Artykuł 3

1. Każde Państwo Członkowskie założy jeden lub kilka katalogów różnych odmian zatwierdzonych do kwalifikacji i sprzedaży na jego terytorium. Z katalogów mogą korzystać wszyscy.

2. W przypadku odmian (linie wsobne, mieszańce) przeznaczonych wyłącznie na składniki odmian końcowych zastosowanie przepisów ust. 1 ogranicza się tylko do tego, że materiał siewny, który należy do tych odmian, będzie sprzedawany pod ich nazwą.

Warunki, w których przepisy ust. 1 mają także zastosowanie do innych odmian składników, można ustalić zgodnie z procedurą wymienioną w art. 23 ust. 2. Do tego czasu, w przypadku zbóż innych niż kukurydza, Państwa Członkowskie mogą stosować te przepisy do innych odmian składników, jeśli idzie o ziarno przeznaczone do kwalifikacji na ich terytorium.

Odmiany składników winny być wskazane jako takie.

3. Państwa Członkowskie mogą ustalić, że zatwierdzenie odmiany do włączenia do wspólnego katalogu lub do katalogu innego Państwa Członkowskiego jest równoważne zatwierdzeniu do włączenia do ich własnych katalogów. Jeżeli ustanowi się taki przepis, takie Państwo Członkowskie zostanie zwolnione z obowiązków przewidzianych w art. 7, art. 9 ust. 4 i art. 10 ust. 2–5.