Dyrektywa 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty
Załącznik V
W mocyWIEDZA ZAWODOWA NA TEMAT TABORU I WYMOGI DOTYCZĄCE ŚWIADECTWA
Po ukończeniu specjalnego szkolenia dotyczącego taboru maszyniści muszą być zdolni do wykonywania następujących zadań.
1. PRÓBY I KONTROLE PRZED JAZDĄ
Maszyniści muszą potrafić:
— zgromadzić dokumentację i niezbędne wyposażenie,
— skontrolować obciążenia jednostki trakcyjnej,
— sprawdzić informacje wprowadzone do dokumentów na pokładzie jednostki trakcyjnej,
— zagwarantować przez dokonanie określonych prób i kontroli, że jednostka trakcyjna jest w stanie zapewnić wymaganą moc trakcyjną oraz że sprzęt związany z bezpieczeństwem jest sprawny,
— sprawdzić obecność i funkcjonowanie przepisowego sprzętu ochronnego i związanego z bezpieczeństwem przy przekazaniu lokomotywy lub na początku jazdy,
— wykonać wszelkie rutynowe zapobiegawcze czynności utrzymaniowe.
2. ZNAJOMOŚĆ TABORU
Aby prowadzić lokomotywę, maszyniści muszą być zaznajomieni ze wszystkimi obsługiwanymi przez nich regulatorami i wskaźnikami, w szczególności z tymi, które dotyczą:
— trakcji,
— hamowania,
— elementów związanych z bezpieczeństwem ruchu.
Aby wykryć i zlokalizować nieprawidłowości występujące w taborze, zgłosić je i ustalić, co jest potrzebne do ich naprawy, a także, w określonych przypadkach, podjąć działania, maszynista musi być obeznany z:
— konstrukcjami mechanicznymi,
— zawieszeniem i urządzeniami mocującymi,
— częściami biegowymi,
— sprzętem związanym z bezpieczeństwem,
— zbiornikami paliwa, systemami zaopatrzenia w paliwo, układem wydechowym,
— znaczeniem oznaczeń znajdujących się wewnątrz i na zewnątrz taboru, w szczególności symboli używanych przy przewozie towarów niebezpiecznych,
— systemem rejestracji jazd,
— układami elektrycznym i pneumatycznym,
— pobieraniem prądu i układami wysokiego napięcia,
— sprzętem łączności (transmisją radiowa tor-pojazd itp.),
— organizowaniem jazd,
— częściami składowymi taboru i ich przeznaczeniem oraz urządzeniami wykorzystywanymi przy przetaczaniu taboru, w szczególności z systemem zatrzymywania pociągu przez opróżnianie przewodu hamulcowego,
— układem hamulcowym,
— częściami charakterystycznymi dla jednostek trakcyjnych,
— łączeniem jednostek trakcyjnych, silnikami i przekładniami.
3. PRÓBY HAMULCÓW
Maszyniści muszą potrafić:
— sprawdzić i obliczyć przed jazdą, czy faktyczna moc hamowania pociągu odpowiada mocy hamowania wymaganej dla danej linii, zgodnie z wartościami wyszczególnionymi w dokumentach pojazdu,
— sprawdzić działanie różnych składników układu hamulcowego jednostki trakcyjnej oraz pociągu odpowiednio przed jazdą, przy uruchamianiu pojazdu i w czasie jazdy.
4. SPOSÓB FUNKCJONOWANIA I PRĘDKOŚĆ MAKSYMALNA POCIĄGU W ODNIESIENIU DO CHARAKTERYSTYK LINII
Maszyniści muszą potrafić:
— przyjmować do wiadomości informacje przekazane im przed jazdą,
— określić rodzaj przejazdu i prędkość maksymalną pociągu na podstawie takich zmiennych, jak ograniczenia prędkości, warunki pogodowe lub jakiekolwiek zmiany w urządzeniach sygnalizacyjnych.
5. PROWADZENIE POCIĄGU W SPOSÓB, KTÓRY NIE POWODUJE USZKODZEŃ INSTALACJI LUB POJAZDÓW
Maszyniści muszą potrafić:
— korzystać ze wszystkich dostępnych układów sterowania zgodnie ze stosowanymi zasadami,
— uruchamiać pociąg, uwzględniając przyczepność i ograniczenia mocy,
— używać hamulców do zwalniania i zatrzymywania, z uwzględnieniem taboru i instalacji.
6. NIEPRAWIDŁOWOŚCI
Maszyniści muszą:
— być w stanie zwracać uwagę na nadzwyczajne zdarzenia związane z zachowaniem się pociągu,
— potrafić dokonać inspekcji pociągu i rozpoznawać oznaki nieprawidłowości, rozróżniać je i reagować zgodnie z ich względnym znaczeniem oraz próbować im zaradzać, zawsze traktując bezpieczeństwo ruchu kolejowego i osób w sposób priorytetowy,
— wykazać się znajomością dostępnych środków zabezpieczenia i łączności.
7. POSTĘPOWANIE W RAZIE NIEPRZEWIDZIANYCH ZDARZEŃ I WYPADKÓW, POŻARÓW ORAZ WYPADKÓW Z UDZIAŁEM LUDZI
Maszyniści muszą:
— potrafić podejmować kroki w celu zabezpieczenia pociągu i wezwania pomocy w razie wypadku z udziałem ludzi znajdujących się w pociągu,
— umieć ustalić, czy pociąg przewozi towary niebezpieczne i rozpoznać je na podstawie dokumentów pociągu i wykazu wagonów,
— znać procedury ewakuacji pociągu w sytuacji awaryjnej.
8. WARUNKI OKREŚLAJĄCE KONTYNUOWANIE JAZDY PO WYPADKU Z UDZIAŁEM TABORU
Po wypadku maszyniści muszą potrafić ocenić, czy i przy zachowaniu jakich warunków pojazd może kontynuować jazdę, a także poinformować możliwie najszybciej o tych warunkach instytucję zarządzającą infrastrukturą.
Maszyniści muszą potrafić określić, czy potrzebna jest ocena biegłego przed kontynuacją jazdy przez pociąg.
9. UNIERUCHOMIENIE POCIĄGU
Maszyniści muszą potrafić podejmować kroki w celu zabezpieczenia przed niespodziewanym uruchomieniem lub poruszeniem się pociągu lub jego części, nawet w najtrudniejszych warunkach.
Oprócz tego maszyniści muszą mieć wiedzę na temat środków umożliwiających zatrzymanie pociągu lub jego części, w razie gdyby niespodziewanie zaczął się poruszać.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.