Rozporządzenie Rady (WE) nr 2223/96 z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie

Załącznik III

W mocy

UBEZPIECZENIA

WSTĘP

1. Istnieją dwa główne rodzaje ubezpieczeń: zabezpieczenia społeczne i pozostałe ubezpieczenia.

Zabezpieczenia społeczne można podzielić na:

a) systemy zabezpieczenia społecznego gwarantowane przez rząd;

b) prywatne kapitałowe systemy zabezpieczenia społecznego;

c) niekapitałowe systemy zabezpieczenia społecznego zorganizowane przez pracodawców.

Pozostałe ubezpieczenia można podzielić na:

a) pozostałe ubezpieczenia na życie;

b) pozostałe ubezpieczenia inne niż na życie.

Reasekuracja oraz pomocnicze instytucje ubezpieczeniowe są omówione w oddzielnej sekcji niniejszego załącznika. Tematy te dotyczą głównie pozostałych ubezpieczeń, ale mogą również odnosić się do zabezpieczenia społecznego.

DEFINICJE

Zabezpieczenia społeczne

2. Systemy zabezpieczenia społecznego są systemami, w których składki płacone są przez pracowników lub inne osoby, lub przez pracodawców w imieniu ich pracowników w celu zabezpieczenia uprawnień do świadczeń z zabezpieczenia społecznego przypadających pracownikom lub innym osobom płacącym składki oraz osobom będącym na ich utrzymaniu lub ich spadkobiercom. Systemy zabezpieczenia społecznego obejmują ryzyka oraz potrzeby społeczne (

110

). W przeciwieństwie do świadczeń z pomocy społecznej, świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego uwarunkowane są uczestnictwem w systemie.

3. Systemy zabezpieczenia społecznego są często organizowanie wspólnie tak, aby ci, którzy w nich uczestniczą nie musieli zawierać indywidualnych polis ubezpieczeniowych we własnym imieniu. Jednak niektóre systemy zabezpieczenia społecznego pozwalają, lub wręcz wymagają od uczestników, aby ci zawierali polisy we własnym imieniu. Indywidualne polisy ubezpieczeniowe traktowane są jako część systemu zabezpieczenia społecznego pod warunkiem, że obejmują one ryzyko i potrzeby społeczne oraz, jeśli spełniony jest przynajmniej jeden z warunków wymienionych poniżej:

a) uczestnictwo w systemie jest obowiązkowe prawnie lub wynika z warunków umowy o pracę;

b) system prowadzony jest w imieniu grupy i ogranicza się do członków tej grupy;

c) pracodawca płaci składkę do systemu zabezpieczenia społecznego w imieniu pracownika.

4. Systemy zabezpieczenia społecznego tworzone, kontrolowane i finansowane przez jednostki rządowe obejmują całe społeczeństwo, lub też jego dużą część. Rządowe systemy zabezpieczenia społecznego mogą być kapitałowe i niekapitałowe. Jeżeli możliwe jest określenie oddzielnych funduszy, pozostają one własnością rządu a nie beneficjentów systemu. Wpływy do systemów zabezpieczenia społecznego opierają się głównie na składkach płaconych przez osoby prywatne i przez pracodawców w imieniu ich pracowników, ale mogą również opierać się na transferach z innych jednostek rządowych. Uczestnictwo w systemach zabezpieczenia społecznego jest zazwyczaj chociaż nie zawsze obowiązkowe. Świadczenia płacone osobom prywatnym niekoniecznie wynikają z kwot płaconych uprzednio w formie składek.

Należy odnotować, że systemy zabezpieczenia społecznego, organizowane przez jednostki rządowe dla własnych pracowników, nie są zaklasyfikowane do systemów zabezpieczenia społecznego, lecz do prywatnych kapitałowych lub niekapitałowych systemów zabezpieczenia społecznego.

5. Wydziela się dwie kategorie prywatnych kapitałowych systemów zabezpieczenia społecznego. Pierwszy obejmuje systemy, w których składki na zabezpieczenia społeczne płacone są do instytucji ubezpieczeniowych lub do autonomicznych funduszy emerytalnych, które są jednostkami instytucjonalnymi, niezależnymi zarówno od pracodawców jak i pracowników. Instytucje ubezpieczeniowe lub autonomiczne fundusze emerytalne odpowiadają za zarządzanie wynikowymi funduszami i wypłacanie świadczeń społecznych. Druga kategoria dotyczy systemów, w których pracodawcy tworzą specjalne rezerwy przeznaczone na pokrycie świadczeń społecznych. Rezerwy te są oddzielone od innych rezerw, ale nie stanowią one odrębnych jednostek instytucjonalnych niezależnych od pracodawców i są określane jako nieautonomiczne fundusze emerytalne.

6. Są to systemy, w których pracodawcy wypłacają świadczenia społeczne swoim pracownikom, byłym pracownikom lub osobom będącym na ich utrzymaniu, ze środków własnych, bez tworzenia do tego celu specjalnych rezerw.

Pozostałe ubezpieczenia

7. Pozostałe ubezpieczenia zapewniają indywidualnym jednostkom instytucjonalnym, narażonym na określone typy ryzyka, zabezpieczenie finansowe przed konsekwencjami pojawienia się szczególnych zdarzeń. Jest to także forma pośrednictwa finansowego, w której fundusze są gromadzone od posiadaczy polis ubezpieczeniowych, a następnie inwestowane w finansowe lub inne aktywa, które są utrzymywane jako rezerwy techniczne przeznaczone na pokrycie przyszłych roszczeń powstających w wyniku pojawienia się zdarzeń, określonych w polisach ubezpieczeniowych.

Pozostałe polisy ubezpieczeniowe będące w posiadaniu gospodarstw domowych mogą obejmować te same rodzaje ryzyk lub potrzeb, jakie obejmują systemy zabezpieczenia społecznego. Pozostałe polisy ubezpieczeniowe będące w posiadaniu gospodarstw domowych różnią się od tych z zabezpieczenia społecznego tym, iż są one zawierane z własnej inicjatywy gospodarstw domowych i z myślą o własnej korzyści, niezależnie od ich pracodawców czy instytucji rządowych.

