Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE

Załącznik XI

W mocy

OGÓLNE ZASADY DOSTOSOWYWANIA STANDARDOWEGO TRYBU BADAŃ OKREŚLONEGO W ZAŁĄCZNIKACH VII–X

Załączniki VII–X określają wymagania w zakresie informacji dla wszystkich substancji produkowanych lub importowanych w ilości:

— nie mniejszej niż 1 tona zgodnie z art. 12 ust.1 lit. a),

— nie mniejszej niż 10 ton zgodnie z art. 12 ust.1 lit. c),

— nie mniejszej niż 100 ton zgodnie z art. 12 ust.1 lit. d), oraz

— nie mniejszej niż 1 000 ton zgodnie z art. 12 ust.1 lit. e).

Dodatkowo w stosunku do przepisów szczegółowych określonych w kolumnie 2 załączników VII–X rejestrujący może stosować standardowy tryb badań na podstawie przepisów ogólnych określonych w sekcji 1 niniejszego załącznika. W ramach oceny dokumentacji Agencja może dokonać oceny tych dostosowań w stosunku do standardowego trybu badań.

Wymogi dotyczące nanopostaci w niniejszym załączniku stosuje się bez uszczerbku dla wymogów mających zastosowanie do innych postaci danej substancji.

1. BADANIA NIE WYDAJĄ SIĘ KONIECZNE Z NAUKOWEGO PUNKTU WIDZENIA

1.1. Wykorzystywanie istniejących danych

Dane uzyskane od dnia 1 czerwca 2008 r. nie są uznawane za istniejące dane i nie podlegają ogólnym zasadom dostosowywania określonym w niniejszym pkt (1.1).

1.1.1. Dane dotyczące właściwości fizykochemicznych pochodzące z doświadczeń przeprowadzanych niezgodnie z metodami badań, o których mowa w art. 13 ust. 3

Dane uważa się za równoważne z danymi wygenerowanymi za pośrednictwem odpowiednich metod badań, o których mowa w art. 13 ust. 3, jeżeli spełnione są następujące warunki:

1) dane są odpowiednie do celów klasyfikacji i oznakowania lub oceny ryzyka;

2) istnieje wystarczająca dokumentacja umożliwiająca ocenę adekwatności badania; oraz

3) dane zachowują ważność dla analizowanych rodzajów działań, a badanie prowadzone jest na akceptowalnym poziomie jakości.

1.1.2. Dane dotyczące działania na zdrowie człowieka i właściwości środowiskowych pochodzące z doświadczeń przeprowadzanych niezgodnie z zasadami dobrej praktyki laboratoryjnej (DPL) lub metodami badań, o których mowa w art. 13 ust. 3

Dane uważa się za równoważne z danymi wygenerowanymi za pośrednictwem odpowiednich metod badań, o których mowa w art. 13 ust. 3, jeżeli spełnione są następujące warunki:

1) dane są odpowiednie do celów klasyfikacji i oznakowania lub oceny ryzyka;

2) dane są adekwatne, wiarygodne i obejmują kluczowe parametry, które mają być analizowane za pośrednictwem odpowiednich metod badań, o których mowa w art. 13 ust. 3;

3) czas trwania narażenia jest porównywalny lub dłuższy w stosunku do odpowiednich metod badań, o których mowa z art. 13 ust. 3, jeśli czas trwania narażenia jest istotnym parametrem; oraz

4) istnieje właściwa i wiarygodna dokumentacja badania

1.1.3. Istniejące dane uzyskane w wyniku badań na ludziach

Należy wziąć pod uwagę istniejące dane uzyskane w wyniku badań na ludziach, takie jak badania epidemiologiczne narażonych populacji, dane i badania kliniczne w odniesieniu do narażenia przypadkowego oraz w miejscu pracy.

Adekwatność danych dotyczących konkretnego skutku dla zdrowia ludzkiego zależy, między innymi, od rodzaju analizy i badanych parametrów oraz od natężenia i charakteru odpowiedzi, a tym samym możliwości przewidzenia skutku. Kryteria oceny adekwatności danych obejmują:

1) odpowiedni wybór i charakterystykę narażonych grup badanych oraz grup kontrolnych;

2) odpowiednią charakterystykę narażenia;

3) okres obserwacji o długości wystarczającej do pojawienia się choroby;

4) odpowiednią metodę obserwacji skutku;

5) odpowiednie uwzględnienie czynników ubocznych oraz mogących spowodować omyłkę; oraz

6) odpowiedni stopień pewności statystycznej w celu uzasadnienia wyniku.

We wszystkich przypadkach należy zapewnić odpowiednią i wiarygodną dokumentację.

