Załącznik I

I. DEFINICJE

— „Dżem” jest doprowadzoną do odpowiedniej zżelowanej konsystencji mieszaniną cukrów, pulpy lub przecieru z co najmniej jednego rodzaju owoców oraz wody. Dżem z owoców cytrusowych można jednak otrzymać z całego owocu, pokrojonego w paski lub w plastry.

Państwa członkowskie mogą jednak, w celu uwzględnienia określeń powszechnie używanych przez konsumentów, zezwolić na stosowanie na swoim terytorium określenia „marmolada” w odniesieniu do nazwy produktu „dżem”, z wyjątkiem przypadku dżemu z owoców cytrusowych.

Ilość pulpy lub przecieru użytych do wytworzenia 1 000 g produktu końcowego nie może być mniejsza niż:

— 450 g – ogólnie,

— 350 g w przypadku czerwonych porzeczek, owoców jarzębiny, owoców rokitnika, czarnych porzeczek, owoców dzikiej róży i pigwy,

— 180 g w przypadku imbiru,

— 230 g w przypadku owoców nerkowca,

— 80 g w przypadku passiflory.

— „Dżem ekstra” jest doprowadzoną do odpowiedniej zżelowanej konsystencji mieszaniną cukrów, niezagęszczonej pulpy z co najmniej jednego rodzaju owoców oraz wody. Dżem ekstra z owoców dzikiej róży oraz dżem ekstra z malin, jeżyn, czarnych porzeczek, borówek i czerwonych porzeczek, bez pestek, można jednak otrzymać całkowicie lub częściowo z niezagęszczonego przecieru z poszczególnych owoców. Dżem ekstra z owoców cytrusowych można otrzymać z całego owocu, pokrojonego w paski lub w plastry.

Państwa członkowskie mogą jednak, w celu uwzględnienia określeń powszechnie używanych przez konsumentów, zezwolić na stosowanie na swoim terytorium określenia „marmolada ekstra” w odniesieniu do nazwy produktu „dżem ekstra”, z wyjątkiem przypadku dżemu ekstra z owoców cytrusowych.

Przy wytwarzaniu dżemu ekstra następujących owoców nie wolno mieszać z innymi owocami: jabłek, gruszek, śliwek o nieodstających pestkach, melonów, arbuzów, winogron, dyni, ogórków i pomidorów.

Ilość pulpy użytej do wytworzenia 1 000 g produktu końcowego nie może być mniejsza niż:

— 500 g – ogólnie,

— 450 g w przypadku czerwonych porzeczek, owoców jarzębiny, owoców rokitnika, czarnych porzeczek, owoców dzikiej róży i pigwy,

— 280 g w przypadku imbiru,

— 290 g w przypadku owoców nerkowca,

— 100 g w przypadku passiflory.

— „Galaretka” jest odpowiednio żelowaną mieszaniną cukrów i soku i/lub ekstraktów wodnych z jednego lub większej ilości rodzajów owoców.

Ilość soku i/lub ekstraktów wodnych, użyta do wytworzenia 1 000 g produktu końcowego nie może być mniejsza od ilości ustanowionej w odniesieniu do wytwarzania dżemu. Ilości te oblicza się po odjęciu ciężaru wody użytej do sporządzenia ekstraktów wodnych.

— Jednakże w przypadku „galaretki ekstra” ilość soku z owoców i/lub ekstraktów wodnych użytych do wytworzenia 1 000 g produktu końcowego nie może być mniejsza od ilości ustanowionej w odniesieniu do wytwarzania dżemu ekstra. Ilości te oblicza się po odjęciu ciężaru wody użytej do sporządzenia ekstraktów wodnych. Przy wytwarzaniu galaretki ekstra następujących owoców nie wolno mieszać z innymi owocami: jabłek, gruszek, śliwek o nieodstających pestkach, melonów, arbuzów, winogron, dyni, ogórków i pomidorów.

— „Marmolada z owoców cytrusowych” jest doprowadzoną do odpowiedniej zżelowanej konsystencji mieszaniną wody, cukrów i jednego lub większej ilości następujących produktów otrzymanych z owoców cytrusowych: pulpy, przecieru, soku, ekstraktów wodnych i skórki. W nazwie produktu „marmolada z owoców cytrusowych” wyraz „z owoców cytrusowych” można zastąpić nazwą użytego owocu cytrusowego.

Ilość owoców cytrusowych użytych do wytworzenia 1 000 g produktu końcowego nie może być mniejsza niż 200 g, z czego co najmniej 75 g musi być otrzymane z owocni wewnętrznej.

— Nazwy „marmolada galaretkowa” można używać w przypadku, gdy produkt zdefiniowany jako marmolada z owoców cytrusowych nie zawiera substancji nierozpuszczalnych, a wyjątkiem może być mała ilość drobno posiekanej skórki.

— „Słodzony przecier z kasztanów” jest mieszaniną wody, cukru i najwyżej 380 g przecieru z kasztanów (Castanea sativa) na 1 000 g produktu końcowego, doprowadzoną do odpowiedniej konsystencji.

II.

Produkty zdefiniowane w części I muszą zawierać co najmniej 60 % ekstraktu ogólnego oznaczonego metodą refraktometryczną, z wyjątkiem produktów, które spełniają wymogi określone w rozporządzeniu (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (

2

) w odniesieniu do obniżonej zawartości cukrów, oraz produktów, w których cukry zostały całkowicie lub częściowo zastąpione substancjami słodzącymi.

Bez uszczerbku dla art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 państwa członkowskie mogą celem uwzględnienia niektórych szczególnych przypadków zezwolić na stosowanie nazw zastrzeżonych w odniesieniu do produktów zdefiniowanych w części I, które zawierają mniej niż 60 % ekstraktu ogólnego oznaczonego metodą refraktometryczną.

III.

W przypadku gdy owoce są zmieszane razem, minimalne zawartości ustanowione w części I dla różnych rodzajów owoców muszą zostać zmniejszone proporcjonalnie do zawartości procentowych.