Artykuł 2

1. Na wniosek właściwych władz francuskich w latach gospodarczych od 2002/03 do 2005/06 producenci cukru, o którym mowa w art. 1, dostarczonego do portów europejskich we Wspólnocie otrzymują pomoc złożoną z następujących elementów:

a) kwota stawki ryczałtowej za tonę cukru wyrażonego jako cukier biały, na pokrycie kosztów transportu z bazy loco fabryki do bazy portu fob, ustaloną w wysokości:

— 17 EUR za tonę dla Réunion i Martyniki,

— 24 EUR za tonę dla Gwadelupy;

b) kwota jednolitej stawki ryczałtowej na pokrycie kosztów transportu morskiego z portu fob w bazie departamentu zamorskiego do portów europejskich (baza CIF) we Wspólnocie oraz odpowiednich kosztów ubezpieczenia;

c) kwota stawki ryczałtowej za 100 kilogramów cukru nierafinowanego, wyrażonego jako cukier biały, zatrzymanego w składach producentów na koniec każdego miesiąca, ustalona w wysokości 0,45 EUR dla Gwadelupy oraz 0,35 EUR dla Réunion.

2. Ta kwota zryczałtowana określona w ust. 1 lit. b) oparta jest na jednostce frachtowej na trasie Wyspy Karaibskie – Zjednoczone Królestwo ustanowionej przez Freight Committee of the United Terminal Sugar Market Association of London i zawarta w londyńskiej cenie dnia dla cukru obowiązującej w dniu sporządzenia konosamentu dla danego cukru.

Kwota jest przeliczana na EUR według kursu wymiany stosowanego do ustalania ceny cif i jest dostosowywana w oparciu o stawkę ryczałtową w celu uwzględnienia kosztów ubezpieczenia różnicy międzywartością cukru na rynku światowym a jego wartością we Wspólnocie. Kwota jest następnie mnożona przez współczynnik równy 1,00 podzielone przez plon danego cukru.

Dostosowana kwota jest ustalana przez Komisję i notyfikowana właściwym władzom francuskim.

3. Właściwe władze francuskie mogą dostosowywać kwotę, określoną w ust. 1 lit. b) w oparciu o stawkę ryczałtową, jeżeli faktyczne koszty transportu ponoszone przez producenta przekraczają tę kwotę w wyniku tego, że wykorzystywane statki posiadają zarejestrowany tonaż netto niższy niż 20 000 ton.

Dostosowanie na każdy miesiąc oraz każdy obszar geograficzny (Antyle/Reunion) jest równoważne kwocie nieprzekraczającej średniej różnicy odnotowanej dla transportu luzem w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc wysyłki cukru z portów we francuskich departamentach zamorskich między faktycznymi kosztami frachtu dla statków z zarejestrowanym tonażem netto mniejszym niż 20 000 ton, ustalonymi na podstawie konosamentów, oraz jednostką frachtową na trasie Wyspy Karaibskie – Zjednoczone Królestwo, określoną w ust. 1 lit. b).

Dostosowanie może być zwiększone o nie więcej niż 25 %, jeżeli statki wykorzystywane ze względu na warunki portowe mają zarejestrowany tonaż netto mniejszy niż 7 000 ton.

Właściwe władze francuskie bezzwłocznie powiadamiają Komisję o dokonywanych zmianach, wyszczególniając w szczególności liczbę statków oraz dane kwoty, oraz przekazują odpowiednie dokumenty uzupełniające.