Załącznik II

Miód składa się zasadniczo z różnych cukrów, przeważnie fruktozy i glukozy, jak również innych substancji takich jak kwasy organiczne, enzymy oraz stałe cząstki pochodzące ze zbioru miodu. Kolor miodu jest różny od prawie bezbarwnego do ciemnego brązu. Konsystencja może być płynna, lepka lub częściowo po całkowicie skrystalizowaną. Smak i zapach różnią się, ale wynikają z pochodzenia rośliny.

Jeśli jest wprowadzany do obrotu jako miód lub zostaje użyty w jakimkolwiek produkcie przeznaczonym do spożycia przez ludzi, miód nie zawiera dodatków jakichkolwiek składników spożywczych, włącznie z dodatkami do żywności, ani jakichkolwiek innych dodatków innych niż miód. Miód nie może zawierać organicznych lub nieorganicznych substancji obcych jego składowi. Z wyjątkiem pkt 3 załącznika I, nie może zawierać jakichkolwiek obcych smaków i zapachów, nie może zaczynać fermentować, nie może mieć sztucznie zmienionej kwasowości lub być ogrzewany w taki sposób, że naturalne enzymy zostały zniszczone albo w sposób znaczący dezaktywowane.

Bez uszczerbku dla przepisów

załącznika I pkt 3 tiret czwarte

nie można usuwać pyłku ani żadnego innego komponentu specyficznego dla miodu, z wyjątkiem przypadku, gdy jest to nieuniknione przy usuwaniu obcych substancji organicznych lub nieorganicznych.

Jeśli został wprowadzony do obrotu jako miód lub użyty w jakimkolwiek produkcie przeznaczonym do spożycia przez ludzi, miód musi spełniać następujące kryteria składu:

1. Zawartość cukru

1.1.

Zawartość fruktozy i glukozy (suma obydwu)

— w miodzie kwiatowym

nie mniej niż 60 g/100 g

—w miodzie spadziowym, mieszankach miodu spadziowego z miodem kwiatowym

nie mniej niż 45 g/100 g

1.2.

Zawartość sacharozy

—ogólnie

nie więcej niż 5 g/100 g

—w miodzie uzyskiwanym z robinii akacjowej (Robinia pseudoacacia), lucerny siewnej (Medicago sativa), Menzies Banksia (Banksia menziesii), suchodrzewu francuskiego (Hedysarum), kauczukowca czerwonego (Eucalyptus camadulensis), rzemienicy (Eucryphia lucida, Eucryphia milliganii), Citrus spp.

nie więcej niż 10 g/100 g

—w miodzie uzyskiwanym z lawendy (Lavandula spp.), ogórecznika lekarskiego (Borago officinalis)

nie więcej niż 15 g/100 g

2. Zawartość wilgoci

— ogólnie

nie więcej niż 20 %

—wrzos (Calluna) w miodzie piekarskim ogólnie

nie więcej niż 23 %

—miód piekarski z wrzosu (Calluna)

nie więcej niż 25 %

3. Zawartość substancji nierozpuszczalnych w wodzie

— ogólnie

nie więcej niż 0,1 g/100 g

— w miodzie wyciskanym

nie więcej niż 0,5 g/100 g

4. Przewodność elektryczna

—w miodach niewymienianych niżej oraz mieszankach tych miodów

nie więcej niż 0,8 mS/cm

—w miodzie spadziowym i w miodzie kasztanowym oraz ich mieszankach, z wyjątkiem wymienionych poniżej

nie mniej niż 0,8 mS/cm

—wyjątki: drzewo truskawkowe (Arbutus unedo), wrzosiec (Erica), eukaliptus, lipa (Tilia spp.), wrzos pospolity (Calluna vulgaris), leptospermum, drzewo herbaciane (Melaleuca spp.)

5. Kwas wolny

— ogólnie

nie więcej niż 50 mili-równoważników kwasu na 1 000 gramów

— w miodzie piekarskim

nie więcej niż 80 mili-równoważników kwasu na 1 000 gramów

6. Aktywność diastazy i zawartość hydroksymetylofurfuralu (HMF) oznaczona po przetwarzaniu i mieszaniu

a) Aktywność diastazy (skala Schade)

—zasadniczo, z wyjątkiem miodu piekarskiego

nie mniej niż 8

— w miodach z naturalnie niską zawartością enzymów (np. miody cytrusowe) oraz zawartości HMF nie więcej niż 15 mg/kg

nie mniej niż 3

b) HMFz

— ogólnie, z wyjątkiem miodu piekarskiego

nie więcej niż 40 mg/kg (z zastrzeżeniem lit. a) tiret drugie)

— w miodzie o deklarowanym pochodzeniu z regionów o klimacie tropikalnym i mieszankach takich miodów

nie więcej niż 80 mg/kg

(

1

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18).

(

2

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18).

(

3

) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).

(

4

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).