Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (WE) 600/2004 z dnia 22 marca 2004 r ustanawiające niektóre środki techniczne stosowane do działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki

Załącznik V

W mocy

PRZEPISY DOTYCZĄCE PRZYŁOWÓW INNYCH GATUNKÓW PODCZAS POŁOWÓW PROWADZONYCH NA OBSZARZE OBJĘTYM KONWENCJĄ

A. Połowy regulowane

1. Jeżeli podczas prowadzenia połowów ukierunkowanych na Dissostichus eleginoides w rejonie statystycznego podobszaru FAO 48.3 przyłów innych gatunków wyniesie jedną tonę lub więcej na jeden zaciąg lub zestaw sieci, statek rybacki przeniesie się w inny rejon połowowy, oddalony o co najmniej pięć mil morskich. Statek rybacki przez okres co najmniej pięciu dni nie powróci do żadnego punktu położonego w promieniu pięciu mil morskich od miejsca, gdzie przyłów innych gatunków przekroczył jedną tonę.

2. Jeżeli podczas prowadzenia połowów ukierunkowanych na Champocephalus gunnari w rejonie statystycznego podobszaru FAO 48.3 przyłów na jeden zaciąg lub zestaw sieci następujących gatunków: Chaenocephalus aceratus, Gobionotothen gibberifrons, Lepidonotethen squamifrons, Notothenia rossii, lub Pseudochaenichthys georgianus,

a) wyniesie więcej niż 100 kg i przekroczy pięć procent wagi całkowitego przyłowu wszystkich gatunków ryb,

lub

b) wyniesie dwie tony lub więcej, wtedy

Statek rybacki przeniesie się w inny rejon połowowy, oddalony o co najmniej pięć mil morskich. Statek rybacki przez co najmniej pięć dni nie powróci do żadnego punktu położonego w promieniu pięciu mil morskich od miejsca, gdzie przyłów gatunków, o których mowa powyżej przekroczył pięć procent wagi całkowitego przyłowu wszystkich gatunków.

3. Jeżeli podczas prowadzenia połowów ukierunkowanych na Dissostichus eleginoides lub Champsocephalus gunnari w rejonie statystycznego terenu FAO 58.5.2 przyłów na jeden zaciąg Channichthys rhinoceratus, Lepidonotothen squamifrons, Macrourus spp., lub rai i płaszczek wyniesie dwie tony lub więcej, statek rybacki w okresie co najmniej pięciu dni nie będzie prowadził połowów przy użyciu niniejszej metody w żadnym punkcie w promieniu pięciu mil morskich od miejsca, w którym przyłów gatunków, o których mowa powyżej przekroczył dwie tony.

Jeżeli podczas połowów, o których mowa powyżej przyłów jakiegokolwiek innego gatunku, dla którego przepisy wspólnotowe przewidują ograniczenia połowowe w jakimkolwiek zaciągu wyniesie jedną tonę lub więcej, statek rybacki przez co najmniej pięć dni nie będzie prowadził połowów przy użyciu niniejszej metody w żadnym punkcie w promieniu pięciu mil morskich od miejsca, w którym przyłów gatunków, o których mowa powyżej, przekroczył jedną tonę.

4. Jeżeli podczas prowadzenia połowów ukierunkowanych na Electrona carlsbergi w rejonie statystycznego podobszaru FAO 48.3 przyłów gatunków innych niż gatunki docelowe na jeden z zaciągów:

a) jest większy niż 100 kg i przekracza pięć procent wagi całkowitego przyłowu wszystkich gatunków,

lub

b) wynosi dwie tony lub więcej, wtedy

Statek rybacki przeniesie się w inny rejon połowowy, oddalony o co najmniej pięć mil morskich. Statek rybacki przez co najmniej pięć dni nie powróci do żadnego punktu położonego w promieniu pięciu mil morskich od miejsca, gdzie przyłów gatunków innych niż gatunki docelowe przekroczył pięć procent wagi całkowitego przyłowu wszystkich gatunków.

5. Miejsce, w którym przyłów przekracza ilości, o których mowa w pkt 1 – 4 określa się jako drogę, która przebył statek rybacki od punktu pierwszego wystawienia narzędzi rybackich ze statku rybackiego, do punktu, gdzie narzędzia rybackie zostały wyciągnięte przez statek rybacki.

B. Połowy nowe i połowy badawcze

1. Jeżeli przyłów jakiegokolwiek gatunku jest równy lub większy od jednej tony na jeden zaciąg lub zestaw sieci, statek rybacki przeniesie się w inny rejon połowowy, oddalony o co najmniej pięć mil morskich. Statek rybacki przez co najmniej pięć dni nie powróci do żadnego punktu położonego w promieniu pięciu mil morskich od miejsca, gdzie przyłów przekroczył jedną tonę. Miejsce, w którym przyłów przekroczył jedną tonę określa się jako tor, którym podążał statek rybacki od punktu pierwszego wystawienia narzędzi rybackich ze statku rybackiego, do punktu, gdzie narzędzia rybackie zostały wyciągnięte przez statek rybacki.

2. W ust. 1:

a) przyłów oznacza połów organizmów jakiegokolwiek gatunku innego niż gatunki docelowe;

b) Macrourus spp. oraz raje i płaszczki powinny być liczone jako osobne gatunki.

--------------------------------------------------

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.