W przypadku objęcia rejestracją nanopostaci, powyższe podejście stosuje się do nanopostaci oddzielnie.

1.2. Waga dowodów

Waga dowodów jest wystarczająca, jeżeli informacje z kilku niezależnych źródeł łącznie pozwalają na wyciągnięcie wniosku, na podstawie umotywowanego uzasadnienia, że wymaganie w zakresie informacji zostało spełnione, podczas gdy informacje z każdego pojedynczego źródła same w sobie nie wystarczają do spełnienia wymagania w zakresie informacji. Uzasadnienie musi uwzględniać informacje, które w innym przypadku uzyskuje się z badania przeprowadzanego zwykle w odniesieniu do tego wymagania w zakresie informacji.

Wystarczającą wagę mogą mieć również dowody uzyskane dzięki wykorzystaniu nowo opracowanych metod badań, niewłączonych jeszcze do metod badań, o których mowa w art. 13 ust. 3, pozwalające na wyciągnięcie wniosku, na podstawie umotywowanego uzasadnienia, że wymaganie w zakresie informacji zostało spełnione.

Waga dowodów może prowadzić do wniosku, że dana substancja ma określoną właściwość lub nie ma określonej właściwości.

Jeżeli waga dowodów jest wystarczająca, wymaganie w zakresie informacji jest spełnione. W związku z tym należy pominąć dalsze badania na kręgowcach i można pominąć dalsze badania nieobejmujące kręgowców.

We wszystkich przypadkach dostarczone informacje muszą być adekwatne do celów klasyfikacji, oznakowania lub oceny ryzyka oraz należy przedstawić odpowiednią i wiarygodną dokumentację, w tym:

— szczegółowe podsumowania przebiegu badań wykorzystanych jako źródła informacji,

— uzasadnienie wyjaśniające, dlaczego źródła informacji łącznie umożliwiają wyciągnięcie wniosku, że wymaganie w zakresie informacji zostało spełnione.

W przypadku objęcia rejestracją nanopostaci, powyższe podejście stosuje się oddzielnie do nanopostaci.

1.3. Jakościowa lub ilościowa zależność struktura-aktywność ((Q)SAR)

Wyniki uzyskane na podstawie ważnych jakościowych lub ilościowych modeli zależności struktura-aktywność ((Q)SAR) mogą wskazywać na obecność niebezpiecznej właściwości lub jej brak. Wyniki badań (Q)SAR mogą być wykorzystane zamiast badań, gdy spełnione są następujące warunki:

— wyniki pochodzą z modelu (Q)SAR o ustalonej ważności naukowej,

— substancja należy do dziedziny zastosowania modelu (Q)SAR,

— wyniki są adekwatne do celów klasyfikacji i oznakowania lub oceny ryzyka, oraz

— przedstawiona jest właściwa i wiarygodna dokumentacja dotycząca stosowanej metody.

Agencja we współpracy z Komisją, państwami członkowskimi oraz innymi zainteresowanymi stronami opracowuje i przekazuje wskazówki dotyczące oceny spełnienia wymienionych warunków przez poszczególne modele (Q)SAR, a także dostarcza odpowiednich przykładów.

W przypadku objęcia rejestracją nanopostaci, powyższe podejście stosuje się do nanopostaci oddzielnie.

1.4. Metody in vitro

Wyniki uzyskane poprzez zastosowanie odpowiednich metod in vitro mogą wykazać obecność danej właściwości niebezpiecznej lub mogą mieć znaczenie dla rozumienia mechanistycznego, co może mieć znaczenie dla oceny. W tym kontekście „odpowiednie” oznacza wystarczająco dobrze rozwinięte zgodnie z uznanymi, międzynarodowymi kryteriami opracowywania badań (np. kryteria Europejskiego Centrum Walidacji Alternatywnych Metod Badań (ECVAM) dotyczące kwalifikacji badania do wstępnego procesu walidacji). W zależności od potencjalnego ryzyka może być konieczne natychmiastowe potwierdzenie konieczności przeprowadzenia badań dostarczających więcej informacji, niż przewidziano w załącznikach VII lub VIII, lub wniosek dotyczący potwierdzenia konieczności przeprowadzenia badań dostarczających więcej informacji, niż przewidziano w załącznikach IX lub X dla odpowiedniego zakresu wielkości obrotu.

Jeżeli wyniki uzyskane przy użyciu takich metod in vitro nie wskazują na istnienie danej właściwości niebezpiecznej, należy mimo wszystko przeprowadzić przewidziane badanie dla odpowiedniego zakresu wielkości obrotu w celu potwierdzenia negatywnego wyniku, chyba że badanie nie jest wymagane zgodnie z załącznikami VII–X lub z innymi przepisami niniejszego załącznika.