8. Posiadaczami różnych polis ubezpieczeniowych na życie są wyłącznie gospodarstwa domowe rezydentów i nierezydentów. Posiadacz polisy dokonuje regularnych wpłat na rzecz ubezpieczyciela, w zamian za co, ubezpieczyciel gwarantuje wypłatę świadczenia w danym dniu, lub wcześniej jeśli posiadacz polisy umrze przed upływem określonego terminu. Jeśli posiadacz polisy anuluje polisę przed ustaloną datą upływu jej ważności, wówczas jest on uprawniony do częściowego świadczenia ze strony ubezpieczyciela. Świadczenie jest więc zawsze wypłacone posiadaczowi polisy lub jego spadkobiercom. Polisy, które zapewniają świadczenie w przypadku śmierci w czasie trwania polisy, ale w żadnym innym przypadku (nazywane zazwyczaj ubezpieczeniem terminowym jednorazowo), nie są zaliczane do pozostałych ubezpieczeń na życie, lecz są ujmowane w ubezpieczeniach innych niż na życie. W praktyce, ze względu na sposób prowadzenia kont przez instytucje ubezpieczeniowe, nie zawsze możliwe jest oddzielenie ubezpieczenia terminowego od różnych ubezpieczeń na życie. W tych okolicznościach, ubezpieczenie terminowe może być, z czysto praktycznych powodów, traktowane tak samo jak ubezpieczenie na życie.

Roszczenie z tytułu ubezpieczenia na życie może być wypłacone lub w formie rocznej renty. Roszczenie może być stałe lub może zmieniać w zależności od dochodu uzyskanego z inwestowania składek ubezpieczeniowych w czasie na jaki opiewa polisa (polisy przynoszące zysk). Szczególnym rodzajem polisy przynoszącej zysk jest polisa ubezpieczeniowa z funduszem inwestycyjnym, gdzie roszczenia różnią się w zależności od wartości jednostki uczestnictwa w wybranym funduszu.

9. Wszystkie rodzaje jednostek instytucjonalnych mogą być posiadaczami polis w zakresie pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie. Pozostałe ubezpieczenia inne niż na życie obejmują ubezpieczenia terminowe oraz ubezpieczenia od każdego ryzyka innego niż śmierć, np. wypadki, choroba czy pożar. Roszczenia są zwykle wypłacane jednorazowo, choć mogą również być płacone w formie rocznych rent. W przypadku pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie świadczenia nie zawsze są wypłacane. Zazwyczaj liczba występujących z roszczeniem jest o wiele mniejsza niż liczba posiadaczy polisy. W przypadku indywidualnego posiadacza polisy nie ma zależności między płaconymi składkami a otrzymanymi roszczeniami, nawet w długim okresie.

Reasekuracja

10. Instytucja ubezpieczeniowa gwarantująca ubezpieczenie posiadaczom polis, często przenosi część ryzyka na inne instytucje ubezpieczeniowe. Takie transakcje między instytucjami ubezpieczeniowymi są określane jako reasekuracja.

W transakcje związane z reasekuracją są zaangażowani zarówno ubezpieczyciele zawierający umowy w zakresie ubezpieczeń na życie jak i ubezpieczyciele w zakresie pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie. Instytucje ubezpieczeniowe, które uznają reasekurację, mogą prowadzić działalność reasekuracyjną jak i ubezpieczeniową, lub mogą specjalizować się w reasekuracji.

Pomocnicze instytucje ubezpieczeniowe

11. Pomocnicze instytucje ubezpieczeniowe są jednostkami głównie zaangażowanymi w działalność ściśle związaną z ubezpieczeniami, ale które nie ponoszą ryzyka. Pomocnicze instytucje ubezpieczeniowe głównie obejmują:

a) brokerów ubezpieczeniowych;

b) prywatne instytucje nie nastawione na przynoszenie dochodu działające na rzecz instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych;

c) jednostki, których działalność polega głównie na nadzorowaniu instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych oraz rynków ubezpieczeniowych.

SPOSÓB UJĘCIA W RACHUNKACH

12. Dla ułatwienia, opisane poniżej różne rodzaje ubezpieczeń odnoszą się do przypadków, gdy w ubezpieczenie zaangażowani są wyłącznie rezydenci. Na końcu każdej sekcji, rozpatrzono szczególne właściwości w przypadku zaangażowania nierezydentów.

Systemy zabezpieczenia społecznego gwarantowane przez rząd

13. Produkcja globalna, wytworzona przez jednostki zaangażowane w działalność ubezpieczeniową w ramach systemów gwarantowanych przez rząd, jest częścią produkcji globalnej instytucji rządowych i samorządowych, wycenianą na podstawie kosztów produkcji. A zatem, nie są obliczane opłaty za usługi świadczone w ramach tych systemów.

Składki płacone przez pracodawców do systemów zabezpieczenia społecznego, gwarantowanych przez rząd (D. 121) traktowane są jako część kosztów związanych z zatrudnieniem i wykazywane jako płatne przez sektor pracodawców na rachunku tworzenia dochodów i otrzymywane przez sektor gospodarstw domowych na koncie pierwotnego podziału dochodów. Składki płacone przez pracodawców ponownie pojawiają się na rachunku wtórnego podziału dochodów jako część składek faktycznych na zabezpieczenia społeczne płacona przez pracodawców (D.6111), płatnych przez sektor gospodarstw domowych i otrzymywanych przez rząd. Składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracowników (D.6112) oraz składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez osoby pracujące na własny rachunek i osoby niepracujące (D.6113) są również rejestrowane na rachunku podziału wtórnego dochodów, jako płatne przez sektor gospodarstw domowych i otrzymywane przez rząd. Świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego pieniężne (D.621) wykazywane są na rachunku podziału wtórnego dochodów, jako płatne przez rząd i otrzymywane przez sektor gospodarstw domowych, podczas gdy świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego w naturze są wykazywane w pozycjach D.6311 i D.6312, jako płatne przez rząd i otrzymywane przez gospodarstwa domowe na rachunku redystrybucji dochodów w naturze.

