Załącznik III

Kwarantanna jest środkiem umożliwiającym utrzymanie żywych zwierząt, roślin oraz wszelkich związanych z nimi organizmów w pełnej izolacji od otaczającego środowiska w celu zapobieżenia ich oddziaływaniu na gatunki dzikie i gospodarskie, a także niepożądanym zmianom w naturalnych ekosystemach.

Konieczna jest odpowiednio długa kwarantanna gatunków obcych lub niewystępujących miejscowo, która umożliwiłaby wykrycie wszelkich gatunków niedocelowych oraz potwierdziła brak patogenów oraz chorób. Stację kwarantanny należy zbudować zgodnie ze specyfikacjami właściwego organu państwa członkowskiego, który odpowiada za jej zatwierdzenie. Długość kwarantanny należy odnotować w zezwoleniu. Jeśli stacja nie jest zlokalizowana w przyjmującym państwie członkowskim, długość kwarantanny ustalana jest przez komitet doradczy odpowiedzialny za stację oraz komitet doradczy w przyjmującym państwie członkowskim.

Podmioty gospodarcze powinny prowadzić stacje kwarantanny zgodnie z poniżej opisanymi warunkami. Ponadto podmiot gospodarczy powinien posiadać program zapewnienia jakości oraz odpowiedni regulamin działania.

Jeżeli wniosek dotyczy przeniesienia, do celów niniejszego załącznika terminy „wprowadzenie/wprowadzony” należy zastąpić terminami „przeniesienie/przeniesiony”.

Usuwanie odpadów i ścieków

Wszelkie ścieki i odpady wytworzone w stacji kwarantanny należy poddawać oczyszczeniu w sposób zapewniający skuteczne zniszczenie wszelkich możliwych gatunków docelowych oraz związanych z nimi organizmów. W celu zapewnienia ciągłości oraz spójności działania systemy oczyszczania ścieków pochodzących ze stacji kwarantanny muszą być wyposażone w mechanizmy zabezpieczające na wypadek awarii.

Oczyszczone ścieki oraz odpady mogą zawierać substancje szkodliwe dla środowiska (np. środki przeciwporostowe) i należy je usuwać w sposób minimalizujący wpływ na środowisko naturalne.

Należy przygotować szczegółowe informacje dotyczące oczyszczania ścieków i odpadów stałych z wykazem osób odpowiedzialnych za proces oczyszczania oraz przestrzeganie terminów. System musi być monitorowany, aby zapewnić skuteczne funkcjonowanie oraz wczesne wykrywanie ewentualnych awarii.

Izolacja fizyczna

Organizmy przeniesione należy odizolować od innych organizmów w celu zapewnienia odpowiedniego oddzielenia. Nie dotyczy to gatunków wskaźnikowych, które włącza się specjalnie w celu zbadania skutków, jakie wywołują gatunki wprowadzone. Należy unikać wprowadzania ptaków, innych zwierząt, czynników chorobotwórczych oraz zanieczyszczeń.

Personel

Dostęp musi być ograniczony wyłącznie do odpowiednio przeszkolonych upoważnionych osób. Obuwie, ręce oraz wszelkie materiały wykorzystywane w stacji kwarantanny należy zdezynfekować przed opuszczeniem stacji (patrz niżej).

Sprzęt i wyposażenie

Sposób postępowania z otrzymanymi organizmami we wszystkich stadiach rozwoju, ze zbiornikami, wodą, kontenerami transportowymi oraz sprzętem i wyposażeniem mającym kontakt z wprowadzanymi gatunkami, w tym także pojazdami transportowymi, powinien całkowicie eliminować możliwość ucieczki gatunków lub związanych z nimi gatunków niedocelowych z obiektu. Materiał transportowy oraz opakowanie należy zdezynfekować lub spalić, jeśli spalanie jest dozwolone.

Śmiertelność i usuwanie

Należy prowadzić dzienną ewidencję przypadków śmiertelnych, którą należy udostępnić właściwemu organowi w celach kontrolnych. Wszystkie padłe osobniki należy przechowywać w obiekcie. Zabrania się pozbywania się padłych osobników, tkanek lub muszli bez odpowiednio zatwierdzonego procesu oczyszczenia, zapewniającego pełną dezynfekcję. Można poddać je działaniu wysokiej temperatury, na przykład autoklawowaniu lub sterylizacji chemicznej.

Przypadki śmiertelne należy zgłaszać właściwemu organowi, a państwo członkowskie powinno w odpowiednim terminie zbadać ich przyczyny. Padłe osobniki należy przechowywać, transportować oraz usuwać zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (

6

).

Kontrola i testy

Należy przeprowadzać systematyczne kontrole pod kątem obecności gatunków niedocelowych. W przypadku stwierdzenia takiego gatunku lub uprzednio niewykrytej choroby lub pasożyta w organizmie należy podjąć działania konieczne do opanowania sytuacji. Działania takie mogą obejmować zniszczenie organizmów oraz dezynfekcję stacji.

Czas obowiązywania

Wymagany czas trwania kwarantanny uzależniony jest od konkretnego organizmu, sezonowości gatunków niedocelowych oraz warunków hodowlanych.

Prowadzenie ewidencji

W stacji kwarantanny należy prowadzić dokładną ewidencję obejmującą:

— godziny wejścia/wyjścia personelu,

— liczbę padłych osobników oraz metodę ich przechowywania lub usuwania,

— sposób oczyszczania doprowadzanej wody oraz ścieków,

— próbki przesyłane ekspertom do przebadania pod kątem gatunków niedocelowych,

— wszelkie nadzwyczajne warunki, mające wpływ na przebieg kwarantanny (przerwy w dostawie prądu, uszkodzenia budowlane, trudne warunki pogodowe itd.).

Dezynfekcja

Dezynfekcja obejmuje zastosowanie przez odpowiedni okres środków odkażających o odpowiednim stężeniu, wystarczających do zabicia szkodliwych organizmów. Środki odkażające oraz stężenia wykorzystywane do dezynfekcji stacji kwarantanny należy oprzeć na pełnej dezynfekcji wody morskiej i wody słodkiej. Podczas rutynowej dezynfekcji stacji należy stosować podobne stężenia. Zaleca się, aby wszystkie środki odkażające były neutralizowane przed ich wypuszczeniem do otaczającego środowiska naturalnego, natomiast stacje, w których stosuje się wodę morską, muszą mieć funkcję neutralizacji utleniaczy pozostałych po dezynfekcji chemicznej. W wyjątkowych wypadkach, takich jak stwierdzenie obecności przywiezionego pasożyta lub czynnika chorobotwórczego, powinien być dostępny odpowiedni środek odkażający, który umożliwi oczyszczenie całego obiektu.