Artykuł 6

1. Do celów stosowania tytułu II rozporządzenia (WE) nr 318/2006 „produkcja cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego realizowana przez przedsiębiorstwo” oznacza produkcję cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego, określonych w art. 3, 4 i 5 niniejszego rozporządzenia, faktycznie wytworzoną przez to przedsiębiorstwo.

2. Dla danego roku gospodarczego łączną produkcją cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego przedsiębiorstwa jest produkcja, o której mowa w ust. 1:

— zwiększona o ilość cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego przeniesioną na ten rok gospodarczy i pomniejszona o ilość cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego przeniesioną na następny rok gospodarczy, na podstawie odpowiednio art. 14 i 19 rozporządzenia (WE) nr 318/2006,

— zwiększona o ilość wyprodukowaną przez przetwórców w ramach umów zgodnie z ust. 3 i zmniejszona o ilość wyprodukowaną przez przedsiębiorstwo na rachunek zleceniodawców w ramach umowy zgodnie z ust. 3.

Jeśli dwa przedsiębiorstwa przedłożą zainteresowanemu państwu członkowskiemu podpisane pisemne wnioski, ilość cukru wyprodukowaną przez przedsiębiorstwo (zwane dalej „przetwórcą”) w ramach umowy z dostarczonego surowca na rachunek innego przedsiębiorstwa (zwanego dalej „zleceniodawcą”), uważa się za część produkcji zleceniodawcy, o ile spełniony jest jeden z poniższych warunków:

a) łączna produkcja cukru przetwórcy jest mniejsza od jego kwoty;

b) łączna produkcja cukru przetwórcy i zleceniodawcy przewyższa sumę ich kwot; lub

(i) w odniesieniu do roku gospodarczego 2006/2007, sumę ustalonych dla nich progów zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 493/2006 (

1

);

(ii) w odniesieniu do roku gospodarczego 2007/2008, sumę ustalonych dla nich progów zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 290/2007 (

2

);

(iii) począwszy od roku gospodarczego 2008/2009, sumę ustalonych dla nich progów zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 318/2006 lub, w stosownych przypadkach, z art. 19a ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.

Łączną produkcją cukru, określoną w akapicie pierwszym lit. b), realizowaną przez przedsiębiorstwo, jest produkcja, o której mowa w ust. 1, do której dodaje się ilość przeniesioną z poprzedniego roku gospodarczego i ilość wyprodukowaną przez przetwórców na rachunek wspomnianego przedsiębiorstwa w ramach umowy, i od której odejmuje się ilość wyprodukowaną przez przedsiębiorstwo na rachunek zleceniodawców w ramach umowy.

Zamiast faktycznie wyprodukowanych ilości, o których mowa w akapicie drugim, właściwe organy państw członkowskich mogą, w przypadku gdy łączna produkcja jest wyższa, wykorzystać produkcję oszacowaną na podstawie umów dostawy zawartych przez przedsiębiorstwa.

4. Jeżeli zakłady zleceniodawcy i przetwórcy leżą na terytorium różnych państw członkowskich, wniosek określony w ust. 3 zostaje skierowany do dwóch zainteresowanych państw członkowskich. W takiej sytuacji zainteresowane państwa członkowskie porozumiewają się w kwestii odpowiedzi, której udzielą i podejmują niezbędne kroki w celu sprawdzenia, czy spełniane są warunki określone we wspomnianym ustępie.

5. Ilość cukru wyprodukowana przez przetwórcę może być uważana za wyprodukowaną przez zleceniodawcę, jeżeli w przypadkach działania siły wyższej, uznanych przez państwo członkowskie, buraki, trzcina lub melasa muszą zostać przetworzone na cukier w przedsiębiorstwie innym niż przedsiębiorstwo zleceniodawcy.