Artykuł 4

1. W porozumieniu z Europejskim Bankiem Centralnym Państwa Członkowskie wyznaczają lub ustanawiają Krajowe Centrum Analiz (KCA), zgodnie z ich prawem krajowym i praktyką.

2. Właściwe organy krajowe zezwalają na sprawdzenie przez KCA banknotów, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały podrobione, i bezzwłocznie dostarczają im konieczne próbki każdego typu banknotów, o które wystąpiło KCA, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały sfałszowane, w celu identyfikacji i analizy, oraz będące w ich posiadaniu dane techniczne i statystyczne. KCA przesyła Europejskiemu Bankowi Centralnemu każdy nowy rodzaj banknotu, w odniesieniu do którego istnieje podejrzenie, że został sfałszowany według kryteriów przyjętych przez Europejski Bank Centralny.

W celu ułatwienia kontroli autentyczności banknotów euro będących w obiegu zezwala się na transport podrobionych banknotów między właściwymi organami krajowymi, jak również instytucjami i organami Unii Europejskiej. Podczas transportu podrobionym banknotom nieprzerwanie towarzyszą zlecenia przewozu otrzymane w tym celu od wyżej wymienionych organów i instytucji.

3. Ustęp 2 stosuje się w taki sposób, że nie uniemożliwia użycia lub zatrzymania banknotów, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały sfałszowane, jako dowodu w postępowaniu karnym.

Właściwe organy krajowe mogą jednak przesłać KCA i, w stosownych przypadkach, EBC część partii takich banknotów w celu przeprowadzenia analizy lub testów.

4. Europejski Bank Centralny ogłasza odpowiednie wyniki końcowe swych analiz i klasyfikacji każdego nowego typu podrobionych banknotów właściwym organom krajowym oraz Komisji zgodnie z jej zakresem właściwości. Europejski Bank Centralny przedstawia wyniki Europolowi zgodnie z porozumieniem określonym w art. 3 ust. 3.