybko

przyspieszenie ruchu z powodów bezpieczeństwa