14. Jednostki zarządzające systemami zabezpieczenia społecznego gwarantowanymi przez rząd są zaklasyfikowane do podsektora S. 1314 „Fundusze zabezpieczenia społecznego”. Działalność ta, według klasyfikacji

NACE Rev. 2 , zaliczona jest do

klasa 84.30 „Obowiązkowe zabezpieczenia społeczne”.

Jeżeli rezydent pracuje na rzecz pracodawcy będącego nierezydentem, to składki płacone przez tego pracodawcę są wykazywane jako płatne przez zagranicę na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących. Jeśli pracownik będący rezydentem jest objęty systemem zabezpieczenia społecznego prowadzonym przez rząd zagranicy, wszystkie należności i zobowiązania, normalnie dotyczące sektora rządowego i samorządowego, są otrzymywane lub płatne przez zagranicę, i są rejestrowane na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących. Jednak, w systemie ESA, transfery socjalne w naturze, zachodzą jedynie między jednostkami krajowymi. Zatem, wszelkie świadczenia z zagranicznych systemów zabezpieczenia społecznego na rzecz rezydentów są z definicji świadczeniami z tytułu zabezpieczenia społecznego innymi niż transfery socjalne w naturze (D.62).

Jeżeli nierezydent pracuje na rzecz pracodawcy będącego rezydentem, to składki płacone przez tego pracodawcę są rejestrowane jako otrzymywane przez zagranicę na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących. Jeżeli pracownik, będący nierezydentem, objęty jest krajowym systemem zabezpieczenia społecznego, to transakcje zachodzące między tym pracownikiem a sektorem instytucji rządowych i samorządowych są rejestrowane na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących. Zgodnie z definicją, wszelkie świadczenia należne pracownikom będącym nierezydentami są świadczeniami z tytułu zabezpieczenia społecznego innymi niż transfery socjalne w naturze (D.62).

Tabela A.III.l prezentuje przykład rejestrowania przepływów w systemach zabezpieczenia społecznego gwarantowanych przez rząd.

Prywatne kapitałowe systemy zabezpieczenia społecznego

15. ESA odmiennie traktuje systemy finansowane przez fundusze autonomiczne od systemów finansowanych przez fundusze nieautonomiczne. W przypadku funduszy autonomicznych, opłata za usługę jest liczona jako:

zarobione składki faktyczne ogółem

plus

uzupełnienia do składek ogółem

minus

należne świadczenia

minus

zwiększenie (plus zmniejszenie) w rezerwach funduszy emerytalnych

16. Powyższe cztery pozycje są rejestrowane z wyłączeniem zysków lub strat z tytułu posiadania aktywów. Uzupełnienia do składek ogółem są identyczne z dochodami z tytułu własności przypisanymi posiadaczom polis ubezpieczeniowych i stanowią dochody uzyskane przez prywatne fundusze zabezpieczenia społecznego z inwestowania ich rezerw technicznych i emerytalnych. ESA traktuje te rezerwy jako będące własnością posiadaczy polis, w następstwie czego otrzymują oni wytworzony przez te rezerwy dochód. Opłata za usługi jest rejestrowana jako produkcja globalna (P.l) dla funduszy autonomicznych oraz jako spożycie (P.3) w sektorze gospodarstw domowych.

Opłaty za usługi świadczone przez fundusze nieautonomiczne nie są obliczane. Koszty związane z zarządzaniem tymi funduszami są zaliczone do pozostałych elementów kosztów w rachunku produkcji pracodawcy.

17. Pozostałe transakcje dotyczą zarówno funduszy autonomicznych, jak i funduszy nieautonomicznych. Składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców (D. 121) wykazywane są jako część kosztów związanych z zatrudnieniem, płatne przez sektor pracodawców na rachunku tworzenia dochodów i otrzymywane przez gospodarstwo domowe pracownika na koncie pierwotnego podziału dochodów. Pracodawcy mogą stanowić część różnych sektorów instytucjonalnych, nawet sektorów instytucji rządowych i samorządowych oraz gospodarstw domowych. Dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis ubezpieczeniowych (część D.4) są wykazywane na koncie pierwotnego podziału dochodów jako płatne przez sektor funduszu i otrzymywane przez sektor gospodarstw domowych. Krajowe fundusze autonomiczne są zaliczone do podsektora instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych (S.125). Fundusze nieautonomiczne zaliczane są do tego samego podsektora co pracodawcy. Według klasyfikacji

NACE Rev. 2 , działalność funduszy emerytalnych jest ujęta w

klasa 65.30 „Fundusze emerytalno — rentowe”.

18. Składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców są ponownie rejestrowane na rachunku podziału wtórnego dochodów jako część pozycji D.6111, płatne przez gospodarstwa domowe i otrzymywane przez sektor funduszu. Składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracowników (D.6112) oraz składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez osoby pracujące na własny rachunek i osoby niepracujące (D.6113) są również rejestrowane na rachunku podziału wtórnego dochodów jako płatne przez sektor gospodarstw domowych i otrzymywane przez sektor funduszu. Składki wniesione przez pracowników oraz osoby pracujące na własny rachunek i osoby niepracujące równają się dokonanym bezpośrednim płatnościom plus dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis ubezpieczeniowych minus opłata za usługę (w przypadku funduszy nieautonomicznych, opłata za usługę jest równa zeru). Świadczenia z prywatnych kapitałowych systemów zabezpieczenia społecznego, łącznie z emeryturami, są wykazywane na rachunku podziału wtórnego dochodów, jako płatne przez fundusze i otrzymywane przez gospodarstwa domowe. Z definicji, wszystkie świadczenia z prywatnych kapitałowych systemów zabezpieczenia społecznego są częścią pozycji D.62, świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego inne niż transfery socjalne w naturze.

