Rozporządzenie Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot
Rozdział II — OKREŚLENIE PRODUKCJI
Artykuł 5
W mocyProdukcja syropu inulinowego
1. Do celów stosowania tytułu II rozporządzenia (WE) nr 318/2006 „produkcja syropu inulinowego” oznacza łączną ilość produktu otrzymanego po procesie hydrolizy inuliny lub oligofruktozy, zawierającego w stanie suchym 10 % fruktozy w masie w wolnej postaci lub w postaci sacharozy, niezależnie od zawartości fruktozy w nadwyżce ponad ten limit, o czystości co najmniej 70 %. Produkcja syropu inulinowego jest wyrażona jako sucha masa odpowiednika cukru/izoglukozy.
Przez „czystość” należy rozumieć procent cukrów prostych i złożonych w suchej masie, ustalony za pomocą metody International Commission for Uniform Methods of Sugar Analysis, dalej zwaną „metodą Icumsa” (ICUMSA method GS7/8/4-24).
2. Rejestracja produkcji syropu inulinowego odbywa się za pomocą połączenia następujących czynności:
a) fizyczne odmierzenie objętości produktu jako takiego, niezwłocznie po opuszczeniu pierwszego parownika po każdej hydrolizie, ale przed jakąkolwiek czynnością mającą na celu wyodrębnianie składników glukozy i fruktozy lub mającą na celu wytwarzanie mieszanin;
b) określenie zawartości suchej masy przy pomocy refraktometrii i obliczenie zawartości fruktozy w masie w stanie suchym, na podstawie codziennego reprezentatywnego pobierania próbek;
c) przetworzenie zawartości fruktozy na 80 % masy w stanie suchym poprzez pomnożenie ilości określonej w suchej masie przez współczynnik stanowiący stosunek mierzonej zawartości fruktozy w ilości syropu i 80 %;
d) wyrażenie jako odpowiednik cukru/izoglukozy przez zastosowanie współczynnika 1,9.
3. Każde przedsiębiorstwo niezwłocznie zawiadamia o wszystkich urządzeniach służących do hydrolizy inuliny, a także o rocznej ilości i użyciu produktów wymienionych w ust. 1, których czystość jest jednak niższa niż 70 %.
Informacje te są przedstawiane państwu członkowskiemu, na którego terytorium znajdują się takie urządzenia. Państwo to może domagać się od przedsiębiorstw wszelkich dodatkowych informacji, w szczególności w celu upewnienia się, że produkty uboczne, o których mowa w pierwszym akapicie, nie są wykorzystywane na rynku wspólnotowym jako substancje słodzące przeznaczone do spożycia przez ludzi.
Najpóźniej do dnia 31 stycznia każdego roku dane państwo członkowskie przekazuje Komisji szczegółowe sprawozdanie zawierające informacje dotyczące poprzedniego roku. Pierwsze sprawozdanie przekazuje się najpóźniej do dnia 31 stycznia 2007 r.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.