Artykuł 22d

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby infrastruktura związana ze zbieraniem, załadunkiem i rozładunkiem, transportem i magazynowaniem, a także inne operacje obejmujące obsługę używanych wyrobów włókienniczych i odpadów z wyrobów włókienniczych, oraz późniejsze procesy sortowania i przetwarzania, były chronione przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi i potencjalnymi źródłami zanieczyszczenia, aby zapobiec uszkodzeniu i zanieczyszczeniu krzyżowemu zebranych używanych wyrobów włókienniczych i odpadów z wyrobów włókienniczych. Selektywnie zebrane używane wyroby włókiennicze i odpady z wyrobów włókienniczych podlegają profesjonalnej kontroli w punkcie selektywnej zbiórki lub w sortowni w celu zidentyfikowania i usunięcia niebędących przedmiotem zbiórki artykułów, materiałów lub substancji, które są potencjalnym źródłem zanieczyszczenia.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby używane wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze oraz wyroby obuwnicze oraz odpady z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które są zbierane selektywnie, w tym zgodnie z art. 22c ust. 8 i 11, były uznawane za odpady w momencie zbierania.

W odniesieniu do wyrobów włókienniczych innych niż wyroby wymienione w załączniku IVc, a także wyrzuconych niesprzedanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, państwa członkowskie zapewniają, aby poszczególne frakcje materiałów włókienniczych i artykułów włókienniczych były oddzielane w punkcie wytwarzania odpadów, w przypadku gdy takie oddzielenie ułatwia późniejsze ponowne użycie, przygotowanie do ponownego użycia, lub recykling, w tym recykling typu włókna na włókna, w przypadku gdy pozwala na to postęp technologiczny. Takie oddzielenie przeprowadza się w sposób efektywny kosztowo, aby zmaksymalizować odzysk zasobów oraz zapewnić korzyści dla środowiska.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które zostały bezpośrednio przekazane przez użytkowników końcowych i bezpośrednio zawodowo ocenione w punkcie zbierania jako nadające się do ponownego użycia przez podmiot zajmujący się przygotowaniem do ponownego użycia lub podmioty gospodarki społecznej, nie uznaje się za odpady w momencie zbierania.

4. Państwa członkowskie zapewniają, aby używane wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze oraz wyroby obuwnicze oraz odpady z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które są zbierane selektywnie, w tym zgodnie z art. 22c ust. 8 i 11, poddawano operacjom sortowania w celu zapewnienia przetwarzania zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami.

5. Państwa członkowskie zapewniają, aby operacje sortowania używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych oraz odpadów z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które są zbierane selektywnie, w tym zgodnie z art. 22c ust. 8 i 11, spełniały następujące wymogi:

a) operacja sortowania ma na celu otrzymanie wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych przeznaczonych do ponownego użycia oraz przygotowania do ponownego użycia, przy czym priorytetowo traktuje się w stosownych przypadkach sortowanie lokalne i ponowne użycie lokalne;

b) operacje sortowania w celu ponownego użycia polegają na sortowaniu wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych na odpowiednim poziomie szczegółowości oraz umożliwiają sortowanie na poszczególne artykuły, które polega na oddzielaniu frakcji nadających się do bezpośredniego ponownego użycia od frakcji podlegających dalszym operacjom przygotowania do ponownego użycia i są ukierunkowane na konkretny rynek ponownego użycia przy zastosowaniu aktualnych kryteriów sortowania odpowiednich dla rynku odbierającego;

c) artykuły, które oceniono jako nienadające się do ponownego użycia, sortuje się w celu regeneracji i recyklingu, w tym – w przypadku gdy pozwala na to postęp technologiczny – w celu recyklingu typu włókna na włókna, z myślą o nadaniu wyższego priorytetu regeneracji niż recyklingowi;

d) materiały uzyskane w wyniku sortowania i późniejszych procesów odzysku ukierunkowanych na ponowne użycie spełniają kryteria pozwalające na zaprzestanie uznawania ich za odpady, o których mowa w art. 6.

