Artykuł 5

1. Państwa Członkowskie wyznaczają lub ustanawiają Krajowe Centrum Analiz Monet (KCAM), zgodnie z ich prawem krajowym i praktyką.

2. Właściwe organy krajowe zezwalają na badanie przez KCAM monet, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały sfałszowane, i bezzwłocznie dostarczają konieczne próbki każdego typu monet, o które wystąpił KCAM, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że są sfałszowane, do analizy i identyfikacji, oraz będące w ich posiadaniu dane techniczne i statystyczne. KCAM przesyła do Europejskiego Centrum Technicznego i Naukowego (ECTN) każdy nowy typ monety, w odniesieniu do której istnieje podejrzenie, że została sfałszowana według kryteriów przyjętych przez Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe; w tym celu Europejski Bank Centralny dostarcza KCAM będące w jego posiadaniu dane techniczne i statystyczne odnoszące się do podrobionych monet euro.

W celu ułatwienia kontroli autentyczności monet euro będących w obiegu zezwala się na transport podrobionych monet między właściwymi organami krajowymi, jak również instytucjami i organami Unii Europejskiej. Podczas transportu podrobionym monetom nieprzerwanie towarzyszą zlecenia przewozu otrzymane w tym celu od wyżej wymienionych organów i instytucji.

3. Ustęp 2 stosuje się w taki sposób, że nie wyłącza użycia lub zatrzymania monet, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały sfałszowane, jako dowodu w postępowaniu karnym.

Właściwe organy krajowe mogą jednak przesłać KCAM i, w stosownych przypadkach, ECTN część partii takich monet w celu przeprowadzenia analizy lub testów.

4. ECTN analizuje i klasyfikuje każdy nowy typ podrobionej monety euro. W tym celu ECTN posiada dostęp do danych technicznych i statystycznych odnoszących się do podrobionych monet euro, przechowywanych przez EBC. ECTN przekazuje odpowiednie wyniki końcowe swoich analiz właściwym organom krajowym oraz EBC w ramach ich odpowiednich kompetencji. EBC przekazuje te wyniki Europolowi zgodnie z porozumieniem, o którym mowa w art. 3 ust. 3.