Artykuł 7

1. Jeżeli państwo członkowskie zezwoli na odławianie węgorzy o długości poniżej 12 cm – w ramach planów gospodarowania zasobami węgorza opracowanych zgodnie z art. 2 albo w ramach redukcji nakładu połowowego zgodnie z art. 4 ust. 2 lub art. 5 ust. 4 – to co najmniej 60 % węgorzy o długości poniżej 12 cm odławianych corocznie w tym państwie członkowskim przeznacza ono na sprzedaż do wykorzystania w celu zarybiania dorzeczy, które zostały określone przez państwa członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1, w celu zwiększenia wskaźnika spływania węgorzy srebrzystych.

2. Ilość ryb przeznaczanych na zarybianie, wynosząca 60 %, zostanie określona w planie gospodarowania zasobami węgorza opracowanym zgodnie z art. 2. Poziom ten osiąga się stopniowo, poczynając co najmniej od 35 % w pierwszym roku realizacji planu gospodarowania zasobami węgorza, a następnie zwiększając go w tempie co najmniej 5 % rocznie. Poziom 60 % osiąga się do dnia 31 lipca 2013 r.

3. W celu zapewnienia wykorzystania w programie zarybieniowym odnośnych, określonych procentowo w ust. 2, ilości odłowionych węgorzy o długości poniżej 12 cm, państwa członkowskie muszą stworzyć odpowiedni system sprawozdawczy.

4. Przekazywanie węgorzy do celów zarybieniowych ujmuje się w planie gospodarowania zasobami węgorza, określonym w art. 2. W planie tym określa się, ile węgorzy o długości poniżej 20 cm potrzeba do celów zarybieniowych, by zwiększyć współczynnik spływania węgorzy srebrzystych.

5. Komisja składa Radzie coroczne sprawozdanie na temat rozwoju rynkowych cen węgorzy o długości poniżej 12 cm. W tym celu dane państwa członkowskie ustanawiają odpowiedni system monitorowania cen i co roku składają Komisji sprawozdanie o nich.

6. W przypadku znacznego spadku średnich rynkowych cen węgorzy wykorzystywanych do celów zarybieniowych, w porównaniu z cenami węgorzy wykorzystywanych do innych celów, dane państwa członkowskie informują o tym Komisję. W reakcji na tę sytuację Komisja podejmuje odpowiednie środki zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002; środki te mogą obejmować tymczasowe obniżenie wartości procentowych, o których mowa w ust. 2.

7. Najpóźniej do dnia 1 lipca 2011 r. Komisja składa Radzie sprawozdanie i ocenia środki służące zarybianiu, uwzględniając rozwój cen rynkowych. W świetle tej oceny i na wniosek Komisji Rada decyduje większością kwalifikowaną o odpowiednich środkach w celu zrównoważenia środków służących zarybianiu, w miarę jak osiągane są wartości procentowe, o których mowa w ust. 2.

8. Zarybianie jest traktowane jako środek służący ochronie do celów art. 38 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1198/2006, pod warunkiem że:

— jest przewidziane w planie gospodarowania zasobami węgorza sporządzonym zgodnie z art. 2,

— dotyczy węgorzy o długości poniżej 20 cm, oraz

— przyczynia się do osiągnięcia docelowego 40 % współczynnika spływania węgorzy, o którym mowa w art. 2 ust. 4.