19. Zapis na rachunku finansowym obejmuje dwa elementy:

a) przedpłaty składek ubezpieczeniowych i rezerwy na niewypłacone odszkodowania i świadczenia (F.62), które stanowią różnicę między płatnymi składkami a składkami uzyskanymi oraz między świadczeniami należnymi i świadczeniami płatnymi (

111

). Przyjmuje się, że ten element wykazywany jest jako zmiana (jeśli jest to konieczne, również ze znakiem ujemnym) na pasywach funduszu i aktywach gospodarstw domowych;

b) udziały netto gospodarstw domowych w rezerwach funduszy emerytalnych (F.612), są wykazywane jako zmiana (jeśli jest to konieczne, również ze znakiem ujemnym) na pasywach funduszu i rezerwach gospodarstw domowych. Element ten równa się składkom płaconym przez pracodawców i pracowników na poczet ich emerytur i jest rejestrowany na rachunku podziału wtórnego dochodów, pomniejszonym o emerytury, które przypadają do zapłaty.

20. Konsekwencją zapisu na rachunku finansowym jest pojawienie się pozycji F.612 i F.62 w bilansach sektora gospodarstw domowych (jako aktywa) i sektora funduszu (jako pasywa).

Na rachunku wykorzystania dochodów do dyspozycji, rejestrowana jest korekta z tytułu zmiany udziałów netto gospodarstw domowych w rezerwach funduszy emerytalnych (D.8), jako otrzymywana przez gospodarstwa domowe i płatna przez fundusze. Zapis ten równa się drugiemu elementowi zapisu na rachunku finansowym.

Pracodawcy oraz instytucje rządowe i samorządowe czasem dokonują nadzwyczajne wpłaty do prywatnych funduszy zabezpieczenia społecznego w celu powiększenia rezerw tych funduszy. Takie wpłaty są rejestrowane na bilansie płatności kapitałowych w pozycji pozostałe transfery kapitałowe (D.99), płatne przez sektor pracodawców lub sektor instytucji rządowych i samorządowych i otrzymywane przez sektor funduszu. Ponieważ rezerwy funduszy zabezpieczenia społecznego traktowane są jako posiadane przez sektor gospodarstw domowych, konieczna jest korekta między sektorem funduszu i sektorem gospodarstw domowych. Korekta ta jest rejestrowana w pozycji pozostałe transfery kapitałowe (D.99), płatne przez sektor funduszu i otrzymywane przez sektor gospodarstw domowych.

21. Jeśli pracownik będący rezydentem pracuje na rzecz pracodawcy nierezydenta, to składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawcę (D.121) są rejestrowane jako część kosztów związanych z zatrudnieniem, płatne przez zagranicę i otrzymywane przez gospodarstwa domowe. Jeśli pracodawca jest nierezydentem, wówczas jakiekolwiek fundusze zabezpieczenia społecznego nie autonomiczne, są funduszami zagranicznymi, podczas gdy fundusze autonomiczne mogą być zarówno funduszami krajowymi jak i zagranicznymi. Jeśli pracownik objęty jest funduszem zagranicznym, wszystkie przepływy między sektorem gospodarstw domowych i sektorem funduszu są wykazywane jako transakcje dokonywane między sektorem gospodarstw domowych a zagranicą. Opłata za usługę (w przypadku funduszy zagranicznych autonomicznych) wykazywana jest jako przywóz usług (P.72). Zmiany w udziałach netto rezerw techniczno-ubezpieczeniowych (F.6) są wykazywane na rachunku finansowym zagranicy, podczas gdy pozostałe przepływy są wykazywane na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących.

22. Jeśli pracownik będący nierezydentem pracuje na rzecz pracodawcy rezydenta, to składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawcę (D.121) są częścią wynagrodzenia pracowniczego, płatnych przez sektor pracodawców i otrzymywanych przez zagranicę. Jeśli pracownik będący nierezydentem objęty jest funduszem zabezpieczenia społecznego krajowym, wówczas opłata za usługę jest rejestrowana jako wywóz usług (P.62). Wszelkie inne przepływy między funduszem a pracownikiem są wykazywane jako zachodzące między sektorem funduszu a zagranicą.

Szczególnie w przypadku nierezydentów nie będzie stałego dostępu do wszystkich potrzebnych danych. W niektórych przypadkach obliczenia będą musiały być oparte na przypuszczeniach.

Tabela A.III.2 prezentuje przykład rejestrowania przepływów w prywatnych kapitałowych systemach zabezpieczenia społecznego.

Niekapitałowe systemy zabezpieczenia społecznego zorganizowane przez pracodawców

23. Podobnie, jak w przypadku systemów finansowanych przez fundusze nieautonomiczne, koszty zarządzania niekapitałowymi systemami zabezpieczenia społecznego są włączone do pozostałych elementów kosztów na rachunku produkcji pracodawcy. W związku z tym, opłata za usługę nie jest obliczana.

Ponieważ niekapitałowe systemy zabezpieczenia społecznego nie tworzą, oddzielonych od pracodawców, jednostek instytucjonalnych, zatem wszystkie transakcje zachodzą między sektorem pracodawców a sektorem gospodarstw domowych.

24. ESA uznaje pracodawcę prowadzącego niekapitałowy system jako wnoszącego zakładane wstępnie składki do systemu w imieniu jego pracowników. Zakładane wstępnie składki na zabezpieczenia społeczne (D.122) są częścią kosztów związanych z zatrudnieniem i są wykazywane na rachunku tworzenia dochodów jako płatne przez pracodawcę i otrzymywane przez sektor gospodarstw domowych na koncie pierwotnego podziału dochodów. Zakładane wstępnie składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców, są ponownie wykazywane na rachunku podziału wtórnego dochodów w pozycji D.612, jako płatne przez gospodarstwa domowe i otrzymywane przez pracodawcę. Kwota tych składek powinna być określona w odniesieniu do przyszłych zobowiązań pracodawcy związanych z zapewnieniem świadczeń. Zazwyczaj jednak, składka ta jest równa świadczeniom płatnym w bieżącym okresie (pomniejszonym o składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracowników).

