Artykuł 6

1. Dla dorzeczy, w których występuje węgorz, które leżą na terytorium co najmniej dwóch państw członkowskich, państwa te wspólnie opracowują plan gospodarowania zasobami węgorza.

Jeżeli zachodzi obawa, że koordynacja spowoduje opóźnienie uniemożliwiające terminowe przedstawienie planu gospodarowania zasobami węgorza, państwa członkowskie mogą składać plany gospodarowania zasobami węgorza dla ich części dorzecza.

2. W przypadku gdy dorzecze, w którym występuje węgorz, częściowo znajduje się poza terytorium Wspólnoty, dane państwa członkowskie dążą do opracowania planu gospodarowania zasobami węgorza w koordynacji z danymi państwami trzecimi, przy czym nie zostają naruszone kompetencje żadnych właściwych regionalnych organizacji rybackich. Jeżeli dane państwa trzecie nie współuczestniczą w opracowywaniu planu gospodarowania zasobami węgorza, dane państwa członkowskie mogą przedstawić plany gospodarowania zasobami węgorza dla tej części dorzecza, która znajduje się na ich terytorium, z myślą o osiągnięciu docelowego współczynnika spływania węgorzy określonego w art. 2 ust. 4.

3. Artykuł 2, 4 i 5 stosuje się mutatis mutandis do planów transgranicznych, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.