Można odstąpić od takiego potwierdzania, jeżeli spełnione są następujące warunki:

1) wyniki pochodzą z badań in vitro, których wartość potwierdzono naukowo poprzez badanie walidacyjne, zgodnie z ustalonymi na poziomie międzynarodowym zasadami walidacji;

2) wyniki są adekwatne do celów klasyfikacji i oznakowania lub oceny ryzyka; oraz

3) przedstawiona jest właściwa i wiarygodna dokumentacja dotycząca stosowanej metody.

W przypadku objęcia rejestracją nanopostaci, powyższe podejście opisane w pkt 1–3 stosuje się do nanopostaci oddzielnie.

1.5. Grupowanie substancji i podejście przekrojowe

Substancje, w przypadku których istnieje prawdopodobieństwo, że ich właściwości fizykochemiczne, toksykologiczne oraz ekotoksykologiczne są podobne lub substancje, które wykazują prawidłowości w wyniku podobieństwa strukturalnego, mogą być traktowane jako grupa lub „kategoria” substancji. Zastosowanie pojęcia „grupy” wymaga, aby właściwości fizykochemiczne, skutki działania na zdrowie człowieka oraz skutki działania na środowisko lub losy w środowisku mogły być przewidywane na podstawie danych dotyczących substancji referencyjnej(-ych) z danej grupy poprzez interpolację względem innych substancji w grupie (podejście przekrojowe). Pozwala to na uniknięcie konieczności badania każdej substancji ze względu na każdy punkt końcowy.

W przypadku objęcia rejestracją nanopostaci, powyższe podejście stosuje się oddzielnie do nanopostaci. W przypadku grupowania różnych nanopostaci tej samej substancji podobieństwa struktury molekularnej same w sobie nie mogą służyć jako uzasadnienie.

Jeżeli nanopostaci objęte rejestracją są zgrupowane lub połączone w „kategorię” z innymi postaciami – w tym innymi nanopostaciami – danej substancji w ramach tej samej rejestracji, wymienione powyżej wymogi stosuje się w ten sam sposób.

Podobieństwa mogą opierać się na jednym z następujących elementów:

1) wspólna grupa funkcyjna;

2) występowanie wspólnych prekursorów lub prawdopodobieństwo istnienia wspólnych produktów rozpadu na skutek procesów fizycznych i biologicznych, których wynikiem jest powstanie podobnych strukturalnie związków;

3) występowanie stałego wzorca zmian nasilenia właściwości w całej kategorii.

Podobieństwo strukturalne w odniesieniu do substancji UVCB ustala się na podstawie podobieństw w strukturach składników, wraz ze stężeniem tych składników i zmiennością stężenia tych składników. Jeżeli można wykazać, że identyfikacja wszystkich poszczególnych składników nie jest możliwa z przyczyn technicznych lub jest niemożliwa do przeprowadzenia w praktyce, podobieństwo strukturalne można wykazać za pomocą innych środków, aby umożliwić ilościowe i jakościowe porównanie faktycznego składu poszczególnych substancji.

Jeżeli stosowane jest pojęcie grupy, ma być ono podstawą klasyfikacji i oznakowywania substancji.

We wszystkich przypadkach wyniki muszą spełniać wszystkie poniższe warunki:

— być adekwatne do celów klasyfikacji i oznakowania lub oceny ryzyka,

— obejmować w sposób adekwatny i wiarygodny parametry kluczowe będące przedmiotem odpowiedniego badania, które zwykle przeprowadza się w odniesieniu do konkretnego wymagania w zakresie informacji,

— obejmować czas trwania narażenia porównywalny z odpowiednim badaniem lub dłuższy od odpowiedniego badania, które zwykle przeprowadza się w odniesieniu do konkretnego wymagania w zakresie informacji, jeżeli czas trwania narażenia jest istotnym parametrem.

We wszystkich przypadkach należy przedstawić adekwatną i wiarygodną dokumentację dotyczącą stosowanej metody. Taka dokumentacja musi obejmować:

— szczegółowe podsumowanie przebiegu badania dla każdego badania źródłowego wykorzystanego do dostosowania,

— wyjaśnienie, dlaczego właściwości zarejestrowanej substancji można przewidzieć na podstawie właściwości innych substancji z grupy,

— informacje dodatkowe w celu naukowego uzasadnienia takiego wyjaśnienia dotyczącego przewidywania właściwości.