25. Składki faktyczne płacone przez pracowników, o ile istnieją, wykazywane są jako część pozycji D.6112, płatne przez gospodarstwa domowe i otrzymywane przez sektor pracodawców. Na rachunku podziału wtórnego dochodów wykazywane są również emerytury i inne świadczenia jako część pozycji D.62, otrzymywane przez gospodarstwa domowe i płatne przez pracodawcę.

Niekapitałowe systemy zabezpieczenia społecznego są ujmowane w tym samym sektorze instytucjonalnym co pracodawca. Według klasyfikacji

NACE Rev. 2 jest to działalność pomocnicza związana z ubezpieczeniami i funduszami emerytalno-rentowymi.

26. Jeżeli rezydent pracuje na rzecz pracodawcy będącego nierezydentem, prowadzącego niekapitałowy system zabezpieczenia społecznego, to wszystkie transakcje zachodzą między sektorem gospodarstw domowych a zagranicą i są rejestrowane na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących. Jeżeli nierezydent pracuje na rzecz pracodawcy będącego rezydentem, prowadzącego taki system, wszystkie transakcje zachodzą między zagranicą a sektorem pracodawcy, są wykazywane na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących.

Tabela A.III.3 prezentuje przykład rejestrowania przepływów na rzecz niekapitałowych systemów zabezpieczenia społecznego prowadzonych przez pracodawców.

27. Produkcja globalna pozostałych usług ubezpieczeniowych, zarówno dotyczących ubezpieczeń na życie jak i pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie, jest obliczana w następujący sposób:

zarobione składki faktyczne

plus

uzupełnienia do składek

minus

należne roszczenia

minus

powiększenie (plus zmniejszenie) rezerw technicznych na niewygasłe ryzyka i technicznych rezerw na ubezpieczenia przynoszące zysk

28. Zarobione faktyczne składki ubezpieczeniowe są składkami pokrywającymi ryzyka poniesione w bieżącym okresie. Zarobione składki faktyczne, zazwyczaj, nie są równe otrzymywanym składkom faktycznym, ponieważ te ostatnie często pokrywają ryzyka poniesione zarówno w bieżącym, jak i w kolejnych okresach.

Uzupełnienia do składek odpowiadają dochodom z tytułu własności przypisanym posiadaczom polis, które stanowią całkowity dochód uzyskany przez instytucje ubezpieczeniowe z inwestowania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, z wyłączeniem dochodów uzyskiwanych z funduszy własnych instytucji ubezpieczeniowych. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe składają się z: a) przedpłat składek ubezpieczeniowych i rezerw na pokrycie niewypłaconych odszkodowań i świadczeń, wynikających z różnicy między składkami zebranymi a składkami należnymi oraz między zobowiązaniami niewymagalnymi a wymagalnymi, oraz b) technicznych rezerw na niewygasłe ryzykami i technicznych rezerw w odniesieniu do ubezpieczeń przynoszących zysk. Ten ostatni element dotyczy wyłącznie ubezpieczenia na życie. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe są zazwyczaj inwestowane w aktywa finansowe, które przynoszą dochód w formie odsetek lub dywidend. Rezerwy te mogą być również inwestowane np. w nieruchomości a uzyskiwany dochód, w tym przypadku, jest nadwyżką operacyjną.

29. Należne roszczenia obejmują zdarzenia powstałe w bieżącym okresie. Często, płatności roszczeń nie są dokonywane w tym samym okresie, w którym zaistniały zdarzenia uprawniające do nich. W związku z tym, należne roszczenia nie są równe płatnym roszczeniom.

Zmiany w technicznych rezerwach na niewygasłe ryzyka i w technicznych rezerwach w odniesieniu do ubezpieczeń przynoszących zysk obejmują środki wydzielone na techniczne rezerwy na niewygasłe ryzyka i rezerwy w odniesieniu do ubezpieczeń celem uzyskania sum kapitałowych, zagwarantowanych w polisach. Zabezpieczenia te dotyczą wyłącznie ubezpieczeń na życie.

Wszystkie cztery elementy równania (B) powinny być mierzone z wyłączeniem zysków i strat z tytułu posiadania aktywów.

30. Produkcja globalna pozostałych ubezpieczeń na życie jest obliczana zgodnie z równaniem (B) i wykazywana w pozycji P.l na rachunku produkcji w podsektorze instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych. Z wyjątkiem konsumpcji przez gospodarstwa domowe nierezydentów, jej wartość jest w całości wykorzystywana na spożycie ostateczne gospodarstw domowych rezydentów. Produkcja globalna usług ubezpieczeniowych na życie powinna być rozdzielona między sektor gospodarstw domowych i zagranicę, proporcjonalnie do składek płaconych przez gospodarstwa domowe rezydentów i nierezydentów. Usługi ubezpieczeniowe na życie, przez rezydentów, są wykazywane jako część spożycia ostatecznego przez gospodarstwa domowe (P.3), natomiast usługi wykorzystane przez nierezydentów, są częścią wywozu usług (P.62).

31. Dla pozostałych ubezpieczeń na życie są rejestrowane dwie dalsze transakcje. Dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis ubezpieczeniowych (część pozycji D.4) są wykazywane na koncie pierwotnego podziału dochodów jako płatne przez instytucje ubezpieczeniowe i otrzymywane przez gospodarstwa domowe. Udziały netto gospodarstw domowych w rezerwach ubezpieczeń na życie, są wykazywane na rachunku finansowym jako zmiany (o ile jest to konieczne, ze znakiem ujemnym) na aktywach gospodarstw domowych i pasywach instytucji ubezpieczeniowych. Zmiany udziałów netto gospodarstw domowych wynikają ze zmian w rezerwach ubezpieczeń na życie, tzn. technicznych rezerwach na niewygasłe ryzyka i technicznych rezerw w odniesieniu do ubezpieczeń przynoszących zysk (F.611). Zmiany udziałów netto równają się więc płatnym składkom faktycznym (nie składkom zarobionym) plus uzupełnienia do składek pomniejszone o otrzymywane roszczenia (nie roszczenia należne) oraz pomniejszone o opłaty za usługi.

