Artykuł 10

1. Dla celów art. 29 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia podstawowego stosuje się następujące definicje:

a) „nowe gatunki”: gatunki, w odniesieniu do których produkcja akwakultury w państwie członkowskim jest niska lub nie istnieje, odznaczające się dobrymi perspektywami rynkowymi;

b) „gatunki o dobrych perspektywach rynkowych”: gatunki, w odniesieniu do których średnioterminowe prognozy tendencji wskazują, że popyt rynkowy może przewyższyć podaż;

c) „zwykła praktyka w sektorze akwakultury”: działania w sektorze akwakultury prowadzone zgodnie z obowiązującym prawem, w odniesieniu zarówno do kwestii zdrowotnych i weterynaryjnych, jak i związanych ze środowiskiem;

d) „tradycyjna akwakultura”: uświęcone zwyczajem praktyki związane ze społecznym i kulturowym dziedzictwem na danym obszarze.

2. Wsparcie przewidziane w art. 29 rozporządzenia podstawowego może obejmować statki pomocnicze wykorzystywane w akwakulturze. Statki rybackie zdefiniowane w art. 3 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 (

16

) nie są uznawane za statki pomocnicze wykorzystywane w akwakulturze nawet wówczas, gdy są wykorzystywane wyłącznie w akwakulturze.

3. Bez uszczerbku dla art. 35 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, wsparcie przewidziane w art. 29 rozporządzenia podstawowego może obejmować inwestycje związane handlem detalicznym w gospodarstwie, w przypadku gdy stanowią one integralną część gospodarstwa hodowlanego akwakultury.

4. W przypadku gdy państwa członkowskie korzystają z możliwości przewidzianej w art. 29 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ustanawiają one mechanizmy udostępniania instytucji zarządzającej wyników perspektywicznej analizy rynku dla gatunków akwakultury.

5. W odniesieniu do środków przewidzianych w art. 29 rozporządzenia podstawowego państwa członkowskie opisują w programie operacyjnym sposób priorytetowego przyznawania pomocy dla mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw.