Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 718/2007 z dnia 12 czerwca 2007 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA)

Podsekcja 1 — Systemy zarządzania i kontroli

Artykuł 104

W mocy

Funkcje instytucji certyfikującej

Instytucja certyfikująca programu transgranicznego odpowiada w szczególności za:

a) opracowywanie i przedkładanie Komisji poświadczonych wykazów wydatków i wniosków o płatność;

b) poświadczanie, że:

(i) wykaz wydatków jest rzetelny, wynika z wiarygodnych systemów rachunkowości i jest oparty na dającej się zweryfikować dokumentacji uzupełniającej;

(ii) zadeklarowane wydatki są zgodne z obowiązującymi zasadami wspólnotowymi i krajowymi oraz zostały poniesione w związku z działaniami wybranymi do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu i spełniają zasady wspólnotowe i krajowe;

c) zagwarantowanie, do celów poświadczenia, że otrzymała od instytucji zarządzającej odpowiednie informacje na temat procedur i weryfikacji prowadzonych w związku z wydatkami zawartymi w wykazach wydatków;

d) uwzględnienie, do celów poświadczenia, wyników wszystkich audytów przeprowadzanych przez instytucję audytową lub na jej odpowiedzialność;

e) utrzymywanie w formie elektronicznej zapisów księgowych dotyczących wydatków zadeklarowanych Komisji. Instytucje zarządzające i instytucje audytowe mają dostęp do tych informacji. Na pisemny wniosek Komisji, instytucja certyfikująca przekazuje Komisji te informacje w ciągu dziesięciu dni roboczych od otrzymania wniosku lub w innym okresie uzgodnionym dla kontroli dokumentacji i kontroli na miejscu;

f) prowadzenie ewidencji kwot podlegających odzyskaniu i kwot wycofanych po anulowaniu całości lub części wkładu na rzecz działania. Kwoty odzyskane są zwracane do budżetu ogólnego Unii Europejskiej przed zamknięciem programu transgranicznego poprzez potrącenie ich z następnego wykazu wydatków;

g) przesyłanie Komisji do dnia 31 marca każdego roku wykazu zawierającego następujące informacje dotyczące każdej osi priorytetowej programu transgranicznego:

(i) kwoty wycofane z wykazów wydatków przedstawionych w poprzednim roku po anulowaniu całości lub części wkładu publicznego na rzecz działania;

(ii) kwoty odzyskane, które zostały potrącone z wykazów wydatków złożonych w poprzednim roku;

(iii) zestawienie kwot podlegających odzyskaniu w dniu 31 grudnia poprzedniego roku, zaklasyfikowanych według roku, w którym wystawiono nakazy ich odzyskania;

(iv) wykaz kwot, co do których poprzedniego roku wykazano, że nie mogą zostać odzyskane, lub których odzyskania się nie przewiduje, zaklasyfikowanych według roku, w którym wystawiono nakazy ich odzyskania.

Do celów ppkt (i), (ii) oraz (iii) łączne kwoty związane z nieprawidłowościami zgłoszonymi Komisji na mocy art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1828/2006 podaje się, zgodnie z art. 138 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do każdej osi priorytetowej.

Do celów ppkt (iv) jakakolwiek kwota związana z nieprawidłowością zgłoszoną Komisji na mocy art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1828/2006 określona jest, zgodnie z art. 138 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, numerem referencyjnym tej nieprawidłowości lub jakąkolwiek inną odpowiednią metodą.

Dla każdej kwoty, o której mowa w ppkt (iv), instytucja certyfikująca wskazuje, czy wnioskuje o pokrycie udziału Wspólnoty ze środków budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

Jeśli w ciągu roku od daty przedłożenia zestawienia Komisja nie zwróci się o informacje do celów art. 114 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, nie poinformuje państw uczestniczących o zamiarze wszczęcia postępowania odnośnie do tej kwoty ani nie zwróci się do państw uczestniczących o kontynuację procedury odzyskiwania, udział Wspólnoty zostanie pokryty z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

Termin jednego roku nie ma zastosowania w przypadku podejrzenia o nadużycie finansowe lub potwierdzonego nadużycia finansowego.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.