32. Konsekwencją zapisu, jak wyżej, na rachunku finansowym, jest wykazywanie pozycji F.611 również w bilansach sektora gospodarstw domowych (jako aktywa) i sektora ubezpieczycieli (jako pasywa).

Tak jak w przypadku opłat za usługi, dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis ubezpieczeniowych (= uzupełnienia do składek) powinny być rozdzielone między sektor gospodarstw domowych i zagranicę, proporcjonalnie do składek.

Od strony klasyfikacji sektorów instytucjonalnych, instytucje ubezpieczeniowe działające w zakresie ubezpieczeń na życie są zaliczone do podsektora S. 125 „Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne”. Według klasyfikacji działalności,

NACE Rev. 2 , są one zaliczone do

klasa 65.11 „Ubezpieczenia na życie”.

33. Usługi ubezpieczeniowe na życie, świadczone przez instytucje ubezpieczeniowe krajowe na rzecz gospodarstw domowych nierezydentów są rejestrowane jako wywóz usług (P.62). Dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis są wykazywane na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących jako płatne przez sektor ubezpieczeń i otrzymywane przez zagranicę. Zmiany udziałów netto gospodarstw domowych nierezydentów w rezerwach ubezpieczeń na życie są wykazywane na rachunku finansowym zagranicy jako zmiany aktywów zagranicy oraz pasywów sektora ubezpieczeń.

Jeżeli gospodarstwa domowe wykupują polisy od ubezpieczycieli na życie, będących nierezydentami, procedura jest w zasadzie prosta: opłaty za usługi są rejestrowane jako przywóz usług (P.72), przypisane dochody z tytułu własności są wykazywane na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących jako płatne przez zagranicę i otrzymywane przez gospodarstwa domowe, natomiast zmiany udziałów netto są wykazywane jako zmiany aktywów gospodarstw domowych i pasywów zagranicy. Jednak dane niezbędne do wyliczenia tych pozycji są zazwyczaj niedostępne; zwykle znane są jedynie płatne składki. Konieczne jest więc przyjęcie pewnych założeń np. zastosowanie relacji opłat za usługi do składek oraz przypisanych dochodów z tytułu własności do składek dla ubezpieczycieli na życie, będących rezydentami, do składek płaconych przez gospodarstwa domowe rezydentów na rzecz ubezpieczycieli na życie, będących nierezydentami.

Tabela A.III.4 przedstawia przykłady rejestrowania przepływów dla pozostałych ubezpieczeń na życie.

34. Produkcja globalna (P.l) pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie jest obliczana zgodnie z równaniem (B) i wykazywana na rachunku produkcji podsektora instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych. Usługi w zakresie pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie mogą być zaliczone do zużycia pośredniego (P.2), któregokolwiek sektora krajowego, do spożycia w sektorze ostatecznego gospodarstw domowych, w przypadku, gdy są częścią wydatków na spożycie ostateczne przez gospodarstwa domowe (P.3) lub do wywozu usług (P.62). Pozostałe ubezpieczenia inne niż na życie zaliczone do zużycia pośredniego powinny być rozdzielone między gałęzie produkcji.

Równanie (B) powinno służyć oszacowaniu wartości produkcji globalnej ogółem dla pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie. Produkcja globalna powinna być następnie podzielona między sektory użytkowników i gałęzie, proporcjonalnie do składek faktycznych płaconych przez każdy sektor. Wszystkie sektory krajowe, poza gospodarstwami domowymi, wykorzystują usługi pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie wyłącznie na cele zużycia pośredniego, podczas gdy gospodarstwa domowe wykorzystują je zarówno na cele spożycia jak i na zużycie pośrednie. Wykorzystanie usług w zakresie pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie przez gospodarstwa domowe, powinno być podzielone między zużycie pośrednie i spożycie, w proporcji do składek faktycznie płaconych. Składki ściśle związane z działalnością produkcyjną przedsiębiorstw nie posiadających osobowości prawnej traktowane są jako związane ze spożyciem pośrednim, podczas gdy pozostałe składki płacone przez gospodarstwa domowe powinny być uznane za związane ze spożyciem.

35. Na koncie pierwotnego podziału dochodów, dochód z tytułu własności przypisany posiadaczom polis ubezpieczeniowych jest rejestrowany jako część pozycji (D.4), płatny przez sektor ubezpieczeń i otrzymywany przez sektory, do których zaliczani są posiadacze polis. W warunkach idealnych, dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis, powinny być podzielone między sektory proporcjonalnie do rezerw przypisanych do każdego sektora posiadaczy polis, w praktyce jest to jednak niewykonalne. Dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis powinny być więc podzielone proporcjonalnie do składek faktycznych płaconych przez każdy sektor posiadaczy polis.

36. Na rachunku podziału wtórnego dochodów, uzyskane składki netto są wykazywane jako płatne przez wszystkie sektory posiadaczy polis i otrzymywane przez sektor ubezpieczeń. Uzyskane składki netto są obliczane jako uzyskane składki faktyczne plus dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis pomniejszone o wartość wykorzystanych usług. Zgodnie z równaniem (B) zarobione składki netto, równają się należnym roszczeniom (

112

). Na rachunku podziału wtórnego dochodów wykazywane są również należne roszczenia, jako płatne przez sektor ubezpieczeń i otrzymywane przez sektory posiadaczy polis. Obie pozycje, tzn. zarobione składki netto jak i należne roszczenia są częścią pozycji D.7, Pozostałe transfery bieżące.

Niektóre roszczenia powstają w wyniku szkód lub uszkodzeń, spowodowanych przez posiadaczy polis ubezpieczeniowych, względem własności lub osób trzecich. W takich przypadkach, ważne roszczenia są rejestrowane jako płatne bezpośrednio przez instytucje ubezpieczeniowe stronom poszkodowanym, a nie pośrednio przez posiadaczy polis.

