Artykuł 36

1. Państwa Członkowskie zapewnią, by materiał siewny warzyw:

— wyprodukowany bezpośrednio ze elitarnego materiału siewnego lub urzędowo kwalifikowanego materiału siewnego w jednym Państwie Członkowskim lub w kilku, lub w jakimś państwie trzecim, który uznano za równoważny na podstawie art. 37 ust. 1 lit. d) lub który wyprodukowano bezpośrednio ze skrzyżowania elitarnego materiału siewnego urzędowo kwalifikowanego w jakimś Państwie Członkowskim z elitarnym materiałem siewnym urzędowo kwalifikowanym w tym państwie trzecim, oraz

— który zebrano w innym Państwie Członkowskim,

był, na żądanie i nie naruszając innych przepisów niniejszej dyrektywy, urzędowo uznany za kwalifikowany materiał siewny w dowolnym z tych Państw Członkowskich, jeżeli ten materiał siewny poddano ocenie polowej i odpowiada warunkom ustanowionym w załączniku I dla odpowiedniej kategorii i jeżeli urzędowa kontrola wykazała, że są spełnione warunki ustanowione w załączniku II dla tej samej kategorii.

W przypadku gdy materiał siewny wyhodowano bezpośrednio z urzędowo kwalifikowanego materiału siewnego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny, Państwa Członkowskie mogą także upoważnić do urzędowej kwalifikacji tego materiału siewnego jako elitarnego materiału siewnego, jeżeli warunki ustanowione dla tej kategorii są spełnione.

2. Materiał siewny warzyw zebranych we Wspólnocie, który jest przeznaczony do kwalifikacji zgodnie z ust. 1, jest:

— w opakowaniu opatrzonym urzędową etykietą spełniającą warunki ustanowione w załączniku V część A i B, zgodnie z art. 27 ust. 1, oraz

— zaopatrzony w urzędowy dokument spełniający warunki ustanowione w załączniku V część C.

Przepisy w pierwszym tiret dotyczące pakowania i etykietowania mogą być uchylone, jeżeli władze odpowiedzialne za ocenę polową oraz te, które sporządziły dokumenty dotyczące kwalifikacji materiału siewnego, który nie dostał wiążącej kwalifikacji, oraz władze odpowiedzialne za kwalifikacje są te same lub jeżeli postanowią o wyłączeniu.

3. Państwa Członkowskie zapewnią także, żeby materiał siewny warzyw

— wyprodukowany bezpośrednio z elitarnego materiału siewnego lub urzędowo kwalifikowanego materiału siewnego w jednym Państwie Członkowskim lub w kilku, lub w jakimś państwie trzecim, który uznano za równowartościowy na podstawie art. 37 ust. 1 lit. d) lub który wyprodukowano bezpośrednio ze skrzyżowania elitarnego materiału siewnego urzędowo kwalifikowanego w jakimś Państwie Członkowskim z elitarnym materiałem siewnym urzędowo kwalifikowanym w tym państwie trzecim, oraz

— który zebrano w którymś państwie trzecim,

był na żądanie urzędowo kwalifikowany jako kwalifikowany materiał siewny w dowolnym z tych Państw Członkowskich, w przypadku gdy ten elitarny materiał siewny był wyhodowany lub urzędowo kwalifikowany, jeżeli ten materiał siewny poddano ocenie polowej i odpowiada warunkom ustanowionym w decyzji o równoważności podjętej na podstawie art. 37 ust. 1 lit. a) dla odpowiedniej kategorii i jeżeli urzędowa kontrola wykazała, że są spełnione warunki ustanowione w załączniku II dla tej samej kategorii. Inne Państwa Członkowskie mogą także zatwierdzić urzędową kwalifikację takiego materiału siewnego.