6. Do dnia 1 stycznia 2026 r., a następnie co pięć lat, państwa członkowskie przeprowadzają badanie składu zebranych zmieszanych odpadów komunalnych w celu określenia w stosownych przypadkach, jaki odsetek w tych odpadach stanowią odpady z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych zgodnie z kodami CN, o których mowa w załączniku IVc. Państwa członkowskie zapewniają, aby na podstawie uzyskanych informacji właściwe organy mogły wymagać od organizacji odpowiedzialności producenta podjęcia działań naprawczych w celu zwiększenia ich sieci punktów zbierania oraz przeprowadzenia kampanii informacyjnych zgodnie z art. 22c ust. 14 i 15. Państwa członkowskie zapewniają, aby wyniki tych badań były publicznie dostępne.

7. Państwa członkowskie zapewniają, aby – w celu rozróżnienia między używanymi wyrobami włókienniczymi, wyrobami zawierającymi materiały włókiennicze oraz wyrobami obuwniczymi ocenionymi jako nadające się do ponownego użycia a odpadami z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych – przemieszczanie używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia, co do których istnieje podejrzenie, że są odpadami, mogło być kontrolowane przez właściwe organy państw członkowskich pod kątem zgodności z wymogami minimalnymi określonymi w ust. 8 i 9 w odniesieniu do przemieszczania używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia oraz mogło być odpowiednio monitorowane.

8. Państwa członkowskie zapewniają, aby zorganizowane w ramach działalności zawodowej przemieszczanie używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia spełniało wymogi minimalne dotyczące prowadzenia ewidencji określone w ust. 9 oraz aby przemieszczaniu towarzyszyły co najmniej następujące informacje:

a) kopia faktury i umowy dotyczącej sprzedaży lub przeniesienia własności wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, w której stwierdzono, że są one przeznaczone do bezpośredniego ponownego użycia i że nadają się do bezpośredniego ponownego użycia;

b) dowód uprzedniej operacji sortowania lub bezpośredniej profesjonalnej oceny stwierdzającej nadawanie się do ponownego użycia przeprowadzonych zgodnie z niniejszym artykułem oraz, w przypadku gdy są one dostępne, z kryteriami przyjętymi na podstawie art. 6 ust. 2, w postaci kopii ewidencji dotyczącej każdej beli w ramach przesyłki oraz protokołu zawierającego wszystkie informacje z ewidencji zgodnie z ust. 9 niniejszego artykułu;

c) oświadczenie złożone przez osobę fizyczną lub prawną będącą w posiadaniu używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia, która zawodowo zajmuje się transportem używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia, że żaden z materiałów znajdujących się w przesyłce nie jest odpadem zgodnie z definicją w art. 3 pkt 1.

Państwa członkowskie zapewniają, aby przemieszczanie, o którym mowa w niniejszym ustępie akapit pierwszy, było odpowiednio zabezpieczone przed uszkodzeniem podczas transportu, załadunku i rozładunku, w szczególności poprzez wystarczające opakowanie i odpowiednie rozmieszczenie ładunku, i tym samym aby przez cały proces transportu zachować kompletność i jakość wyrobów włókienniczych przeznaczonych do ponownego użycia.

9. Państwa członkowskie zapewniają, aby przemieszczanie używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia spełniało następujące wymogi minimalne dotyczące prowadzenia ewidencji:

a) ewidencja operacji sortowania, bezpośredniej profesjonalnej oceny stwierdzającej nadawanie się do ponownego użycia lub przygotowania do ponownego użycia jest bezpiecznie, ale nie na stałe, przymocowana do opakowania;

b) ewidencja zawiera następujące informacje:

(i) opis artykułu lub artykułów znajdujących się w beli odzwierciedlający najwyższy poziom szczegółowości sortowania, jakiemu poddano artykuły włókiennicze podczas operacji sortowania lub przygotowania do ponownego użycia, taki jak rodzaj odzieży, rozmiar, kolor, płeć użytkownika, skład materiałowy oraz wszelkie inne istotne cechy, które ułatwiają skuteczne ponowne użycie;

(ii) nazwę i adres przedsiębiorstwa odpowiedzialnego za sortowanie końcowe lub przygotowanie do ponownego użycia.

10. Państwa członkowskie zapewniają, aby – w przypadku ustalenia przez właściwe organy lub organy przeprowadzające inspekcje, że co do planowanego przemieszczenia używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia zachodzi podejrzenie, że są to odpady – kosztami odpowiednich analiz, inspekcji i magazynowania używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia, co których zachodzi podejrzenie, że są to odpady, można było obciążyć producentów wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, osoby trzecie działające w ich imieniu lub inne osoby organizujące dane przemieszczenie.