37. Udziały netto posiadaczy polis w rezerwach pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie są wykazywane na rachunku finansowym jako zmiany aktywów sektora posiadaczy polis i zmiany pasywów sektora ubezpieczeń. Zmiany udziałów netto, klasyfikowane w pozycji F.62, powstają w wyniku przedpłat składek i rezerw na niewypłacone odszkodowania i świadczenia. Pozycja F.62 pojawia się również jako zobowiązanie w bilansie ubezpieczyciela w zakresie pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie i jako aktywa w bilansach posiadacza polis.

Według klasyfikacji

NACE Rev. 2 , instytucje ubezpieczeń innych niż na życie, są zaliczane do

klasa 65.12 „Ubezpieczenia inne niż na życie”. Według klasyfikacji sektorów instytucjonalnych są one zaliczone do sektora S. 125 „Instytucje ubezpieczeniowe i fundusze emerytalne”.

38. Jeżeli jednostki będące nierezydentami zaliczone od ubezpieczycieli będących rezydentami polisy w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie, to opłaty za usługi są wykazywane jako wywóz usług (P.62). Dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis, zarobione składki netto oraz należne roszczenia są rejestrowane na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących, podczas gdy, udziały netto posiadaczy polis w rezerwach ubezpieczeń innych niż na życie są wykazywane na rachunku finansowym zagranicy. W tym przypadku kalkulację dla zagranicy nie są trudniejsze niż dla dowolnego sektora posiadaczy polis.

Jeżeli jednostki będące rezydentami są ubezpieczone przez zagranicznych ubezpieczycieli w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie, dostępność do danych jest ograniczona; jedynie dane o płatnych składkach i otrzymywanych roszczeniach są możliwe do uzyskania. Uproszczona metoda, pomijająca rezerwy w ubezpieczeniach innych niż na życie i związane z nimi dochody z tytułu własności, przedstawia się następująco: opłata za usługę, rejestrowana jako przywóz usług (P.72), jest obliczana jako płatne składki pomniejszone o otrzymywane roszczenia (

113

) Płatne składki netto są obliczane jako składki pomniejszone o opłaty za usługi, równe otrzymywanym roszczeniom. Obie pozycje, płatne składki netto i otrzymywane roszczenia, są wykazywane na rachunku zewnętrznym dochodów pierwotnych i transferów bieżących.

Tabela A.III.5 przedstawia przykład rejestrowania przepływów dla pozostałych ubezpieczeń innych niż na życie.

39. Transakcje w zakresie reasekuracji są rejestrowane w ESA w prostszy sposób niż bezpośrednie transakcje ubezpieczeniowe (tzn. transakcje między instytucjami ubezpieczeniowymi a zwykłymi posiadaczami polis). Transakcje w zakresie reasekuracji są wykazywane jako usługi dostarczane przez reasekuranta do bezpośredniego ubezpieczyciela a nie jako oddzielne przepływy (składka zarobiona, należne roszczenia, prowizje itp.). Wartość tych usług jest mierzona jako saldo wszystkich przepływów zachodzących między reasekurantem a bezpośrednim ubezpieczycielem.

Dla instytucji ubezpieczeniowych będących rezydentami działających w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie, oferowane usługi reasekuracyjne są wykazywane jako produkcja globalna (P.l), podczas gdy usługi reasekuracyjne wykorzystane są wykazywane jako zużycie pośrednie (P.2). Usługi reasekuracyjne świadczone przez reasekurantów będących rezydentami ubezpieczycielom będącymi nierezydentami są wykazywane jako wywóz usług (P.62), podczas gdy, usługi świadczone przez reasekurantów będących nierezydentami ubezpieczycielom będącymi rezydentami, są rejestrowane jako przywóz usług (P.72).

40. Dane o produkcji globalnej i zużyciu pośrednim dla instytucji ubezpieczeniowych rezydentów mogą być pozyskiwane ze statystyki w zakresie ubezpieczeń. Obliczenia przywozu i wywozu usług reasekuracyjnych zależą od dostępności i jakości bilansu płatniczego, choć dane o saldzie usług reasekuracyjnych są możliwe do uzyskania również ze statystyki w zakresie ubezpieczeń.

Transakcje w zakresie reasekuracji między instytucjami ubezpieczeniowymi rezydentów są zwykle skonsolidowane. Jednakże, w celu zachowania zgodności z dyrektywami UE w zakresie ubezpieczeń, ESA zaleca, aby usługi reasekuracyjne były rejestrowane bez konsolidacji. Konsolidacja lub też brak konsolidacji w zakresie usług reasekuracyjnych dla instytucji ubezpieczeniowych rezydentów wpływają na produkcję globalną usług ubezpieczeniowych, natomiast nie zmieniają się pozycje bilansujące takie jak: wartość dodana, nadwyżka operacyjna i oszczędności.

41. Produkcja globalna pomocniczych usług ubezpieczeniowych jest wyceniana w oparciu o naliczone opłaty lub prowizje. W przypadku instytucji nie nastawionych na przynoszenie dochodu działających jako towarzystwa gospodarcze dla instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalnych, produkcja globalna jest wyceniana według kwot subskrypcji zapłaconych przez członków towarzystwa. Ta produkcja globalna jest w całości wykorzystywana na cele zużycia pośredniego przez członków towarzystw.

Jednostki instytucjonalne z zasady zaangażowane w pomocniczą działalność ubezpieczeniową, są zaklasyfikowane do podsektora S.124 „Pomocnicze spółki finansowe”. Według klasyfikacji działalności

NACE Rev. 2 pomocnicze instytucje ubezpieczeniowe są zaliczone do

grupa 66.2 „Działalność pomocnicza związana z ubezpieczeniami i funduszami emerytalno-rentowymi”.