2. BADANIE NIE JEST TECHNICZNIE MOŻLIWE

Można odstąpić od badania danego rodzaju działania, jeżeli na skutek właściwości danej substancji nie jest technicznie możliwe prowadzenie badania: np. nie można użyć substancji o wysokiej lotności, wysoce reaktywnych lub nietrwałych, gdy mieszanie substancji z wodą może spowodować niebezpieczeństwo pożaru lub wybuchu lub też gdy wymagane przy niektórych badaniach znaczenie substancji pierwiastkiem promieniotwórczym może okazać się niemożliwe. Należy zawsze stosować się do wskazówek zamieszczonych w metodach badań, o których mowa w art. 13 ust. 3, zwłaszcza gdy chodzi o ograniczenia techniczne danej metody.

3. BADANIA ZALEŻNE OD NARAŻENIA USTALANE INDYWIDUALNIE DLA KAŻDEJ SUBSTANCJI

3.1.

Można pominąć badanie zgodne z przepisami sekcji 8.7 załącznika VIII oraz zgodne z przepisami załączników IX i X, na podstawie scenariusza lub scenariuszy narażenia sporządzonych w raporcie bezpieczeństwa chemicznego. Badania zgodnie z sekcją 8.6.1 załącznika VIII można pominąć jedynie w przypadku rejestrujących produkujących mniej niż 100 ton rocznie na producenta lub importera, na podstawie scenariusza lub scenariuszy narażenia opracowanych w raporcie bezpieczeństwa chemicznego.

3.2.

We wszystkich przypadkach należy zapewnić odpowiednie uzasadnienie i dokumentację. Uzasadnienie opiera się na gruntownej i surowej ocenie narażenia zgodnie z sekcją 5 załącznika I i spełnia jedno z poniższych kryteriów:

a) producent lub importer udowodnił i udokumentował, że wszystkie z następujących warunków zostały spełnione:

(i) wyniki oceny narażenia, obejmujące wszystkie możliwe rodzaje narażenia mogące wystąpić w trakcie cyklu życia substancji, wykazują brak narażenia lub nieznaczne wartości narażenia we wszystkich scenariuszach wytwarzania i we wszystkich zidentyfikowanych zastosowaniach, o których mowa w sekcji 3.5 załącznika VI;

(ii) na podstawie wyników dostępnych danych badawczych możliwe jest określenie dla przedmiotowej substancji wartości DNEL lub PNEC z pełnym uwzględnieniem podwyższonego poziomu niepewności wynikającego z pominięcia wymagania w zakresie informacji, a wartości DNEL i PNEC są stosowne i odpowiednie zarówno w odniesieniu do pomijanego wymagania w zakresie informacji, jak i do celów oceny ryzyka. Do tego celu i bez uszczerbku dla przepisów sekcji 8.6 i 8.7 kolumna 2 załączników IX i X wartość DNEL otrzymana w wyniku badania toksyczności dawki powtórzonej (28 dni) nie jest uznawana za wskazanie do pominięcia badania toksyczności dawki powtórzonej (90 dni), a wartość DNEL otrzymana w wyniku badania przesiewowego toksyczności reprodukcyjnej/rozwojowej nie jest uznawana za wskazanie do pominięcia badania przedurodzeniowej toksyczności rozwojowej lub rozszerzonego badania szkodliwego działania na rozrodczość na jednym pokoleniu.

(iii) porównanie otrzymanych wartości DNEL lub PNEC z wynikami oceny narażenia wykazuje, że poziom narażenia jest zawsze niższy od otrzymanych wartości DNEL lub PNEC;

b) w przypadku gdy substancja nie jest składnikiem wyrobu producent lub importer wykazują i udokumentowują dla wszystkich istotnych scenariuszy fakt, że cały cykl życia substancji przebiega w ściśle kontrolowanych warunkach określonych w art. 18 ust. 4 lit. a)–f);

c) w przypadku gdy substancja jest składnikiem wyrobu i jest na stałe osadzona w matrycy lub w inny sposób ściśle ograniczona środkami technicznymi, należy wykazać i udokumentować, że wszystkie poniższe warunki zostały spełnione:

(i) substancja nie jest uwalniana w trakcie całego jej cyklu życia;

(ii) jest mało prawdopodobne, że pracownicy lub inne osoby będą narażone na tę substancję w normalnych lub łatwo przewidywalnych warunkach użytkowania;

(iii) substancja jest stosowana zgodnie z przepisami art. 18 ust. 4 lit. a)–f) na wszystkich etapach wytwarzania i produkcji, w tym w trakcie gospodarowania odpadami substancji powstałymi na tych etapach.

3.3.

Informacje na temat specjalnych warunków użytkowania muszą być przekazane wszystkim uczestnikom łańcucha dostaw zgodnie z art. 31 lub 32, zależnie od przypadku.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.