UBEZPIECZENIA: PRZYKŁADY LICZBOWE

A.III.1 —

Systemy zabezpieczenia społecznego gwarantowane przez rząd

Rozchody

Przychody

Ogółem

Odpowiadające wpisy na:

S.1

S.15

S.14

S.13

S.12

S.11

Transakcje i pozycje bilansujące

S.11

S.12

S.13

S.14

S.15

S.1

Odpowiadające wpisy na:

Ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Gospodarka ogółem

INKgd

Gospodarstwa domowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Spółki finansowe

spółki niefinansowe

Spółki finansowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Gospodarstwa domowe

INKgd

Gospodarka ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Rachunek tworzenia dochodów

155

D.121

Składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców

Pierwotny podział na koncie dochodów

D.121

Składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców

155

Rachunek wtórnego podziału dochodu

155

D.6111

Składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców

155

D.6112

Składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracowników

D.6113

Składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez osoby pracujące na własny rachunek i osoby niepracujące

232

D.621

Świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego pieniężne

232

Rachunek redystrybucji dochodów w naturze

D.6311

Świadczenia z zabezpieczenia społecznego, refundowane

D.6312

Pozostałe świadczenia z tytułu zabezpieczenia społecznego w naturze

A. III.2.

— Prywatne kapitałowe systemy zabezpieczenia społecznego

Rozchody

Przychody

Ogółem

Odpowiadające wpisy na:

S.1

S.15

S.14

S.13

S.12

S.11

Transakcje i pozycje bilansujące

S.11

S.12

S.13

S.14

S.15

S.1

Odpowiadające wpisy na:

Ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Gospodarka ogółem

INKgd

Gospodarstwa domowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Spółki finansowe

spółki niefinansowe

Spółki finansowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Gospodarstwa domowe

INKgd

Gospodarka ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Rachunek zewnętrzny

P.6

Wywóz towarów i usług

P.7

Przywóz towarów i usług

Rachunek produkcji

P.1

Produkcja globalna

Rachunek tworzenia dochodów

D.121

Składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców do prywatnych kapitałowych systemów

Pierwotny podział na koncie dochodów

D.121

Składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców do prywatnych kapitałowych systemów

D.44

Dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis ubezpieczeniowych

Rachunek wtórnego podziału dochodu

D.121

Składki faktyczne na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców do prywatnych kapitałowych systemów

D.6112

Składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracowników

D.622

Świadczenia z prywatnych kapitałowych systemów

Rachunek wykorzystania dochodów do dyspozycji

P.3

Wydatki na spożycie

D.8

Korekta z tytułu zmiany udziałów netto gospodarstw domowych w rezerwach funduszy emerytalnych

Rachunek finansowy

F.612

Udziały netto gospodarstw domowych w rezerwach funduszy emerytalnych

F.62

Przedpłaty składek ubezpieczeniowych i rezerwy na niewypłacone odszkodowania i świadczenia

A.III.3 —

Niekapitałowe systemy zabezpieczenia społecznego zorganizowane przez pracodawców

Rozchody

Przychody

Ogółem

Odpowiadające wpisy na:

S.1

S.15

S.14

S.13

S.12

S.11

Transakcje i pozycje bilansujące

S.11

S.12

S.13

S.14

S.15

S.1

Odpowiadające wpisy na:

Ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Gospodarka ogółem

INKgd

Gospodarstwa domowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Spółki finansowe

spółki niefinansowe

Spółki finansowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Gospodarstwa domowe

INKgd

Gospodarka ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Rachunek tworzenia dochodów

D.122

Zakładane wstępnie składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców

Pierwotny podział na koncie dochodów

D.122

Zakładane wstępnie składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców

Rachunek wtórnego podziału dochodu

D.612

Zakładane wstępnie składki na zabezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców

D.623

Świadczenia z niekapitałowych systemów zabezpieczenia społecznego

A.III.4 —

Pozostałe ubezpieczenia na życie

Rozchody

Przychody

Ogółem

Odpowiadające wpisy na:

S.1

S.15

S.14

S.13

S.12

S.11

Transakcje i pozycje bilansujące

S.11

S.12

S.13

S.14

S.15

S.1

Odpowiadające wpisy na:

Ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Gospodarka ogółem

INKgd

Gospodarstwa domowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Spółki finansowe

spółki niefinansowe

Spółki finansowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Gospodarstwa domowe

INKgd

Gospodarka ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Rachunek zewnętrzny

P.6

Wywóz towarów i usług

P.7

Przywóz towarów i usług

Rachunek produkcji

P.1

Produkcja globalna

Pierwotny podział na koncie dochodów

D.44

Dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis ubezpieczeniowych

Rachunek wykorzystania dochodów do dyspozycji

P.3

Wydatki na spożycie

Rachunek finansowy

F.611

Udziały netto gospodarstw domowych w rezerwach funduszy emerytalnych

A.III.5 —

Pozostałe ubezpieczenia inne niż na życie

Rozchody

Przychody

Ogółem

Odpowiadające wpisy na:

S.1

S.15

S.14

S.13

S.12

S.11

Transakcje i pozycje bilansujące

S.11

S.12

S.13

S.14

S.15

S.1

Odpowiadające wpisy na:

Ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Gospodarka ogółem

INKgd

Gospodarstwa domowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Spółki finansowe

spółki niefinansowe

Spółki finansowe

Instytucje rządowe i samorząd owe

Gospodarstwa domowe

INKgd

Gospodarka ogółem

Bilans płatności bieżących według towarów i usług

Rachunek rozliczeń z zagranicą

Rachunek zewnętrzny

P.6

Wywóz towarów i usług

P.7

Przywóz towarów i usług

Rachunek produkcji

P.1

Produkcja globalna

P.2

Zużycie pośrednie

Pierwotny podział na koncie dochodów

D.44

Dochody z tytułu własności przypisane posiadaczom polis ubezpieczeniowych

Rachunek wtórnego podziału dochodu

D.71

Składki netto na ubezpieczenia inne niż na życie

D.72

Odszkodowania z tytułu ubezpieczeń innych niż na życie

Rachunek wykorzystania dochodów do dyspozycji

P.3

Spożycie ostateczne

Rachunek finansowy

F.62

Przedpłaty składek ubezpieczeniowych i rezerwy na niewypłacone odszkodowania i świadczenia

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.